Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

17 Νοέμβρη | Οι Προκηρύξεις 1975 – 2002

Τι μπορεί να αναζητά κάποιος διαβάζοντας καλοκαιριάτικα 900 σελίδες προκηρύξεων της “17 Νοέμβρη”; Περαιτέρω, τι θα βρει αν το κάνει; Το βιβλίο «17 Νοέμβρη» από το 1975 μέχρι το 2002 από τον εκδοτικό οίκο «Κάκτος» είναι ένας αληθινός πειρασμός διότι δίνει στον αναγνώστη την ευκαιρία να εκτεθεί στον λόγο, την ιδεολογία και τις εκφάνσεις της σημαντικότερης τρομοκρατικής οργάνωσης της σύγχρονης ιστορίας της χώρας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, όχι επειδή αυτός συντάσσεται με τα γραφόμενα της ομάδας -τα οποία παρά την εν πολλοίς ιδεολογική τους συνέπεια διαφοροποιούνται σημαντικά σε ύφος, τόνο και επιλογές μέσα στα 27 χρόνια της δράσης της- αλλά εξαιτίας της συγκυρίας εμφάνισης της ομάδας αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση και των προταγμάτων της, της επαναστατικής συνέχειας του ένοπλου αγώνα της Αριστεράς.

Κατά μία έννοια η 17Ν έβλεπε τον εαυτό της ώς μια συνιστώσα της προ  Μεταπολίτευσης Αριστεράς, που συνέχισε να παλεύει, που δεν παρέδωσε τα όπλα. “Αποκλίνοντας σημαντικά από τις κυρίαρχες ερμηνείες της Αριστεράς για τη μεταπολιτευτική πολιτική πραγματικότητα, το αρχικό σχέδιο της 17Ν ήταν να αποδείξει ότι η Μεταπολίτευση ήταν μια επιχείρηση κατ' όνομα μόνο πολιτικής αλλαγής, δίνοντας συγχρόνως φωνή στη λαϊκή απογοήτευση. Εντούτοις, η 17Ν εμφανίστηκε σε μια ιστορική στιγμή κατά την οποία η πόλωση μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς είχε αμβλυνθεί σημαντικά και ένα πολιτικό λεξιλόγιο βασισμένο σε έννοιες όπως εκδημοκρατισμός, ανανέωση και αλλαγή, έκανε την εμφάνισή του”, σημειώνει εύστοχα σε κάποιο σημείο  εργασίας του αναφορικά με τον πολιτικό λόγο στο ελληνικό αντάρτικο πόλης ο νεαρός φίλος μου Αλέξανδρος Τσακιρίδης, φοιτητής πολιτικών επιστημών στο ΑΠΘ, η συζήτηση της οποίας αποτέλεσε κίνητρο για να διαβάσω το βιβλίο. “Η Ε.Ο. 17 Νοέμβρη λοιπόν, πήρε το όνομά της από την 17η  Νοεμβρίου, ημέρα που γιορτάζεται η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973. Σε σχετική προκήρυξη, η οργάνωση υποστηρίζει πως διάλεξε το συγκεκριμένο όνομα καθώς ήθελε να τιμήσει το στοιχείο της βίαιας σύγκρουσης που κυριαρχούσε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Πραγματικά, το βασικό δίδαγμα που εξάγει η οργάνωση για την εξέγερση του Νοέμβρη αποτελεί η αναγκαιότητα της μελλοντικής σοβαρής προετοιμασίας του οπλισμού του λαού για την αντιμετώπιση της αναπόφευκτης σύγκρουσης με το καθεστώς, τη στιγμή της επανάστασης”, γράφει κάπου αλλού ο Αλέξανδρος. 

Το βιβλίο πρέπει να διαβαστεί από όποιον θέλει να κατέχει πραγματικά τη σύγχρονη κοινωνική και πολιτική ιστορία μας.  
[17 Νοέμβρη,
Οι Προκηρύξεις
1975 – 2002,
Εκδ. Κάκτος,
Αθήνα, 2009]





ΗΜΕΡ. ΑΡΧΕΙΟΥ: 20100825

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου