Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Το ελληνικό φοιτητικό κίνημα έτοιμο να γράψει νέες σελίδες ένδοξης ιστορίας...


Σε τι να αναφέρεται άραγε η κυρία?

Διαβάζω στην απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Συλλογου Φοιτητών του Πανεπιστήμιου Μακεδονίας:
"
Χθες Τετάρτη 8/12 πραγματοποιήθηκε μαζικότατη Γενική Συνέλευση του συλλόγου φοιτητών Πα.Μακ. Τα θέματα της συνέλευσης ήταν:
• Ο νέος νόμος για την εκπαίδευση
• Τα νέα μέτρα-μνημόνιο
• Ζητήματα του Πα.Μακ όπως η αύξηση του χρηματικού ποσού που υποχρεούνται να πληρώσουν οι φοιτητές για σίτιση.
Ο σύλλογος αποφάσισε :
• Όχι στο νέο νόμο έκτρωμα για την εκπαίδευση της Διαμαντοπούλου
• Όχι στο διάλογο απάτη με το υπουργείο
• Όχι στα νέα μέτρα
• Όχι στο μνημόνιο
Έτσι προχωράμε σε:
• Ανοιχτή Συντονιστική επιτροπή 9/12 υπόλογη στη συνέλευση στις 15:00
• Κατάληψη της πρυτανείας 9/12
• Συμμετοχή στην πανεκπαιδευτική πορεία στις 10/12
• Κινητοποίηση στη λέσχη για να διεκδικήσουμε δημόσια και δωρεάν σίτιση
• Κατάληψη του πανεπιστημίου 14-15/12, μέρα κατάθεσης του προϋπολογισμού
• Συμμετοχή στην πανεργατική πορεία στις 15/12 με προσυγκέντρωση φοιτητικών συλλόγων στο πολυτεχνείο και κατεύθυνση στη συγκέντρωση της αδεδυ με το σύνολο των εργαζομένων
• Στήριξη της πορείας στην Αθήνα Σάββατο 11/12 με αφορμή τη σύνοδο πρυτάνεων για τον νέο νόμο της Διαμαντοπούλου
• Επόμενη Γενική Συνέλευση Τρίτη 11/1/11
"

Κάτω από αυτό το κείμενο αναγράφεται το εξής:

"
Διευκρινιστικά: Η Δαπ και η Πασπ δε συμμετείχαν στη συνέλευση. Η Π.Κ.Σ αποχώρησε πριν τη ψηφοφορία. Μετά από δύο χρόνια που είχε να πραγματοποιηθεί γενική συνέλευση στο σύλλογο μας, καταφέραμε να πάρουμε αγωνιστικές και συγκρουσιακές αποφάσεις. Η προπαγάνδα της Δαπ καλά κρατεί αλλά η στήριξη των αποφάσεων από των κόσμο είναι μαζικότατη. Σήμερα πετύχαμε να εξασφαλίσουμε το μπλοκάρισμα των συζητήσεων για τις προτάσεις της Συγκλήτου στο «διάλογο» με το υπουργείο με παρέμβαση στη πρυτανεία του Πα.Μακ. Από εδώ και πέρα ο κόσμος του Πα.ΜΑκ θα δηλώνει παρόν σε όλους τους αγώνες. Τέλος, περάσανε ψηφίσματα αλληλεγγύης στους μετανάστες και στα παιδιά που κατηγορούνται για την υπόθεση του κατειλημμένου στεκιού «Ναδίρ» στη β΄ φοιτητική εστία
"

-και όπως μπορείτε να φανταστείτε, έχω διατηρήσει την ...”ορθογραφία” του πρωτοτύπου.

Ας κάνουμε λοιπόν μερικές βασικές παρατηρήσεις. Στη πρώτη πρόταση διαβάζουμε "πραγματοποιήθηκε μαζικότατη Γενική Συνέλευση του συλλόγου φοιτητών Πα.Μακ.", ενώ στη διευκρινίστικη παράγραφο βλέπουμε πως στη Συνέλευση δεν συμμετείχαν η ΠΑΣΠ, η ΔΑΠ και η ΠΚΣ. Αυτές οι οργανώσεις φοιτητών λοιπόν έχουν το αμελητέο ποσοστό των 20.41% + 55.17% + 11.77% (με τη σειρά που τις ανέφερα), δηλαδή το 87,35%.

Έτσι λοιπόν η μαζικότατη αυτή απόφαση για την οποία ο φοιτητικός σύλλογος του Πα.Μακ. είναι υπερήφανος (σημειώνεται στη διευκρινιστική παράγραφο τη πρόταση "Μετά από δύο χρόνια που είχε να πραγματοποιηθεί γενική συνέλευση στο σύλλογο μας, καταφέραμε να πάρουμε αγωνιστικές και συγκρουσιακές αποφάσεις. Η προπαγάνδα της Δαπ καλά κρατεί αλλά η στήριξη των αποφάσεων από των κόσμο είναι μαζικότατη") που ελήφθη από τη  συντριπτική πλειοψηφία του 12,65% τι συζήτησε; Συζήτησε -όπως διαβάζουμε στις πρώτες σειρές- για το νόμο για την εκπαίδευση και για τα νέα μέτρα της κυβέρνησης που σχετίζονται με το μνημόνιο. Και τι αποφάσισε; Διαβάζουμε παρακάτω 4 ΟΧΙ: ΟΧΙ στο νόμο, ΟΧΙ στον διάλογο, ΟΧΙ στα νέα μέτρα, ΟΧΙ στο μνημόνιο. Εξαιρετικά.

Με δυό λόγια, μία μειοψηφία του 12% αποφάσισε για λογαριασμό του συνόλου των φοιτητών του Πανεπιστημίου να εναντιωθεί σε έναν ανύπαρκτο νόμο -αφού αυτός είναι υπό δημόσια συζήτηση νομοσχέδιο και όχι νόμος του Κράτους- να μη κάνει διάλογο αλλά να διαδηλώσει / απέχει / απεργήσει ή ο,τιδήποτε άλλο εκτός από διάλογο, αρνούμενη παράλληλα το εκπεφρασμένο δικαίωμα όλων των ελλήνων στη σωτηρία της χώρας με τη χρήση του Μνημονίου, το οποίο προέκρινε μία κυβέρνηση που ψήφισε η πλειοψηφία των ελλήνων μόλις πριν από έναν χρόνο, και επιπλέον να αρνηθεί τα νέα μέτρα, με μία λέξη: ΟΧΙ

Δεδομένου ότι από τη συζήτηση έλειπαν ΠΚΣ, ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, είναι σχετικά ασφαλές να υποθέσουμε ότι σε αυτή συμμετείχαν η "Αριστερή Ενότητα", τα Ε.Α.Α.Κ., οι Αγωνιστικές κινήσεις, οι οποίο συνολικά εν πολλοίς είναι αντιεξουσιαστές, μ-λ αριστεροί και ακρο-αριστεροί, οι οποίοι αποφάσισαν να πουν ΟΧΙ. Ωραία. ΟΧΙ λοιπόν. Αρα το πανεπιστήμιο μας αρέσει όπως ακριβώς είναι και δεν θέλουμε να αλλάξει τίποτα. Αλλιώς, που είναι οι προτάσεις για τη καλυτέρευση της κατάστασης; Οι αντιπροτάσεις; Αλλά, ναι, ξέχασα, έχουν πει ΟΧΙ και στον διάλογο. Και καλά, θα απέχουν, θα καταλάβουν -ίσως και να ψιλο-βανδαλίσουν, γιατί όχι, αφού άλλωστε ΔΗΜΟΣΙΟ είναι το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ, οι ίδιοι θα πληρώσουν τα σπασμένα;), θα διαδηλώσουν με σκοπό να κάνουν τι;; Να πουν ΟΧΙ.

Στο τέλος της διευκρινιστικής παραγράφου διαβάζω: "περάσανε ψηφίσματα αλληλεγγύης στους μετανάστες και στα παιδιά που κατηγορούνται για την υπόθεση του κατειλημμένου στεκιού «Ναδίρ» στη β΄ φοιτητική εστία". 

Το περασμένο Σάββατο η αστυνομία τη συνοδεία Εισαγγελέα "έσπασε" το Πανεπιστημιακό Άσυλο με το οποίο καλύπτεται -σύμφωνα με τους φοιτητές το εκτός πανεπιστημιακού χώρου συγκρότημα φοιτητικών εστιών και μπήκε δια της βίας στο υπό κατάληψη ισόγειο και υπόγειο του κτιρίου. Οι υπό κατάληψη χώροι αποτελούν το αντιεξουσιαστικό στέκι ΝΑΔΙΡ, με ορμητήριο το οποίο η ομώνυμη  ομάδα -όπου αξίζει να σημειωθεί ότι σχεδόν κανείς τους δεν είναι φοιτητής!- έσπαγε κατά το δοκούν πανεπιστημιακά εργαστήρια, την "έπεφτε" (έκλεβε τα ποτά, εξοπλισμό, και τραμπούκιζε τους συμμετέχοντες) φοιτητικά πάρτυ στο Πολυτεχνείο και αλλού, έκλεβε στέκια, λήστευε, βιαιοπραγούσε, και, τη τελευταία μέρα πριν την σύλληψη των 11 μελών του που βρέθηκαν εκεί κατά τη διάρκεια της αστυνομικής επιχείρησης, έκαναν μία ένοπλη ληστεία, κλέβοντας ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο, δύο φορητούς ασυρμάτους, ηλεκτρονικούς υπολογιστές και μία τηλεόραση από φυλάκιο του ΑΧΕΠΑ (=νοσοκομείο που γειτονεύει με τον Πολυτεχνείο ΑΠΘ, για τους μη γνωρίζοντες)! Αποχωρώντας, έσπασαν το θυρωρείο της Πρυτανείας του ΑΠΘ απ' όπου αφαίρεσαν δύο ασύρματους, έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή ενώ πυρπόλησαν μια σταθμευμένη μοτοσικλέτα.

Στο ΝΑΔΙΡ βρέθηκαν 6 φορητοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές.10 κεντρικές μονάδες Η/Υ, 4 οθόνες, 2 πληκτρολόγια.11 εσωτερικοί και εξωτερικού σκληροί δίσκοι, δύο ψηφιακοί καταγραφείς ήχου, 5 μεταλλικοί λοστοί, δύο μεταλλικά πτυσσόμενα γκλόπ, τρία τσεκούρια και ισάριθμες βαριοπούλες, 64 ξύλινα κοντάρια, μία συσκευή ηλεκτρικής εκκένωσης, δύο αλεξίσφαιρα γιλέκα, τρεις κόφτες μετάλλων,ένα ξίφος κι ένας σουγιάς, τέσσερα κοπίδια, ένα σπρέυ πιπεριού, 10 ασύρματοι, 3 μπαταρίες, μία βάση και ένας φορτιστής ασυρμάτου, 27 αντισφυξιογόνες μάσκες, ενώ στο σπίτι ενός από τους 11 συλληφθέντες βρέθηκαν ένα τσεκούρι, ένα μεταλλικό καλέμι, μια Βαριοπούλα, ένα πτυσσόμενο μαχαίρι, 19 φωτοβολίδες, 3 μεταλλικοί εκτοξευτήρες φωτοβολίδων, 42 προωθητικά καψούλια για τους εκτοξευτήρες φωτοβολίδων, 5 αντιασφυξιογόνες μάσκες και ανταλλακτικά φίλτρα τους και κάτι άλλα ψιλά.
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ δεν είναι γιατί το 12,65% των φοιτητών του Πα.Μακ. στηρίζει κοινούς τραμπούκους και αναρχοφασίστες. Το ερώτημα που γεννάται αφορά το λεγόμενο "φοιτητικό" κίνημα: Αν ανέχεστε -ακόμη κι όταν διαφωνείτε- να σας εκπροσωπούν ανώριμα παιδαρέλια, τραμπούκοι και αναρχοφασίστες, για πόσο καιρό περιμένετε ότι ακόμη και οι πιο  υγιείς από τις δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας θα σταθούν στο πλευρό σας, σ' όλες τις νέες "ζαρντινιέρες", ή τα "πράσινα σταράκια" που θα μας χρειαστείτε, για να μην αναρωτηθώ το βασικότερο, δηλαδή ποιος θα περιμένετε να σας πάρει στα σοβαρά ως "κοινωνικό εταίρο" στον ουσιαστικό Δημόσιο διάλογο;

6 σχόλια:

  1. Γράμμα των 2 από τους 3 προφυλακισμένους για την υπόθεση Ναδίρ
    από Α/Α 6:26μμ, Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010
    (Τροποποιήθηκε 7:17μμ, Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010)

    Το Σάββατο 4 Δεκεμβρίου εν όψει της πορείας που θα πραγματοποιούνταν για τα δύο χρόνια από τον θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, εκκενώνεται από μπάτσους το αναρχικό στέκι ΝΑΔΙΡ και συλλαμβάνονται όσα άτομα βρίσκονται εντός αυτού. Παράλληλα πραγματοποιείται και η δική μας κινηματογραφική σύλληψη όπου γρονθοκοπείται ο ένας εκ των τριών από ασφαλίτες, στη συνέχεια οδηγούμαστε στην ΓΑΔΘ όπου 9 ώρες αργότερα, ο ένας αφέθηκε ελεύθερος ενώ σ’ εμάς ανακοινώνεται μια βαριά σειρά κατηγοριών, οι οποίες βασίζονται στην μαρτυρία ενός μπάτσου που ισχυρίζεται ότι μας αναγνώρισε να μεταφέρουμε τα κλοπιμαία.

    Εκ τότε, βρισκόμαστε προφυλακισμένοι στις φυλακές του Αυλώνα. Αυτήν την πράξη την εκλαμβάνουμε σαν μια επίθεση της εξουσίας που ως μύριο στόχο έχει τον εκφοβισμό και την διάσπαση των συντρόφων κάνοντας επίδειξη ισχύος, δείχνοντας τα δόντια της σε οποιαδήποτε απειλή θα μπορούσε να την αμφισβητήσει. Στην προκειμένη περίπτωση ο πολυαναμενόμενος Δεκέμβρης με επίκεντρο τις προγραμματισμένες πορείες στις 6 του μηνός. Επίσης καθοριστικό ρόλο σ’ αυτή την επίθεση έπαιξαν και τα πάντα πρόθυμα ΜΜΕ που σκοπό έχουν να ετεροκατευθύνουν, να χειραγωγήσουν και να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη εκμεταλλευόμενοι την καθεστωτική και τεχνοκρατική τους δυνατότητα. Στην περίπτωση αυτήν όχι μόνο προσπαθούν να μας συνδέσουν με τις ληστείες στο ΑΠΘ αλλά και με τη σύλληψη των διωκόμενων συντρόφων στην Αθήνα.

    Έχοντας πάρει συγκεκριμένη θέση, στον κοινωνικό πόλεμο μεταξύ εξεγερμένων και εξουσίας, οι σκέψεις και οι πράξεις μας δεν πρόκειται να σταματήσουν ακόμα και πίσω από τα τείχη των φυλακών ως πολιτικοί εχθροί του καθεστώτος σε αιχμαλωσία. Γνωρίζαμε ανέκαθεν ότι μπορεί να κατηγορηθούμε και να φυλακιστούμε για τις ιδέες μας όπως πολλοί άλλοι σύντροφοι πριν από εμάς για τον αγώνα που είμαστε ταγμένοι και συνειδητά επιλέξαμε.

    Η επανάσταση μπαίνει στο ΤΩΡΑ και διαρκεί για ΠΑΝΤΑ.

    Αλληλεγγύη σ’ όλους τους πολιτικούς κρατουμένους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μερικές παρατηρήσεις και ενστάσεις.

    1. Για το θέμα του Ναδίρ, έχεις απόλυτο δίκιο προφανώς, και θεωρώ αυτούς που βγάζουν τέτοια ψηφίσματα αλληλεγγύης τους χειρότερους υπονεμευτές του δημόσιου Πανεπιστημίου.

    2. Προσωπικά, πιστεύω ότι η συνέλευση όντως δεν ήταν μαζικότατη, αν θεωρήσουμε ως μαζικότατη το να συμμετέχει η πλειοψηφία των ενεργών φοιτητών του Πα.Μακ. Όσον αφορά το 12.65% όμως, ο συλλογισμός σου είναι πέρα για πέρα λανθασμένος. Πρώτον διότι τα ποσοστά των παρατάξεων που αναφέρεις είναι εκλογικά ποσοστά. Οι συσχετισμοί δυνάμεων που προκύπτουν από τις εκλογές έχουν να κάνουν με την εκπροσώπηση στο Διοικητικό Συμβούλιο και είναι απολύτως ανεξάρτητοι από τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων (όπως και πρέπει να είναι). Η συνέλευση είναι μία διαδικασία στην οποία οι φοιτητές δεν εκπροσωπούνται από παρατάξεις. Θέλω να πω ότι μπορεί κάποιοι να ψήφισαν αυτές τις παρατάξεις στις εκλογές αλλά να παρευρέθηκαν στη συνέλευση άσχετα από το γεγονός ότι οι παρατάξεις αποχώρησαν. Και φυσικά τα ποσοστά είναι πλασματικά, διότι είναι ποσοστό των συμμετεχόντων και όχι των εγγεγραμμένων. Από κει και πέρα, γνωρίζω πολύ καλά ότι οι συνελεύσεις στις σχολές δεν είναι πλέον μαζικές και ότι συχνά δεν υπάρχει αντίλογος. Παρόλα αυτά, αυτοί που τελικά παίρνουν την απόφαση, δεν φταίνε σε τίποτα αν οι συνάδελφοί τους δεν συμμετέχουν και δεν εκφράζουν άποψη. Και όσο νόμιμες είναι οι κυβερνήσεις που βγαίνουν με ποσοστά αποχής 40 και 50% άλλο τόσο νόμιμες είναι και οι αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων...

    3. "...αρνούμενη παράλληλα το εκπεφρασμένο δικαίωμα όλων των ελλήνων στη σωτηρία της χώρας με τη χρήση του Μνημονίου, το οποίο προέκρινε μία κυβέρνηση που ψήφισε η πλειοψηφία των ελλήνων..."
    Η χρήση του Μνημονίου δεν είναι εκπεφρασμένο δικαίωμα όλων των ελλήνων, γιατί το αποφάσισαν 157 βουλευτές και όχι ο ελληνικός λαός μέσω δημοψηφίσματος. Επιπλέον, η κυβέρνηση αυτή δεν ψηφίστηκε από την πλειοψηφία των ελλήνων ψηφοφόρων αλλά από το 31%. Οι περισσότεροι από τους οποίους μάλιστα δεν θα τολμούσαν να πιστέψουν ότι ψήφιζαν Μνημόνιο. Τώρα όσον αφορά τη σωτηρία της χώρας αυτό είναι άλλο καπέλο και καλύτερα ας μην το ανοίξουμε. Και μία συνέλευση φοιτητών, ίσως να μην μπορεί να κάνει τίποτα για το Μνημόνιο αλλά πάντα πρέπει να βγάζει και ένα κοινωνικό πρόταγμα.

    4. Γνωρίζω πάρα πολύ καλά ότι η κατάσταση στα Πανεπιστημία είναι τραγική από πολλές απόψεις. Γνωρίζω επίσης, ότι με την σάπια κομματική κατάσταση που έχει επικρατήσει από την αρχή της Μεταπολίτευσης είναι πάρα πολύ δύσκολο για υγιείς δυνάμεις να σηκώσουν κεφάλι και να πάνε κόντρα, να προβάλλουν κάτι νέο και δημιουργικό. Μιλώντας και εκ πείρας πλέον, έχεις όλους αυτούς τους κομματικοδίαιτους εναντίον σου. Και χρειάζεται τεράστια ψυχικά αποθέματα για να αντιπαραθέσεις το ΑΛΛΟ. Τολμώ να πω όμως, ότι κάποιοι κάπου τα καταφέραμε, σε ένα βαθμό. Και έχουμε και αντιπρόταση. Δεν είναι κυβερνητικό νομοσχέδιο φυσικά, αλλά προβάλλει τα ΝΑΙ μας και δεν είναι ΟΧΙ (http://chengauth.blogspot.com/2010/12/912.html). Και φυσικά οι τραμπούκοι που αναφέρεις μας κράξανε. Ακόμα μία ένδειξη ότι είμαστε στο σωστό δρόμο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. 4. Το ζητούμενο είναι το "άλλο" να είναι προϊον πραγματικής επεξεργασίας και όχι απλής αντίδρασης. Αν η "άλλη" πρόταση είναι απλώς πάντα το μαύρο έναντι του άσπρου, σίγουρα είναι καλύτερη από τον μηδενισμό (ΟΧΙ) αλλά και πάλι δεν είναι αρκετά καλή, ως μη παραγωγική. Αλλωστε το κείμενο σας είναι έκθεση προβολής αξιών σε δομή Α Λυκείου, και όχι πρόταση! Μία πρόταση αναφέρει τα "ΠΩΣ" και τα ΓΙΑΤΙ και όχι μόνο τα "ΘΕΛΩ", ενώ τεκμηριώνει τις θέσεις της! Οι δικές σας θέσεις κατά το ήμισυ έχουν κομματικές άγκυρες με το ΚΚ και διάφορες πομφόλυγες της λαϊκιστικής αριστεράς, και κατά το άλλο ήμυσι είναι ένα ακτάσχετο ευχολόγιο που προσπαθεί να αντλήσει έρεισμα πάνω σε μία γενικόλογη αρχή κοινωνικής δικαιοσύνης, βασιζόμενο σε ένα πολίτευμα που καλώς ή κακώς δεν έχουμε: τον υπαρκτό σοσιαλισμό. Ως αρχικό προσχέδιο συνέλευσης το κείμενο αυτό θα ευσταθούσε μιά χαρά, ώστε να το συζητήσετε οι ίδιοι, να διερευνήσετε καταστάσεις και στο τέλος να καταλήξετε με κάποια επεξεργασία, έρευνα, τεκμηρίωση, σε μία πραγματική πρόταση. Το πιθανότερο είναι ότι το κείμενο αυτό το έφεραν κάποια παιδιά στη συνέλευση σας και οι υπόλοιποι, αφού πρόσθεσαν 3-4 κορώνες φανατισμού, το υπερψήφισαν! Το τραγικό βεβαίως δεν είναι ΚΑΝ αυτό: το τραγικότερο είναι ότι θεωρείτε -σε όποιον βαθμό το θεωρείτε- ότι η Συνέλευση σας υπο αυτές τις συνθήκες παράγει έργο!

    Ως προς δε το "έργο" που παράγει η Συνέλευση σας, η οπτική σας είναι λίγο ...απλοϊκή: Το Κράτος δεν είναι μονάχα η εκλεγμένη κυβέρνηση, ή ο αόριστος "καλός μπαμπας" (όταν πληρώνει) και ο "χαραμοφάης μαλάκας" όταν δεν πληρώνει, αλλά το Κράτος -οικονομικά- είμαστε όλοι μας. Τόσα χρόνια τα πανεπιστήμια χρηματοδοτούνται με υπερβολικά ποσά συνήθως -και μη μου πεις κάτι για το ποσοστό επί του προϋπολογισμού, διότι αυτό είναι παπαριά, εγώ μιλάω για χρήματα, όχι για ποσοστά- δεν δίνουν λόγο που πάνε και τα πανεπιστήμια έχουν την εικόνα που ζεις κάθε μέρα, η έρευνα πτωχεύει, και οι καρεκλοκένταυροι οχταπλοθεσίτες κομματόσκυλα καθηγητές σας βάζουν τους βοηθούς τους και τους διδακτορικούς να διδάσκουν, ενώ οι ίδιοι είναι μονίμως "αλλού", και δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν τι κάνουν τα λεφτά ΜΑΣ, ενώ παράλληλα υποθηκεύουν το μέλλον σας! Και η μοναδικη σας αντίδραση είναι να στρεφεστε στο κράτος, σαν το μεγάλο νταβατζή, και να εκβιάζετε για λογαριασμό τους για περισσότερα λεφτά!

    Εχουμε λοιπόν στον δημόσιο διάλογο τα παιδιά του Πα.Μακ. που υποστηρίζουν όσα γράφω λέγοντας ΟΧΙ σε όλα, και εσάς που λέτε ΘΕΛΩ για ο,τιδήποτε θέλετε, χωρίς να σας ενδιαφέρει το ΠΩΣ, το ΠΟΤΕ και το ΓΙΑΤΙ. Το Κράτος είναι εδώ για να ικανοποιεί τις ευχές σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 3. Το πολίτευμα είναι η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, ήτοι συστημικά, μορφή αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας, πράγμα που σημαίνει ότι ο λαός εκπροσωπείται από τους αντιπροσώπους του. Διαφορετικά θα είχαμε θεωρητικά σύστημα "άμεσης Δημοκρατίας" (το οποίο βεβαίως και αυτό είναι αντιπροσωπευτικό, και έχει εφαρμοστεί λίγο μετά την επανάσταση -1918- και ουδέποτε λειτούργησε κατόπιν, διότι στα πρώιμα στάδια αντιπρόσωποι εκλέγονταν οι δημαγωγοί, και στα ύστερα γίνονταν οι αποδεκτοί στο "Κόμμα", δλδ. αυτοί που ήταν αποδεκτοί στην κεντρική κυβέρνηση, δλδ. αυτοί που ουσιαστικά διορίζονταν, με αποτέλεσμα τον ευτελισμό του σε λιγότερο από μία τριετία) που θα κατέληγε ή ολιγαρχία ή οχλοκρατία. Το πολίτευμα είναι θεσμισμένο και εν συνεχεία νομοθετημένο, ώστε να μην αλλάζει με βάση τη δημαγωγία καθενός.

    Όταν μία χώρα έχει πολίτευμα το οποίο καμία πολιτική δύναμη δεν έχει την ισχύ να ανατρέψει (δλδ. την ισχύ και την αντιπρόταση) ούτε εκλογικά, ούτε επαναστατικά (με τη δύναμη της πλειοψηφίας εννοώ, όχι με το στρατό π.χ. :Ρ οι 157 από τις 300 έδρες ΕΙΝΑΙ η βούληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, ο οποίος σύμφωνα με το νομοθετημένο και θεσμισμένο πολίτευμα, ανέθεσε στην κυβέρνηση το τιμόνι της χώρας για τα επόμενα 4 μείον μία μέρα, την επόμενη των εκλογών. Η "λαϊκή εντολή" στο νομοθετημένο και σύμφωνο με το Σύνταγμα πολίτευμα μας, δε προβλέπετε από αυτό ότι θα αλλάζει κατά το δοκούν, κάθε φορά που μία απόφαση της κυβέρνησης είναι δυσάρεστη στον λαό.

    Αν σε μία Δημοκρατική χώρα ο λαός επιθυμεί οι νόμοι να αναιρούνται κάθε φορά που γίνονται δυσάρεστοι, απορρίπτει εκ προοιμίου τη πιθανότητα να ενισχύσει τους Δημοκρατικούς θεσμούς για να δουλεύουν, αντί να προσπαθεί να τους απαξιώσει και να τους καταλύσει το μέρος του λαού εκείνο που μειοψηφεί (Ακροδεξιά, Φασίστες, "Αριστερά" & ΚΚΕ) προωθώντας την αλλαγή του πολιτεύματος σε μία μορφή που να εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα, όχι για να καταργήσει της ελίτ, αλλά ονειρευόμενος να είναι η επόμενη μειοψηφική ελίτ, τίποτα καλό δεν μπορεί να βγει, και η απόλυτη τήρηση του θεσμισμένου νόμου, γίνεται μοναδική σανίδα σωτηρίας για τη πλειοψηφία των ανθρώπων, οι οποίοι είναι σάντουιτς ανάμεσα σε μία διεθφθαρμένη κεντρική εξουσία και μία φασίζουσα μειοψηφία.

    Περαιτέρω στην Ελλάδα οι νόμοι χρησιμοποιούνται από τις εξουσίες ως ισχύ και ασπίδα για τις ίδιες, αλλά και από αυτές κατά το δοκούν και χωρίς ο νόμος να τηρείται ούτε από την πλευρά τους. Έτσι αυτή τη στιγμή, έχουμε από τη μ,ία κυβέρνηση που έχει χεσμένη τη Δημοκρατία και τους Νόμους και τους θυμάται κατά το δοκούν, και μια μαχητική μειοψηφία του ελληνικού λαού, που έχει επίσης χεσμένους τους νόμους και το κατακτημένο με αίμα και αγώνα δημοκρατικό πολίτευμα και Σύνταγμα, τα οποία επιθυμεί να λειτουργούν μονάχα όταν του είναι ευχάριστα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. 2. Διευκρινιστικές ερωτήσεις:

    (Α) είσαι βέβαιος δηλαδή ότι κάθε μέλος -έστω και κατα πλειοψηφία- της συνέλευσης είχε τη δυνατότητα να θεσμίζει και να θεσμίζεται, δλδ. να έχει γνώμη και να την εκφράζει ελεύθερα σε ένα πλαίσιο αμεσοδημοκρατικού διαλόγου χωρίς διαμεσολάβηση -με την επιφύλαξη της εννοιολογικής διαμεσολάβησης απο τα κείμενα κοινωικά / ταξικά ιδεολογήματα- σε κάθε περίπτωση χωρίς να ανακόπτεται από τους εκπροσώπους των οργανώσεων που κατέβαζαν “γραμμή”? Κοινώς θεωρείς ότι σε μία τέτοια συνέλευση τηρείται η Αρχή του “βούλεσθε & εκφράζεσθε ελευθέρως” σε όλη την έκταση της και εν δυνάμει για κάθε μελος της?

    (Β) Η ένταξη στο ευρύτερο πλαίσιο της κοινωνικής διαπάλης, είναι μία αναμενόμενη, αποδεκτή και σεβαστή απόφαση, όταν κινείται σε επίπεδο αποτελέσματος, αλλά μία δεσμευτική παραχώρηση ελευθερίας του “ελευθέρως βούλεσθε” της Συνέλευσης, όταν το ειδικό (συγκεκριμένα προς συζήτηση θέματα) εντάσσεται άνευ επεξεργασίας και εκ προοιμίου στο “γενικό”: Η απαίτηση επίλυσης συγκεκριμένων θεμάτων στη Παιδεία, ελάχιστα έχει να κάνει σε θεσμικό επίπεδο με το Μνημόνιο! Η θέση της συνέλευσης είναι ένα λογικό απείκασμα και αφορά μονάχα ένα θέμα: τα λεφτά! Μα τα λεφτά είναι το μοναδικό πρόβλημα που έχουν τα πανεπιστήμια? Από το δικό σας κείμενο φαίνεται καθαρά πως όχι, και συμφωνώ (διαφωνώ βέβαια ότι το κείμενο που “κατεβάσατε” αποτελεί πρόταση, καθώς δεν “προτείνει”: ζητάει, απαιτεί και εύχεται).

    (Γ) Αν στο σχετικά απλούστερο -έναντι των κοινωικοπολιτικών διεργασιών ενός Κράτους- φοιτικό πολιτικό γίγνεσθαι είναι αποδεκτή και σε εκφράζει αυτή η πρόταση:

    “Παρόλα αυτά, αυτοί που τελικά παίρνουν την απόφαση, δεν φταίνε σε τίποτα αν οι συνάδελφοί τους δεν συμμετέχουν και δεν εκφράζουν άποψη.”

    ...πως θεωρείς ότι:

    “Και όσο νόμιμες είναι οι κυβερνήσεις που βγαίνουν με ποσοστά αποχής 40 και 50% άλλο τόσο νόμιμες είναι και οι αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων...”

    ήτοι ότι στη πραγματικότητα δεν είναι νόμιμες?

    Αν αποδέχεσαι με τόση ευκολία ότι “δε γίνεται διαφορετικά” στη περίπτωση των φοιτητικών συλλόγων με την πολύ απλούστερη δομή (είναι σαν συγκρίνεις ένα πυργάκι στην άμμο που έγινε με ένα αναποδογυρισμένο κουβαδάκι, με το αρχιτεκτονικό σχέδιο της πυραμίδας του Χέοπα!) πως θεωρείς μειοψηφικό ποσοστό τις 157 έδρες στις 300 επειδή αθροίζεις στις υπόλοιπες το ποσοστό της αποχής? Θεωρείς συνεπή αυτή τη στάση σου, και αν “ναι” με ποιό σκεπτικό?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΥΓ.
    Το αρχικό κείμενο γράφηκε με σηκωμένο το δάχτυλο έναντι αυτών που, κατά τη γνώμη μου, δυσφημούν το φοιτητικό κίνημα, και προσπαθώντας να προβάλλουν την ελάσσονα προσπάθεια ως δοξασμένο αγώνα, υποβιβάζουν και υποτιμούν τη δυνατότητα πραγματικά κάποιος σύλλογος, κάπου / κάποτε να ξεφύγει από τα κλισέ και πραγματικά να καταστεί θεσμίζον, ως εκ τουτου να ανανεώσει το φοιτητικό κίνημα προσφέροντας μία διαφορετική προοπτική. Η προάσπιση ωστόσο του ξύλινου λόγου, των κραυγών αντί επιχειρημάτων, και της εύκολης λογικής του "μισώ, μισείς, μισούμε -το μίσος μας ενώνει" που πρυτανεύει αυτή τη στιγμή στις καθαρά ατομικιστικές διεκδικήσεις της Αριστεράς, καθώς και η δημαγωγική παλυδιάσπαση της κοινωνίας, αφήνει τη χώρα έρμαιο στα χέρια διεφθαρμένων και άτολμων εξουσιαστών, προάγει τον σκοταδισμό και αναδεικνύει την οχλοκρατία. Είναι χαρακτηριστικό αυτών ότι καμία ιδεολογική ανανέωση δεν έχει επιτευχθεί από τις -κατά τα άλλα- "προοδευτικές δυνάμεις" της ελληνικής αριστεράς τα τελευταία χρόνια, μονάχα η κακεκτυπική αναπαραγωγή προταγμάτων του παρελθόντος. Σε αυτή την εφιαλτική εικόνα, η πιθανότητα η αλλαγή να έρθει μέσα από λιγότερο συμβιβασμένα νέα μυαλά συνθλίβεται κάθε στιγμή που μια φοιτητική συνέλευση εγγράφεται στο δόγμα του "ξύλινου λόγου", της αρνησικυρίας στη παραγωγική σκέψη. ΝΑΙ, "ο βασιλιάς είναι γυμνός", αλλά οι υπήκοοι του περισσότερο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή