Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2019

Krystian Lupa: Η Δίκη του Κάφκα

Αν και άχαρος ο ρόλος να υμνείς μια παράσταση στην οποία κανείς δεν έχει άμεση πρόσβαση (ήταν η τελευταία απο μια μικρή σειρά παραστάσεων που χωρίς την προτροπή της φίλης Έλενας Τονικίδη δεν θα είχαμε πάει χθες στην "Στέγη" του Ιδρύματος Ωνάση να την παρακολουθήσουμε), θα προτείνω στους εικαστικότερους και πλέον θεατρόφιλους από τους φίλους μου, να παρακολουθούν στο εξής σε όλη την διάρκεια του φυσικού τους βίου τον Krystian Lupa και την καλλιτεχνική παραγωγή, καθώς, χθες το βράδυ, παρακακολούθησα ένα από τα  συγκλονιστικότερα έργα τέχνης που έχω δει στο θεατρο. Την "Δίκη" του Κάφκα, με την οποία ο Lupa αποδόμησε, συνδιαλέχθηκε, αντιδιέστειλε και απέδωσε με έναν ολοκληρωτικά δικό του τρόπο. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά βαθύ φιλοσοφικό έργο ανατομίας των σχέσεων φαντασιακού - πραγματικού, ασυνείδητου - αντίληψης, πολιτικού - προσωπικού, με προεκτάσεις που φτάνουν στις μεγαλύτερες εκτάσεις που μπορεί να γνωρίσει ο άνθρωπος, αυτές του ασυνείδητου. Είδα στην 5ωρη παράσταση, και σε χρόνο που κύλισε σαν νερό από διαρρηγμένο φράγμα, και άφησε ένα ανυπέρβλητο κενό πίσω του, τον Λακάν και τον Καστοριάδη να ξεπερνιούνται, όχι με (επι)κριτική προέγγιση, αλλά ως βασικά δομικά στοιχεία ενός τοίχου που χρειάστηκαν για να χτιστούν τα θεμέλια της αισθητικής αντίληψης ενός υπέροχου οικοδομήματος, και το ίδιο το έργο Κάφκα να αποδομείται και να ανασυντίθεται σε μια δομή πολύ ισχυρότερη και δυναμικότερη από το αρχικό.

Το έργο είναι φιλοσοφικό και ψυχαναλυτικό, σε υπέρτατο βαθμό, ώστε να παραμένει ελάχιστο μέρος του οικοδομήματος ως πολιτικό, και ίσως αυτό να μοιάζει υποδεέστερο μπροστά στο μεγαλείο του πρώτου. Ερμηνειες και επανερμηνείες αλλων ερμηνειών, με την εργαλειοθήκη της ψυχανάλυσης ως μέθοδο αντίληψης, επιχειρεί την επαναθέσμιση του κοινωνικού-φαντασιακού με πολλές αναφορές στην εποχή μας, κρατώντας ουσιαστικά ως σύστημα την προσέγγιση του έργου του Κάφκα, την οποία ανανέωνει εντυπωσιακά, προσφέροντας μας το απαραίτητο λεξιλόγιο εννοιών για την εκφραση τους, και την επαναδιαπραγματευση του τραυματικου-πραγματικου μέσα από την γλώσσα των συμβόλων. Αν όλα τα παραπάνω επιτυγχάνονταν κυρίως μέσω του Λόγου, θα μπορούσαμε ήδη να μιλήσουμε για ένα αριστούργημα, όμως η παράσταση υπερπήδησε με ευκολία αυτό το επίπεδο, τείνοντας προς  την δόμηση και όχι την περιγραφή της Αλήθειας (κατά την έννοια αυτού που δεν πρέπει να χαθεί στην λήθη, ή αυτού που είναι αδύνατον να ξεχαστεί άραγε;) καθαρά σε ένα καθολικά αισθητικό επίπεδο, συνδυάζοντας τα μέσα των εικαστικών και παραστατικών τεχνών με ιδανικό τρόπο.

„Proces" reż. Krystian Lupa. TRAILER from Nowy Teatr on Vimeo.

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2019

Παρουσίαση του βιβλίου του Ευάγγελου Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη

Οι Εκδόσεις Πατάκη (Εκδόσεις Πατάκη-Patakis Publishers) και ο Κύκλος Ιδεών για την Εθνική Ανασυγκρότηση (E-κύκλος) σας προσκαλούν το Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2019 στις 11:30 π.μ. στην παρουσίαση στη Θεσσαλονίκη του νέου βιβλίου του Ευάγγελου Βενιζέλου «Η Δημοκρατία μεταξύ συγκυρίας και Ιστορίας: προσδοκίες και κίνδυνοι από την αναθεώρηση του Συντάγματος».

Ομιλητές: Πέτρος Βασιλειάδης, ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ και διευθυντής του Θεολογικού Μεταπτυχιακού του IHU Θανάσης Διαμαντόπουλος, ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Πάντειο Πανεπιστήμιο Παναγιώτης Μαντζούφας, αναπλ. καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, ΑΠΘ Γιώργος Σκαμπαρδώνης, συγγραφέας  Εισαγωγή και συντονισμός: Σάκης Μουμτζής, αρθρογράφος & συγγραφέας.  Την εκδήλωση θα κλείσει ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Στο βιβλίο οι όψεις της κρίσης της φιλελεύθερης Δημοκρατίας και οι  αναφορές στη μετεξέλιξη, τις αμφισβητήσεις και τις αντοχές του Συντάγματος ως έννοιας και ως θεσμικού φαινομένου συνιστούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να αξιολογηθεί η συζήτηση για την ανάγκη μιας νέας αναθεώρησης του Συντάγματος και παραδίδονται οι δημόσιες παρεμβάσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου στη συζήτηση αυτή κατά την τελευταία  πενταετία (2013-2018). Οι παρεμβάσεις αυτές ολοκληρώνονται με τον σχολιασμό των προτάσεων αναθεώρησης που υποβλήθηκαν τον Νοέμβριο του 2018 από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία.  Το βιβλίο επίσης ασχολείται με την κρίση και τις προοπτικές του πολιτικού συστήματος, τα ζητήματα της δικαιοσύνης, τις νέες απειλές για τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις θεσμικές εγγυήσεις, το πάντοτε κρίσιμο ζήτημα των σχέσεων κράτους και εκκλησίας σε συνδυασμό με την υποχρέωση απόλυτου σεβασμού της θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και με το ερώτημα αν τα νομοθετικά μέτρα διαχείρισης της οικονομικής κρίσης συνιστούν δίκαιο της ανάγκης.  «Η Δημοκρατία, η φιλελεύθερη αντιπροσωπευτική δημοκρατία, λειτουργεί εξ ορισμού συγκυριακά, μέσα από τους κύκλους των περιοδικών εκλογών, αλλά κρίνεται εντέλει ιστορικά, εξ αποτελέσματος και εκ των υστέρων» αναφέρεται χρακτηριστικά στο οπισθόφυλλο. .   

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Electra Palace (Αριστοτέλους 9, Θεσσαλονίκη). 

Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2019

Ο Άη Βασίλης που χάνουμε, τα παραμύθια που σκοτώνουμε

Από χώρα σε χώρα ο θρύλος του -αλλά και η φυσιογνωμία του- μπορεί να διαφέρουν, όμως η προσφορά του Αϊ Βασίλη παραμένει αναλοίωτη στην ουσία αλλά και στο σημειολογικό νόημά της. Για τα παιδιά των χριστιανών στη Γκάνα στην Αφρική είναι ο Πατέρας των Χριστουγέννων που έρχεται όχι από το Β. Πόλο ή από την Καισάρεια αλλά από τα βάθη της ζούγκλας.  Στη Χαβάη -αλλά και στην Καλαμάτα- καταφθάνει πάνω σε μία βάρκα. Στην Αυστραλία κάνει την εμφάνισή του πάνω σε θαλάσσια σκι, με περιβολή ένα κόκκινο ολόσωμο μαγιό. Στην Βραζιλία ονομάζεται Βόντο Ιντο ο προπάππος δηλαδή των Ινδιάνων.  Στην Κίνα τον φωνάζουν Ντουν Τσε Λάο Ρεν που σημαίνει ο Γέρος των Χριστουγέννων. Για τα παιδιά στην Πολωνία τα δώρα έρχονται από τα αστέρια, στην Ουγγαρία τα φέρνουν άγγελοι, ενώ στην Γαλλία τα κουβαλά στην πόρτα ο Περ Νοέλ (Πατέρας των Χριστουγέννων) ή ακόμη και το Θείο Βρέφος. Στη Συρία τα κουβαλά στην καμπούρα της η πιο νεαρή καμήλα που γεννήθηκε την 6η Ιανουαρίου, ανήμερα της γιορτής των Μάγων, οι οποίοι πρωταγωνιστούν στη διανομή των δώρων στις περισσότερες ισπανόφωνες χώρες από την Ισπανία και το Μεξικό μέχρι το Π. Ρίκο, την Αργεντινή, τη Βραζιλία και τις Φιλιππίνες. Στην Ιταλία το δύσκολο έργο έχει αναλάβει η μάγισσα Μπεφάνα η οποία είχε αρνηθεί να μεταβεί μαζί με τους 3 μάγους γιατί δεν είχε τελειώσει το σκούπισμα. Έκτοτε περιφέρεται από σπίτι σε σπίτι με το σκουπόξυλο στο χέρι ψάχνοντας το Θείο Βρέφος και απ όπου περνά αφήνει και ένα δώρο. Την ίδια περιπλανώμενη γερόντισσα συναντάμε στη Ρωσία. Ονομάζεται Μπαμπούσκα, έδωσε λάθος κατεύθυνση στους Μάγους και από τότε περιφέρεται στα σπίτια και περιεργάζεται τα παιδικά πρόσωπα. Όσα ήταν καλά θα πάρουν δώρο. Τα υπόλοιπα μπορούν να ελπίζουν μόνο στη μεγαλοψυχία του γηραιού κυρίου με την λευκή γενειάδα και την κόκκινη στολή που ονομάζεται "Παππούς του Χιονιά". Στις αμέσως επόμενες γενιές ίσως τα παιδιά είναι αρκετά έξυπνα απ΄λο μικρή ηλικία ώστε να απομυθοποιήσουν τον Άγ. Βασίλη, ή οι γονείς τους "ορθώς πληροφορημένοι" για τον "εμπορικό άγιο που εισήγαγε η Coca Cola". Δεν αντιλέγω αλλά ίσως η αλήθεια να είναι αντικειμενικη, ίσως όμως, παράλληλα, η ζήτηση της να μην είναι εξίσου ευγενής, επιθυμητή ή χρήσιμη.

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2018

2019


Το 2019 σας εύχομαι κοιτάζοντας πίσω να βλέπετε όσα σφυρηλάτησαν τον καλύτερο εαυτό σας, κοιτάζοντας μπροστά να βλέπετε τον δρόμο που θα σας οδηγήσει στην πραγματοποίηση των στόιχων σας, κοιτάζοντας γύρω σας να βλέπετε ανθρώπους που λαμπρύνουν την ζωή σας, και, κοιτάζοντας μέσα σας να βλέπετε τον εαυτό σας δυνατό και άξιο για όλα τούτα. 

Καλή χρονιά με υγεία και την τύχη με το μέρος σας. 

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2018

60 χρόνια ΕΚΤ | Η συμβολή του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης στη διάχυση της γνώσης

Οι πολύπλευρες δράσεις του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) για τη διάχυση της γνώσης, τους δείκτες έρευνας & ανάπτυξης και την επιχειρηματικότητα & δικτύωση, παρουσιάστηκαν την Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2018 κατά τη διάρκεια της εορταστικής εκδήλωσης για τα 60 χρόνια του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ). Τις εμπειρίες τους ως συνεργάτες και χρήστες των υπηρεσιών του ΕΚΤ, μοιράστηκαν με το κοινό, μέλη της ακαδημαϊκής, ερευνητικής και επιχειρηματικής κοινότητας. 

Μέσα στο κατάμεστο αμφιθέατρο του ΕΙΕ, με ερευνητές, επιστήμονες, επιχειρηματίες, φοιτητές και επίτιμους καλεσμένους, η Διευθύντρια του ΕΚΤ Δρ. Εύη Σαχίνη αναφέρθηκε συνοπτικά στη διαχρονική πορεία του ΕΚΤ και στους 3 πυλώνες δραστηριοτήτων του. "Το ΕΚΤ ιδρύθηκε μέσα στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών το 1980 και οι λόγοι ίδρυσής του είχαν πολύ μεγάλη σημασία. Την εποχή εκείνη το ΕΙΕ έπαιζε σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της ερευνητικής πολιτικής της χώρας μας. Είχε τη βιβλιοθήκη που εξυπηρετούσε όλη την ερευνητική κοινότητα της χώρας και ήταν ο χώρος που οργανωνόταν με κάποιον τρόπο η γνώση που παραγόταν στη χώρα. Ήταν μια πύλη διάχυσης. Οπότε το ΕΚΤ ιδρύθηκε στον κατάλληλο φορέα".

Ακολούθησε μια σύντομη παρουσίαση των κύριων πυλώνων δραστηριοποίησης του ΕΚΤ (www.ekt.gr): ο πυλώνας eContent που αφορά ψηφιακό περιεχόμενο και υπηρεσίες, στο πλαίσιο του ρόλου του ΕΚΤ ως εθνικής ψηφιακής βιβλιοθήκης επιστήμης και πολιτισμού, ο πυλώνας Μetrics που αφορά την παραγωγή δεικτών και στατιστικών για Έρευνα, Τεχνολογία, Ανάπτυξη, Καινοτομία, και ο πυλώνας Ιnnovation που αφορά τις υπηρεσίες για δικτύωση, συνεργασία και ανάπτυξη, με στόχο τη διασύνδεση της ερευνητικής με την επιχειρηματική κοινότητα της χώρας και την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της έρευνας. Όπως επισήμανε δε χαρακτηριστικά η Ε. Σαχίνη "Το να προσπαθείς να διαχέεις με έναν οργανωμένο τρόπο την επιστημονική παραγωγή της χώρας είναι μια πολύ σημαντική δουλειά, και ακόμη περισσότερο όταν προσπαθείς να αποτυπώσεις και να προβάλεις το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς".   

Στη συνέχεια η Ε. Σαχίνη υποδέχθηκε τους τρεις προσκεκλημένους ομιλητές, τον Αντώνη Λιάκο, Καθηγητή Ιστορίας, Υπεύθυνο Έκδοσης του περιοδικού Historein, τον Αριστοτέλη Τύμπα, Καθηγητή Ιστορίας των Επιστημών και της Τεχνολογίας, Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΕΚΤ, και τον Ιωάννη Καραγιάννη, Εκτελεστικό Πρόεδρο του ομίλου OLYMPIA, μέλος Δ.Σ. ΣΕΒ.

Ο Αντώνης Λιάκος υπογράμμισε τη συνεισφορά του ΕΚΤ ως εθνικής υποδομής για τη διάχυση της γνώσης της χώρας, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι "Θα πρέπει να δοθεί στο ΕΚΤ η άνεση και η προσοχή από την Πολιτεία να συνεχίσει να κάνει αυτό που είναι, ένας κεντρικός θεσμός επιστήμης και έρευνας στην Ελλάδα".

Αναφερόμενος στη συνεισφορά του ΕΚΤ στην οργάνωση, τεκμηρίωση και διάθεση ψηφιακού περιεχομένου επιστήμης και πολιτισμού, ο Α. Λιάκος δήλωσε: "Το ΕΚΤ είναι ένα κέντρο που αποσκοπεί στο να δικτυώσει όλη την παραγόμενη γνώση στην Ελλάδα και αυτό το έχει επιτύχει σε σημαντικό βαθμό και έγκυρα". Τόνισε, επίσης, την πολύτιμη συνεισφορά του ΕΚΤ στην ανάδειξη των επιστημονικών περιοδικών της χώρας, μέσα από τις υπηρεσίες που παρέχει το ΕΚΤ στους φορείς έγκριτου περιεχομένου. Αναφέρθηκε δε πιο συγκεκριμένα, στη εξαιρετική συνεργασία που είχε με το ΕΚΤ για την ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Historein μέσω της πλατφόρμας ePublishing, και στις δυνατότητες που προσφέρει η πλατφόρμα για τη διεθνή προβολή των περιοδικών.

Στη συνέχεια, ο Α. Λιάκος αναφέρθηκε σε χαρακτηριστικά παραδείγματα της πολύτιμης προσφοράς του ΕΚΤ στο έγκριτο ανοικτό ψηφιακό περιεχόμενο, όπως το Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών, την ηλεκτρονική υποδομή που δίνει πρόσβαση σε 40.000 διδακτορικές διατριβές Ελλήνων επιστημόνων και αποτελεί μια προσφορά στη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα, τη ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ που διατίθεται εξολοκλήρου πλέον από τις υποδομές νέφους του ΕΚΤ και αποτελεί μια πλήρη καταγραφή και παρακολούθηση της ελληνικής εκδοτικής παραγωγής, το Αποθετήριο του Παρατηρητηρίου της Προσφυγικής και Μεταναστευτικής Κρίσης στο Αιγαίο, ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα για το πώς μεγάλα σύγχρονα ζητήματα μπορούν να γίνουν ένα ανοικτό αρχείο που φιλοξενεί όχι μόνο τα τεκμήρια που παράγονται επίσημα αλλά και μαρτυρίες ανθρώπων και απόψεις, και την ηλεκτρονική πλατφόρμα ΜΗΤΙΔΑ με πολύτιμο υλικό για εκπαιδευτικούς. 

Από την πλευρά του, ο Αριστοτέλης Τύμπας υπογράμμισε ότι το ΕΚΤ είναι ένας θεσμός κρίσιμος για το δημόσιο συμφέρον, που υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο την ελληνική κοινωνία και τους θεσμούς της, και που πρέπει να έχει τη στήριξη της Πολιτείας, με οργανωμένο τρόπο και με συνέχεια, στο έργο που επιτελεί.

Κυριακή, 12 Αυγούστου 2018

Ο Θανάσης Μπίντας μιλά για τις εξελίξεις στον θεσμό "Ολύμπια εν Δίω"



Ο Πρόεδρος του Θεσμού "Ολύμπια εν Δίω" Θανάσης Μπίντας δίνει συνέντευξη στον δηοσιογράφο Διογένη Μαριόλα μιλώντας για τον σημαντικό θεσμό αλλά και για πρόσωπα και πράγματα στον χώρο των Τεχνών εν γένει.

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

Εθισμένοι γονείς στα Social Media: Τα παιδιά μας που πληγώνουμε


Μια ενδιαφέρουσα έρευνα σχετικά με τις επιπτώσεις της κατάχρησης και του εθισμού χρήσης κινητού με το περιεχόμενο τους των Social Media γονιών στα παιδιά τους δημοσιεύει το περιοδικό Wonderneed. Ουσιαστικά πρόκειται για μελέτη, στην οποία υπογραμμίζεται ότι υπερβολική χρήση από τους γονείς κάνει τα παιδιά από την βρεφική μέχρι και το τέλος της παιδικής ηλικίας να νιώθουν ασήμαντα για τους γονείς τους, και τα οδηγεί σε επιθετικές, αγχωτικές, νευρωτικές, συμπεριφορές. Επισημαίνεται ότι αν το φαινόμενο συνεχίσει μπορεί να έχει και σωματικές επιπτώσεις, όπως καρδιαγγειακα νοσήματα, πρόκληση προβλημάτων όρασης κλπ. αρνητικά αποτελέσματα της παρατεταμένης καθιστικής ζωής, καθώς, αυτά τα παιδιά εθίζονται και τα ίδια, με αποτέλεσμα να αποφεύγουν κάθε φυσική δραστηριότητα. Η έρευνα προτείνει στους γονείς να περιορίσουν την χρήση του κινητού, και να αναζητήσουν περισσότερες κοινές δραστηριότητες με τα παιδιά τους. Διαβάστε το άρθρο στα αγγλικά ΕΔΩ.

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Οι Αποικιοκράτες και οι απόγονοι του Πλάτωνα

Αποτελεί κάτι σαν προσωπικό έθιμο για μένα να παρακολουθώ τον τελικό του μουντιάλ, πράγμα που κάνω με χαρακτηριστική ασυνέπεια, μια στις δυό ή τρεις φορές. Ανήκω σε εκείνη την  άδοξη φυλή των ΕΜΠ (Ειλικρινών Μη Ποδοσφαιρόφιλων) και είμαι απόλυτα αδιάφορος για όλυς του αγώνες, δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει να μάθω παίκτες και ομάδες, κλπ.  Το "έθιμο" προκύπτει από τις παρεΐστικες αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων, την μόνη περίοδο που επηρεασμένος από φίλους έβλεπα ποδόσφαιρο και παίζαμε "χαρτάκια" (ένα παιδικό παιχνίδι της δεκαετίας του '80 με "συλλεκτικές" κάρτες που  έδειχναν τα τυποποιημένα τα επιτεύγματα σε διάφορα επίπεδα διεθνών "άσσων" του ποδοσφαίρου, και, ο παίκτης που είχε σειρά, ζητούσε από τους συμπαίκτες τους να αναφέρουν ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό για τις κάρτες που εκείνοι κρατούσαν στα χέρια τους, και, αν του δικού του ποδοσφαιριστή η απόδοση στο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό ήταν καλύτερη  από τους υπόλοιπους, κέρδιζε τα χαρτιά (παίκτες) των υπολίπων, αλλιώς, έχανε την σειρά και το δικό του χαρτί. Φυσικά μετά βλέπαμε "ζωντανά" στο Μουντιάλ τα χαρτάκια μας! Αλλά, τους πιο αδιάφορους από μας, μας ενδιέφεραν μονάχα οι κορυφαίοι. Έτσι, θα βλέπαμε τους "τελικούς", και ορισμένους αγώνες μόνο, διότι στην διάρκεια των υπολοίπων θα προτιμούσαμε να βάζουμε εμείς τα γκολ, στα πάρκα και τις πλατείες των καλοκαιρινών διακοπών μας!

Τιμώντας το έθιμο -αλλά και την πρόσκληση των φίλων του Institut français de Thessalonique να δούμε μαζί με τους γάλλους της Θεσσαλονίκης σε προτζέκτορα τον αγώνα στις εγκαταστάσεις του Ινστιτούτου, παρακολούθησα τον τελικό. Είχε προηγηθεί μία σχετική έκπληξη μου διαβάζοντας διάφορα "status" φίλων εκ του Facebook, αλλά και φίλων (της πραγματικής ζωής) στο Facebook, που μου έκαναν εντύπωση για τον φανατισμό, την μισαλλοδοξία τους, αλλά προπάντων, για την έλλειψη πραγματικού Πολιτισμού και για την ανωριμότητά τους. Όταν δε άκουσα τους sportscaster να μιλούν για τους "παίκτες από την Αφρική" που "έχουν μεγαλώσει στη Γαλλία" και έχουν "αφομοιώσει τον γαλλικό τρόπο ζωής", η ενόχληση μου κορυφώθηκε.

Πριν ξεκινήσει ο αγώνας, διάβασα σε προφίλ ότι κάποιος υποστηρίζει την Κροατία, επειδή δεν του αρέσει να παίζει γεωπολιτικά παιχνίδια. Άλλος έγραφε ότι οφείλουμε όλοι να υποστηρίζουμε την Κροατία διότι η Γαλλία παίζει θέατρο και παιρνει τους αγώνες διότι είναι πουλημένη στους Γάλλους η διαιτησία. Κάποιος άλλος έγραφε ότι πρέπει να στηρίξουμε τους Κροάτες διότι είναι Βαλκάνιοι, όπως κι εμείς, άλλοι "θυμήθηκαν" ότι η Γαλλία υποστηρίζει τον ISIS και ότι έστιψε τις αποικίες της πήεε τα καλύτερα φτωχά μαυράκια από τις φαβέλες και τα έβαλε υποχρεωτικά να παίξουν για να την σώσουν από την Κροατική λαίλαπα, κλπ.

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

2nd KIDOT Festival τον Σεπτέμβριο στην Θεσσαλονίκη /Πρόσκληση Ενδιαφέροντος

Μικρά και μεγάλα παιδιά “φοράνε” ξανά τα πελώρια χαμόγελά τους και ετοιμάζονται για τη μεγαλύτερη γιορτή για το παιδί, τον έφηβο, αλλά και ολόκληρη την οικογένεια! Το KIDOT (Kids of Tomorrow) Festival έρχεται για δεύτερη φορά στη Θεσσαλονίκη, στις 15 και 16 Σεπτεμβρίου, μεταμορφώνοντας το Νέο Δημαρχιακό Μέγαρο σε έναν χώρο γιορτής, ελεύθερης έκφρασης και δημιουργικού παιχνιδιού!  Το θετικό βίωμα και η θερμή ανταπόκριση των επισκεπτών του 1st KIDOT Festival, καθώς και τα πολυάριθμα αιτήματα να δοθεί συνέχεια στο συγκεκριμένο φεστιβάλ, ώθησαν την ομάδα του KIDOT στην δεύτερη αυτή διοργάνωση, η οποία μεγαλώνει και αλλάζει, εμπλουτίζοντας τις εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες του διημέρου, εισάγοντας νέες κατηγορίες και events και φιλοξενώντας ακόμη περισσότερες δράσεις συνεργασίας και αλληλεπίδρασης μεταξύ των μελών ολόκληρης της οικογένειας. Τι είναι όμως το KIDOT Festival; Πρόκειται για ένα διήμερο πολυθεματικό εκπαιδευτικό και ψυχαγωγικό φεστιβάλ με επίκεντρο το παιδί και τον έφηβο, που στηρίζει τις δράσεις του στο παιδαγωγικό παιχνίδι και τη βιωματική μάθηση. Από νωρίς το πρωί έως αργά το απόγευμα, εκπαιδευτικά εργαστήρια, δραστηριότητες παιδαγωγικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα, θεατρικές παραστάσεις και μουσικά δρώμενα, all day events, ανοιχτές συζητήσεις και ομιλίες, food corner και ένα market με προϊόντα και υπηρεσίες αποκλειστικά για τους μικρούς μας φίλους και τις οικογένειές τους, προσκαλούν επισκέπτες όλων των ηλικιών να ανακαλύψουν ενδιαφέρουσες δραστηριότητες, να αναπτύξουν καινούργιες δεξιότητες, να γνωρίσουν τους φορείς και τους επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στην πόλη και να δοκιμάσουν τις υπηρεσίες και τα προϊόντα τους. Στόχος του KIDOT Festival είναι να δημιουργήσει  ένα “δίκτυο” επικοινωνίας και δικτύωσης μεταξύ των επαγγελματιών και του κοινού, ενώ παράλληλα να προσφέρει ένα ολοκληρωμένο φεστιβάλ, που θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις και τα “θέλω” των σημερινών παιδιών, καθώς και στην ανάγκη για παιχνίδι, ψυχαγωγία και αλληλεπίδραση. Σκοπός μας ένα ακόμη δημιουργικό διήμερο, μια αφορμή να θυμηθούμε το παιδί, που όλοι μας υπήρξαμε, και να παραδώσουμε τη σκυτάλη στα παιδιά του αύριο.