Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Διάλογος με έναν φίλο νεόκοπο Αριστερό


- "...νομίζω ότι γενικώς η κοινοβουλευτική Αριστερά είναι απολύτως συνυπευθυνη για το σημερινό κατάντημα της κοινωνίας, σε έναν χρονικό ορίζοντα 10ετίας", είπα σχολιάζοντας άρθρο της επικαιρότητας σχετικό με τη στάση του ΚΚΕ και της Αριστεράς, προκαλώντας την εξής οργίλη αντίδραση του 23χρονου φίλου νεόκοπου Αριστερού:

- "Η εσω- και εξω-κοινοβουλευτική αριστερά είναι υπεύθυνη για πολλά πράγματα -και κατ' αρχάς γιατί εδώ και 20 χρόνια οι διάφορες γκρούπες δεν κατορθώνουν να συνεννοηθούν ούτε καν για το πού θα προσυγκεντρωθούν, λες και έχουν πραγματικά να χωρίσουν κάτι. Όμως σίγουρα δεν μπορείς να την κατηγορήσεις για το κατάντημα της κοινωνίας. Όσο για τους παντός είδους αρθρογράφους, παρακαλούνται όπως βγάλουν το σκασμό, αν δεν θέλουν να τους πάρουμε με τις πέτρες τους επόμενους μήνες. Κι εγώ διαφωνώ με τις πρακτικές του ΚΚΕ, αλλά οι ώρες αυτές απαιτούν σύμπνοια και όχι εγκάθετους ψευτοαναλυτές που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στο μιντιακό προσκήνιο. Απαιτούν σοβαρά ρεπορτάζ και κοινωνικοπολιτικές αναλύσεις και όχι στοχευμένους μύδρους εναντίον αριστερών κομμάτων και οργανώσεων".

Απαντω λοιπόν:
"Το ΚΚΕ ακροβατεί πλέον ανοικτά ανάμεσα στην πραγματικότητα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και στο μάταιο όνειρο για μια δικτατορία του προλεταριάτου, την οποία προσπαθεί να συνεπιφέρει, καταστρέφοντας την ελλάδα, ώστε να γίνει επανάσταση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, υπό την ηγεσία του κ. Τσίπρα, ψάχνει ταυτότητα ως κόμμα διαμαρτυρίας και μόνον, άνευ προτάσεων και ουσίας. Η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά ζει με το μηδενιστικό όραμα των αναρχοφασιστών για μιά επανάσταση σήμερα "κι αύριο βλέπουμε". Και οι δύο πρώτοι προσπαθούν εξωκοινοβουλευτικά να ανατρέψουν την εκλεγμένη κυβέρνηση, ή να την φθείρουν τόσο, ώστε να αποτύχει και να κερδίσουν εκλογικό ποσοστό.

Οι αυτόκλητοι καθοδηγητές του λαού είναι αυτοί που καθοδηγούσαν από το 2007 τη νεολαία να απαιτεί περισσότερα χρήματα για να μπορεί να καταναλώνει περισσότερο, η Αριστερά αυτή είναι που απαιτούσε δάνεια με χαμηλό επιτόκιο, και πιστωτική επέκταση, λιγότερους φόρους, δανεικά κι αγύριστα στις τράπεζες "γιατί τα νοικοκυριά δεν τα βγάζουν πέρα". Αλλά βέβαια λησμόνησε να καθοδηγήσει τον λαό να μάθει να διεκδικεί χαμηλότερες τιμές, λιγότερο κέρδος, να μάθει να μη δανείζεται από τις τράπεζες, να σταματήσει να είναι υπόδουλος του καταναλωτισμού, κλπ.

Αναλογίσου πόσα χρόνια τώρα το πρόταγμα της Αριστεράς αφορά τη γενιά των 700 ευρώ, που θα πρέπει να παίρνει 1500 πρώτο μισθό και το ίδιο ποσό ως κατώτερη σύνταξη! Όχι δεν θεωρώ ότι παίρνουμε όσα μας αξίζουν. Οι μισθοί είναι κλοπή. Η εκμετάλλευση αλωνίζει, η κερδοσκοπία επίσης σε όλο το μήκος και το πλάτος της Κοινωνίας. Είμαστε μία από τις πιο ακριβές χώρες της ΕΕ, υπάρχει κόσμος που πεινάει. Ωστόσο η κριτική της Αριστεράς εδώ και πολλά χρόνια σταματάει στη διεκδίκηση περισσότερων χρημάτων, χωρίς να αγγίζει καθόλου τη κριτική στο μοντέλο παραγωγής, και στον τρόπο ζωής μας, σε όσα δηλαδή καταναλώνουμε. Στο ΤΙ τα θέλουμε τα λεφτά.

ΕΓΩ ισχυρίζομαι ότι “γενικώς η κοινοβουλευτική Αριστερά είναι απολύτως συνυπευθυνη για το σημερινό κατάντημα της κοινωνίας, σε έναν χρονικό ορίζοντα 10ετίας”, γιατί από παιδαγωγός του λαού κατάντησε απολογητής των βολεμένων, αφέτης αμαρτιών μιας κοινωνίας που παρουσιάζει ως έρμαιο των άλλων, χειραφετημένη ακόμα και από την ευθύνη για την ενδοτικότητα και την οικειοθελή υποδούλωση της.

Και βεβαίως, είσαι εσύ που μπορείς να με πάρεις με τις πέτρες, να με απειλήσεις, να με δείρεις ή και να με σκοτώσεις. Τώρα, ίσα ίσα που προλαβαίνεις! Όσο το πανικόβλητο πλήθος των αγελαίων ζώων θα σε ακολουθήσει αλαλάζοντας, αλλά και ενόσω το άλλο πλήθος των σκεπτόμενων ανθρώπων που κι αυτοί διαδηλώνουμε σε ένα άλλο μπλοκ δίπλα σου, κάνουμε στην άκρη τις σκέψεις μας και δρούμε, μονάχα που σ' αυτό βάζουμε μυαλό και ψυχή. Ναι, πρέπει να παραμερίσουμε τις διαφορές μας και να βγούμε στον δρόμο, γιατί ΝΑΙ πρέπει να αγωνιστούμε. Από την άλλη όμως δεν ενδίδουμε με τόση ευκολία κραυγές, στην οργή, στη δίψα για αίμα γιατί πρέπει κάποιον να κατηγορήσουμε, κάποιον άλλον, οποιονδήποτε εκτός από τον εαυτό μας.

Οι πέτρες μας έφτασαν εδώ. Και οι μικροί άνθρωποι που τις εκτοξεύουν, προσπαθώντας μαζί μ' αυτές να εκτοξεύσουν μακρυά την ευθύνη και τον φόβο τους..."

ΗΜΕΡ. ΑΡΧΕΙΟΥ: 20100510

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου