Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

sigmataf - παράξενό μου, κάποτε



Κοίτα, φοβάμαι κι όμως γελάω.
Κοίτα, κοιμάμαι κι όμως ξυπνάω.
Κοίτα, θυμάμαι να ξεχνάω
κι από τα λίγα, τα πιο πολλά κρατάω και πάω.

Περνάω τις σκιές του χθες.
Θέλω να ζήσω χιλιάδες ζωές.
Θέλω να ζήσω καινούριες ζωές.
Κοίτα, περνάω τις σκιές του χθες.

Κι από τον εξώστη, τα κορίτσια με κοιτάνε
και συναντάνε στη ματιά μου τρικυμίες.
Κι εγώ τους τάζω τώρα άλλους γαλαξίες,
τους λέω με λένε, με λένε, δε θυμάμαι!

Κι απ' την αλάνα, τα αλάνια χαιρετάνε
και σε ντουμάνια αναβιώνουνε αργίες.
Μιλάμε τώρα για μεγάλες αλητίες!
Σ' αυτά τα μέρη που οι λύκοι κελαηδάνε.

Σ'αυτά τα μέρη, οι γενναίοι πετάνε μόνοι
και ακολουθούν οι λασπωφόροι και οι μαλάκες.
Μαζί τους σέρνουνε 1000δες αυταπάτες,
γι' αυτό νομίζουν πως κρατάνε το τιμόνι...

-"Για ποιο τιμόνι ρε, για ποιο τιμόνι;"

Παράξενο μου κάποτε, κάποτε μου' χες πει,
βαθαίνουνε οι άνθρωποι όταν γυρεύουν ξέρα.
Πωλείται ανασφάλεια για χρήση ιδιωτική
και οι πιο δυναμικοί γίνονται σκέτη λέρα.


Μυρίζουνε σκουρία και οι ψυχές τους τρώγλες.
Τους είδα να ακονίζουνε τα κέρατα των ταύρων.
Καχεκτικές σκιές, σειρήνες και γοργόνες,
που πιάστηκαν στα νύχια των κουρσάρων.

1,2,3 παντού αστυνομία.
Τα ψάρια πίνουν θάλασσα κι όμως δεν ξεδιψάνε.
Τα playmobil δεν έχουν αρμονία!
Και από τα ντουλάπια απόηχοι ξεσπάνε.

Θα σου πω ένα μυστικό,
μα μην το πεις σε κανέναν.
Σκότωσα έναν άντρα που έμοιαζε σε μένα!

Μπαίνω στο ασανσέρ και κατεβάινω στον Άδη.
Τρίζουν οι υμάντες και ουρλιάζουν οι σκιές.
Μ' ένα κεράκι τόσο δα, πως σκίζεις το σκοτάδι;
Με τόσο λίγο αέρα, πως ζουν οι αναπνοές;

Βρέχει πάλι απόψε κομίτες, αχ και να φυτρώνανε τουλίπες
στις κρύπτες των ονείρων εκείνων, που φωλιάζουν οι χαρές και όχι οι λύπες.

Φωνή-στίχοι-video : Sigmataf
music-programming: Ramsis
Album: Sigmataf - Ξυπνα. ωρα για υπνο.
Contact: www.sigmataf.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου