Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

Μανουέλ Βάσκεθ Μονταλμπάν | Το ρόδο της Αλεξάνδρειας


Η αστυνομική λογοτεχνία απέχει πολύ από το να περιλαμβάνεται στα αγαπημένα μου αναγνώσματα, με εξαίρεση μερικά έργα του Μανουέλ Βάσκεθ Μονταλμπάν. Το τελευταίο που διάβασα ήταν "Το ρόδο της Αλεξάνδρειας" -αν και ανατρέχοντας στη βιβλιογραφία του διαπίστωσα ότι είναι ένα από τα πρώτα του- ήταν ένα από τα καλοκαιρινά μου αναγνώσματα.

Τα έργα του Μανουέλ Βάσκεθ Μονταλμπάν θα πρέπει μάλλον να προτείνονται με επιφύλαξη, και να διαβάζονται κατόπιν γευμάτων σε δοσολογίες των 100 σελίδων το πολύ. Η προειδοποίηση στο οπισθόφυλλο του συγκεκριμένου βιβλίου μάλλον θα προτήσει τους αναγνώστες αστυνομικής λογοτεχνίας. Διαβάζει -μεταξύ άλλων- ο επίδοξος αναγνώστης: "Υπάρχει ένας κύκλος μυθιστορημάτων του συγγραφέα που ανήκουν στην αστυνομική λογοτεχνία, αλλά με τον τρόπο που μπορεί να είναι αστυνομικά τα βιβλία του Σάσια ή του Ντύρενματ". Δεν θα συμφωνήσω. Τόσο "Τα λουτρά" που διάβασα πρόσφατα όσο και "Το ρόδο της Αλεξάνδρειας" είναι εγκεφαλικά αστυνομικά μυθιστορήματα με παρεκτροπές που οριακά μπορούν να αποκληθούν "παρεκβάσεις", με μεστό λόγο και ικανοποιητική αναλογία δράσης - σκέψης που σε κρατά σε εγρήγορση. Είναι παραπάνω από βέβαιο ότι ο Μονταλμπάν δεν αναλώνεται ιδιαίτερα στη δημιουργία ανατροπών ή άλλων χαρακτητριστικών του εν λόγω λογοτεχνικού είδους, αλλά σίγουρα δίνει έμφαση στην ψυχολογία χαρακτήρων που -αν ακι εξαιρετικά ενδιαφέροντες ή περίεργοι δεν χάνουν ποτέ τη σωματότητα και το "γήινο" που πρέπει να έχει να προσωπικότητα. Στα βιβλία του Μονταλμπάν ο άνθρωπος γράφει το πεπρωμένο του, η ζωή περιστοιχίζεται από περίεργους και παράδοξους χαρακτήρες, ο δολοφόνος είναι τόσο ιδιαίτερος όσο είναι καθένας, στα μάτια κάποιου που ξέρει να βλέπει και όχι μονάχα να κοιτάζει.
[Το ρόδο της Αλεξάνδρειας,
Μανουέλ Βάσκεθ Μονταλμπάν,
σε μετάφραση Αγγελικής
Βασιλάκου, Εκδ. "Νέα Σύνορα"
Α. Α. Λιβάνη, Αθήνα 1991]



ΗΜΕΡ. ΑΡΧΕΙΟΥ: 20100827

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου