Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Συνεργασία ΣΕΒ & Accenture στην διαμόρφωση Συνολικής Ψηφιακής Στρατηγικής


Δείτε την Συνολική Ψηφιακή Στρατηγική, που διαμόρφωσε η Accenture σε συνεργασία με τον ΣΕΒ για τον ψηφιακό μετασχηματικό της χώρας. H στρατηγική ενσωματώνει μια σειρά 60 αλληλένδετων δράσεων οι οποίες οργανώνονται σε 4 διακριτούς άξονες με ορίζοντα τετραετίας. Κατεβάστε όλη την έρευνα στα Ελληνικά σε PDFαπό ΕΔΩ.

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών για την Εθνική Ανασυγκρότηση στην Αθήνα

Μετά από είκοσι ανοικτές συζητήσεις στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις και μετά από προετοιμασία δεκαοκτώ μηνών, ο Κύκλος Ιδεών για την Εθνική Ανασυγκρότηση επιχειρεί να συνθέσει τις προτάσεις του για την επάνοδο της χώρας στην κανονικότητα ενός ισότιμου κράτους- μέλους της ευρωζώνης. Για την Ελλάδα μετά. Μετά τη δύσκολη εμπειρία της κρίσης, των μνημονίων, της δημαγωγικής ψευδαίσθησης.Τέσσερα μόλις χρόνια πριν την επέτειο των διακοσίων ετών από την Επανάσταση του 1821 και πέντε μόλις χρόνια πριν την επέτειο των εκατό ετών από τη Μικρασιατική καταστροφή, η Ελλάδα αναζητά ένα καθαρό πρόταγμα που να ενώνει το έθνος και να δίνει τον τόνο του μέλλοντος σε μια κουρασμένη, δύσπιστη και απαισιόδοξη κοινωνία που εμφανίζει μια διαστρωμάτωση πολύ διαφορετική από αυτή που υπήρχε μέχρι το 2009.Όλα αυτά μέσα σε μια Ευρώπη που αναζητά ξανά τις προτεραιότητές της και τα σχήματα της πορείας της και μέσα σ´ ένα κόσμο που αναδεικνύει νέους μεγάλους παίκτες και νέους συσχετισμούς μέσα από εντάσεις, ανασφάλειες, απειλές, πολέμους και καταστροφές. Αλλά και μέσα από μια ραγδαία επιστημονική και τεχνολογική εξέλιξη που συνιστά την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση και μεταβάλλει το κυρίαρχο παράδειγμα.Μετά την ελληνική εμπειρία των τελευταίων οκτώ ετών δεν υπάρχουν περιθώρια ούτε για ψέματα, δημαγωγίες και λαϊκισμούς, ούτε για κοινοτοπίες, γενικολογίες και στρογγυλέματα.Υπάρχουν προφανείς και αυτονόητες αναπτυξιακές προτεραιότητες που υπαγορεύονται από τη γεωγραφία και την Ιστορία, τους φυσικούς πόρους και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, τις παγκόσμιες τεχνολογικές εξελίξεις, τη ζήτηση στη διεθνή αγορά, τις στρατηγικές επιλογές της ΕΕ στην προοπτική της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης, τις υστερήσεις που πρέπει να καλυφθούν.Για να φτάσουμε όμως σε αυτά πρέπει να λύσουμε τα θεμελιώδη. Να διαμορφώσουμε τις πολιτικές, κοινωνικές και αξιακές προϋποθέσεις που επιτρέπουν στην Ελλάδα να υιοθετήσει το μεταρρυθμιστικό πρόταγμα και να ανακτήσει την ισότιμη και κανονική της θέση ως κράτος μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Να συμφωνήσουμε πως ένα άλλο κράτος/ πολλαπλασιαστής της εθνικής ανταγωνιστικότητας είναι εφικτό καθώς το θεσμικό ζήτημα είναι το πρώτο αναπτυξιακό πρόβλημα της χώρας (με κορυφαίο το θέμα της Δικαιοσύνης, περισσότερο και από το θέμα της δημόσιας διοίκησης). Να διασφαλίσουμε τις δημοσιονομικές, χρηματοπιστωτικές και χρηματοοικονομικές προϋποθέσεις που επί χρόνια λειτουργούν ως αντιαναπτυξιακό φρένο. Να εξετάσουμε πώς μπορεί να συντελεστεί η «επανάσταση του αυτονόητου» όταν όλοι συμφωνούν στις αναπτυξιακές ανάγκες και προτεραιότητες, αλλά λείπει συνεχώς κάτι που εμποδίζει το μετασχηματισμό των διαπιστώσεων σε πρακτικές πρωτοβουλίες. Να εστιάσουμε στο πεδίο της καινοτομίας και του διανοητικού κεφαλαίου, δηλαδή κυρίως της εκπαίδευσης, της έρευνας και του πολιτισμού με συγκεκριμένες απλές κατά προτίμηση, αλλά ριζικές κινήσεις.Όλα αυτά μας οδηγούν στο κεντρικό ερώτημα αν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες μπορούν να ξαναονειρευθούν, εάν μπορεί να υπάρξει ένα νέο εθνικό αφήγημα διακόσια χρόνια μετά.

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

6η Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας στην Θεσσαλονίκη

Στο πλαίσιο του εορτασμού της παγκόσμιας ημέρας περιβάλλοντος (5η Ιουνίου) διοργανώνεται και φέτος για 6η συνεχή χρονιά η γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας. Με τις ρίζες της στον θεσμό των πανελλαδικών γιορτών οικολογικής γεωργίας και χειροτεχνίας, ξεκίνησε από το 2011 να λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη, η τοπική γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας. Παραγωγοί, μεταποιητές και χειροτέχνες συναντιόνται, ανταλλάσσουν απόψεις και εκθέτουν καθαρά οικολογικά προϊόντα φτιαγμένα με μεράκι και οικολογική συνείδηση. Στην γιορτή πραγματοποιούνται διάφορα εργαστήρια με σκοπό την διάσωση και διάδοση της γνώσης και της οικολογικής συνείδησης. Παράλληλα διοργανώνονται συζητήσεις – ομιλίες με θέματα που αφορούν την άμεση σχέση μεταξύ παραγωγών και πολιτών χωρίς τη μεσολάβηση τρίτων, την υποστήριξη των μικρών παραγωγών, την αυτάρκεια και την προώθηση της οικολογικής γεωργίας και χειροτεχνίας. Επίσης στο πλαίσιο της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας προωθεί δράσεις για την συνεργασία και δημιουργία ομάδων παραγωγής, την στοχευόμενη καλλιέργεια, την κοινωνικά υποστηριζόμενη γεωργία, την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, τις δίκαιες τιμές. Στην φετινή Οικογιορτή συμμετέχουν πάνω από 70 παραγωγοί και μεταποιητές από την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, αλλά και από την υπόλοιπη Ελλάδα, καθώς και οι παρακάτω 13 συλλογικότητες. Αιγίλοπας-Δίκτυο για την βιοποικιλότητα και την οικολογία στη Γεωργία, ΒΙΟ.ΜΕ., Εναλλακτική Κοινότητα Πελίτι, ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Σπείρα γης, ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Πράσινες Διαδρομές, Εθελοντική Εργασία Θεσσαλονίκης, ΠΕΡ.ΚΑ., Αλλιώτικο Σχολείο-Μικρό Δέντρο, ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Βιώσιμη ανάπτυξη, ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Περισσυλογή, ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Μυγδονία, Το Κουκούλι- Συνεταιρισμός παραγωγών καταναλωτών με φυσικά και βιολογικά προϊόντα, Φορέας διαχείρισης Δέλτα Αξιού-Λουδία-Αλιάκμονα.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2/6/2017
17.00-18.00 Γενική συνέλευση-Έναρξη Οικογιορτής
17.00-18.00 Σεμινάριο για την χρήση των Ενεργών Μικροοργανισμών και του ανταπουλγίτη στη Βιολογική
Γεωργία, αλλά και χρήσεις στην καθημερινότητα από τον Γ.

Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

Κανένα χελιδόνι δεν φέρνει την Άνοιξη

Εδώ και μία εβδομάδα  κυκλοφορεί και προβάλλεται έντονα από διάφορα blogs, και μοιράζεται χωρίς ουσιαστική άσκηση κριτικής σκέψης στο Facebook, ένα κείμενο που εξηγεί εν ολίγοις ότι η ανθρώπινη παρέμβαση κινδυνεύει να συμβάλλει καθολικά στην απομείωση του αριθμού των χελιδονιών· βρίσκεται σε πολλά blogs που αντιγράφει το ένα το άλλο, αν και η αρχική πηγή είναι η ηλεκτρονική σελίδα της Deutsche Welle στα Ελληνικά -δείτε το ΕΔΩ. Το κείμενο, παρά την επιστημονικοφανή ορολογία του, είναι γεμάτο με εκφράσεις του τύπου "απειλείται ο προάγγελος της άνοιξης", και άλλα ποιητικά σχήματα λόγου. Στο Facebook όλοι φρίττουν, και το "like" πάει σύννεφο.

Στην Φύση, όταν τα άτομα ενός είδους μειώνονται δραματικά, σημαίνει ότι συνθήκες που συντελούσαν στην διατήρηση του είδους έχουν αρθεί. Συχνά αυτό συμβαίνει επειδή ένα άλλο είδος (ζώο, φυτό,μικροοργανισμός, κ.α.) ενδημεί στις περιοχές - καταφύγιο του υπό μείωση/εξαφάνιση είδους, είτε ευθέως επιτιθέμενο, είτε άροντας βασικές προϋποθέσεις επιβίωσης. Το ό,τι ο κίνδυνος που ελλοχεύει αυτή την στιγμή για τα χελιδόνια είναι ο άνθρωπος, δεν ενδιαφέρει καθόλου το οικοσύστημα, που αντιμετωπίζει τέτοιες παρεμβάσεις ως μία προσωρινή ανωμαλία, στην οποια, με διάφορα αντίμετρα, τελικά, θα επιφέρει ισορροπία· φυσικά αυτό το "είδος ισορροπίας" μπορεί να είναι λιγότερο ικανοποιητικό για το ανθρώπινο είδος, προσωρινά (και ώσπου το σύστημα να ισορροπήσει), ή μονιμότερα. Αν λοιπόν θα πρέπει να φροντίσουμε για κάτι, αυτή την υποχρέωση δεν την έχουμε προς ένα "πρωσοποποιημένο" οικοσύστημα, αλλά προς τον εαυτό μας. Ας πούμε την αλήθεια: το κεφαλαιώδες ερώτημα στην οικολογία είναι: "Σε τι κόσμο θέλουμε να ζούμε;", και όχι "τι ευθύνη έχουμε προς το οικοσύστημα". 

Θυμηθείτε το την επόμενη φορά που θα διαλύσετε μια χελιδονοφωλιά σε μια κατασκευή στην άκρη του κήπου σας, ή κάπου που σας ενοχλεί πολύ λίγο, από κεκτημένη ταχύτητα. Αντίθετα, προτείνω να μην έχετε καμία τύψη όταν θα το κάνετε με μια χελιδονοφωλιά που σας φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση εκεί που βρίσκεται. Προσωπικά, τηρώ τον κανόνα να μην αφαιρώ καμία ζωή αν δεν είναι απολύτως απαραίτητο: αυτό ισχύει και για τα σκουλήκια ή άλλα "ενοχλητικά" έντομα του αγρού, όπως και για κάθε ζώο ή φυτό στο άμεσο περιβάλλον μου.  Κι αν και πάλι τα χελιδόνια δεν την παλαίψουν και τελικά εξαφανιστούν, παρηγορηθείτε με την σκέψη ότι η εξαφάνιση τους καθορίστηκε από την αντίδραση του οικοσυστήματος στις επιλογές μας, και, ότι κάτι άλλο θα βρεθεί να "φέρνει την Άνοιξη" -όπως π.χ. κάποιοςεξωτικός μύκητας, ή κάποια πολύχρωμη σαρανταποδαρούσα, πιο ανθεκτική στις επιλογές μας! :Ρ

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Δυναμικές ανάπτυξης μέσω κοινοτήτων βλέπει το Facebook στις μικρομεσσαίες επιχειρήσεις

Η νέα έκδοση του Future of Business Report που δόθηκε στην δημοσιότητα πριν μερικές μέρες, (η έρευνα έγινε τον Μάρτιο) επικεντρώνεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την εκπαίδευση. Οι επιτυχημένες επιχειρήσεις είναι προσαρμοστικές και διαλλακτικές. Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα στρέφονται η μία στην άλλη για να μάθουν και να μοιραστούν ιδέες στο πλαίσιο της σημερινής μεταβαλλόμενης οικονομίας.Η τεχνολογία ωφελεί τους ανθρώπους και τις επιχειρήσεις συνδέοντάς τους με θέσεις εργασίας, την εκπαίδευση, καθώς και άλλους πόρους. Η πρόσβαση σε τέτοιες πληροφορίες βελτιώνει τις ζωές, τις κοινότητες και τις οικονομίες. Ωστόσο, η νέα τεχνολογία απαιτεί νέα μάθηση. Πολλές επιχειρήσεις μαθαίνουν να προσαρμόζονται στο σύγχρονο τεχνολογικό περιβάλλον για να συνδεθούν με νέους πελάτες, να πουλήσουν προϊόντα ή υπηρεσίες online, να αναζητήσουν ανθρώπινο δυναμικό και να διεξάγουν επικοινωνιακές εκστρατείες σε κινητά τηλέφωνα.Αυτό ισχύει όλο και περισσότερο για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που αναζητούν εργαλεία και λύσεις για την οικονομικότερη και αποτελεσματικότερη διαχείριση των επιχειρήσεών τους στο νέο τεχνολογικό περιβάλλον.Για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η κινητικότητα μπορεί να συμβάλει σε καλύτερη διαχείριση του χρόνου και να βοηθήσει στην κάλυψη αναγκών και πόρων.

Τα συμπεράσματα της έρευνας
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας το 35% των Μικρών και Μεσαίων Επιχειρήσεων στην Ελλάδα δηλώνουν ότι στρέφονται η μία από την άλλη, προκειμένου να συλλέξουν τις πληροφορίες και τις γνώσεις που χρειάζονται για να αναπτυχθούν στο σύγχρονο τεχνολογικό περιβάλλον. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι οι δεσμοί που δημιουργούν οι επιχειρήσεις μεταξύ τους έχουν σημασία -όταν συνδέονται και μαθαίνουν η μια από την άλλη, παρουσιάζουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Το 32% των επιχειρήσεων που βλέπουν με αισιοδοξία την οικονομία μαθαίνουν από άλλες επιχειρήσεις, ενώ το 64% που δηλώνουν απαισιόδοξες για την οικονομία δεν στρέφονται η μία στην άλλη για να μάθουν και να αναπτυχθούν.

Η Future of Business Survey αποτελεί μια συνεργασία ανάμεσα στο Facebook, τον Ο.Ο.Σ.Α. και την Παγκόσμια Τράπεζα με σκοπό την παροχή μηνιαίων στοιχείων για τις αντιλήψεις, τις προκλήσεις και τις προοπτικές των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται διαδικτυακά. Εγκαινιάστηκε για πρώτη φορά σε 17 χώρες τον Φεβρουάριο του 2016, ενώ έκτοτε έχει επεκταθεί συμπεριλαμβάνοντας πλέον συνολικά 33 χώρες. Η έρευνα υλοποιείται κάθε μήνα από τη γερμανική εταιρεία ερευνών FactWorks. Ο πληθυσμός-στόχος αποτελείται από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που έχουν ενεργή επιχειρηματική δραστηριότητα στο Facebook και περιλαμβάνει τόσο νεότερες όσο και εδραιωμένες επιχειρήσεις, που εκτείνονται σε ένα φάσμα τομέων. Έως σήμερα περισσότερες από 60 εκατομμύρια μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις έχουν δημιουργήσει μια σελίδα στο Facebook, και 141.785 από αυτές έχουν λάβει μέρος στην έρευνα. Με όλο και περισσότερες επιχειρήσεις να αξιοποιούν τα online εργαλεία καθημερινά, η έρευνα παρέχει μια εικόνα για τη νέα κινητοποιημένη, ψηφιακή τεχνολογία και συγκεκριμένες γνώσειςγια τους φορείς: μία κοινότητα η οποία έχει μετρηθεί αρκετά αλλά χρήζει περαιτέρω εξέτασης και ενδιαφέροντος για αξιόλογες πολιτικές. Η έρευνα περιλαμβάνει ερωτήσεις σχετικά με τις αντιλήψεις της σημερινής και της μελλοντικής οικονομικής δραστηριότητας, τις προκλήσεις, τα επιχειρηματικά χαρακτηριστικά και τη στρατηγική. Μια πρώτη έκθεση με τις αρχικές διαπιστώσεις και συζητήσεις της μεθοδολογίας, τους περιορισμούς και τις μελλοντικές προοπτικές δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2016.Για περισσότερες πληροφορίες και πρόσβαση στα δεδομένα και στην έκθεση, επισκεφτείτε: www.futureofbusinesssurvey.org 


Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Σε διάλογο με 95 απόψεις για την Τέχνη

"'-Τα πάντα είναι θέμα οπτικής γωνίας!', είπε ο πίθηκος και έφαγε το σαπούνι", ήταν μία από τις σουρρεαλιστικές φράσεις που αξιοποιούσα νεότερος, θέλοντας να επιδείξω το ατελέσφορο της δογματικής κριτικής σε θέματα που άπτονται κατά μεγάλο ποσοστό της οπτικής γωνίας του θεατή.

Και ήταν η πρώτη φράση που μου ήρθε στο μυαλο, καθώς παρακολουθούσα την καταχρηστικά δριμεία και ακραία επιθετική κριτική στην νεότερη έκθεση που φιλοξενεί το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης, μία διοργάνωση των τεσσάρων Ανώτατων Σχολών Καλών & Εφαρμοσμένων Τεχνών της Ελλάδας (Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Φλώρινας, Ιωαννίνων), υπό τον  τίτλο "8η Μπιενάλε των Φοιτητών των Σχολών Καλών Τεχνών Ελλάδoς", από την μία πλευρά, και τα σχόλια αλληλοχαϊδέματος και βαυκαλισμού περί "ανατρεπτικών έργων", "αναδυόμενων πρωτοποριών", και λοιπές μπαρούφες από την άλλη· ως γνωστόν (και αυτή ήταν μία άλλη φράση που αξιοποιούσα συχνά παλιότερα) "πως θα έρθουν οι άλλοι στην κηδεία σου αν δεν πας πρώτα εσύ  στην δική τους;"

Σε όλα αυτά ήρθε να προσθέσει αρνητικές σκέψεις η μνημειώδης φράση "95 φοιτητές-εκκολαπτόμενοι καλλιτέχνες" που διάβασα στην επίσημη ανακοίνωση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης για την έκθεση· είναι κρίμα που οι πανεπιστημιακού επίπεδου δάσκαλοι αδυνατούν να αντιληφθούν, ότι, στις σχολές Καλών Τεχνών ανά την υφήλιο -και όχι μονάχα  στην Ελλάδα,  σπουδάζουν δύο ειδών φοιτητές: όσοι επιδιώκουν να γίνουν καλλιτέχνες, αλλά και οι καλλιτέχνες που επιδιώκουν να αποκτήσουν πτυχίο και να διευρύνουν τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους. Συνεπώς η φράση "εκκολαπτόμενοι καλλιτέχνες" είναι ιδιαίτερα ατυχής, διότι αφενός βλέπει δικαιωματικά ως καλλιτέχνη καθέναν στον οποίο θα απονεμηθεί πανεπιστημιακός τίτλος (δηλαδή, στην συντριπτική πλειοψηφία όσων εισήχθησαν στις Σχολές) μία μέρα αφού του απονεμηθεί ο τίτλος, και κανέναν σαν καλλιτέχνη μέχρι μία ημέρα πριν του απονεμηθεί ο τίτλος!  Επίσης η φράση επιδιώκει μιαν επιείκια αναντίστοιχη με την πράξη της εικαστικής έκθεσης: κάθε καλλιτέχνης που εκθέτει το έργο του το πράττει ώστε να κριθεί με βάση το έργο του, και όχι με βάση τις "εκπτώσεις" που θα του εξασφαλίσει ο τίτλος του φοιτητή.

Ας κάνουμε, λοιπόν, ακριβώς αυτό, και μόνο αυτό.

Απο παλιά, αλλά ιδίως κατόπιν και της επαγγελματικής ενασχόλησης μου με τον χώρο των εικαστικών τεχνών, έχω πειστεί ότι σε κάθε περίπτωση οφείλουμε ως ελάχιστη πράξη καλής θέλησης να αφήνουμε το έργο να συνηγορήσει υπέρ του εαυτού του. Να αφουγκραστούμε τα μυστικά ποτάμια που πηγάζουν στην ψυχή κάθε δημιουργού, ακόμα κι αν ο ίδιος μοιάζει "λίγος" και "μικρός", μέσα στο κάθε έργο τέχνης που βρίσκεται μπροστά μας ή γύρω μας, όχι σα να ήταν έμψυχο υλικό, αλλά πιότερο σα να ήταν το ίδιο μια ψυχή. Αποφάσισα λοιπόν να θεωρήσω όλα τα παραπάνω τίποτα περισσότερο από background noise, και να επισκεφτώ την έκθεση σήμερα νωρίς το απόγευμα, σχεδόν μία εβδομαδα κατόπιν των επίσημων εγκαινίων της στα οποία δεν κατάφερα να παραστώ.

Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα έκθεση, με έργα από κάμποσες διαφορετικές προσεγγίσεις τέχνης, με ενδιαφέρουσα επιμελητική άποψη ως προς την χωροθεσία των έργων, ιδίως αν λάβει κανείς υπόψη του το δύσκολο έργο του επιμελητή έμπροσθεν της απαράβλητης ποικιλομορφίας. Βρήκα έργα που μου άρεσαν πολύ, έργα που γνώριζα καθώς έχω την τύχη να γνωρίζω τους δημιουργούς τους, έργα που διακρίνονται για την  σύλληψη ή/και την αποτύπωση τους, έργα που με εξέπληξαν ευχάριστα και έργα που μου θύμισαν ότι κοιμήθηκα λίγες ώρες χθες το βράδυ, έργα εμπνευσμένα και έργα - ευκολάκια/"ξεπέτα"/"να τελειώνουμε", έργα σοβαρά και έργα σοβαροφανή, έργα πρόχειρα και έργα άρτια, έργα συμβατικά με πειραματισμούς ως προς τα υλικά αποτύπωσης, και έργα πειραματικά με συμβατικά υλικά αποτύπωσης,  έργα που θεώρησα πολύ ενδιαφέροντα, και άλλα που ακόμα και αν είχαν πολλά να πουν, τα κοίταζα και με κοιτούσαν για κάμποση ώρα πριν αναλάβω την ευθύνη να αποφασίσω ότι δεν ταίριαζαν τα ζώδια μας και ότι δύσκολα θα σπάσουμε τον πάγο ανάμεσα μας!

Είδα πολλά έργα υπογεγραμμένα από καλλιτέχνες, οι οποίοι, φανερά πλέον, δεν θεωρούν ντροπή να γράψουν το όνομα τους στον καμβά ή το χαρακτικό έργο, όπως επί μία δεκαετία τουλάχιστον τώρα τους καθοδηγούν να πιστεύουν -λανθασμένα κατά την γνώμη μου- πολλοί δάσκαλοι τους. Επίσης είδα την πλειοψηφία των ἐργων να έχουν τίτλους -ένα ακόμα "ταμπού" της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα που μάλλον ευτυχώς "σπάει" σιγά-σιγά.

Και αφού σας είπα τι είδα, ήρθε η ώρα να σας πω και τι δεν είδα. Δεν είδα, λοιπόν, πολλες ακρότητες, που θα ήταν σε θέση να προκαλέσουν per se τον λιγότερο πεπαιδευμένο επισκέπτη, ή ακόμα και να αποτρέψουν με βάση το word of mouth άλλους να επισκεφτούν την έκθεση, όπως αυτή κατηγορήθηκε δημόσια. Δεν είδα κείμενα -καλλιτεχνικές δηλωσεις/statements που θα διευκόλυναν την θέαση των έργων, και, όσο κι αν αντιλαμβάνομαι τον δισταγμό της Επιμέλειας/Διοργάνωσης να δεχθεί ένα κείμενο για κάθε έργο, ή την δυνατότητά της να υποχρεώσει όλους τους συμμετέχοντες να γράψουν ένα, η έλλειψη ήταν καταφανής και δεν μπορώ να μην την σημειώσω. Δεν είδα πολλά έργα που να θεώρησα συγκλονιστικά, τέτοια που να ξεφεύγουν απο τα όρια του απλώς οξυδερκούς σχολίου.

Συνολικά, είδα μία έκθεση 95 καλλιτεχνών, πολλοί εκ των οποίων με αδιαμφησβήτητο παρόν, μερικοί εκ των οποίων έχουν λιγότερο αμφίβολο από άλλους μέλλον.