Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Σιγά μη κλάψω (για τον Πέτρο Τατσόπουλο)

Πρώτα απ' όλα θέλω να δηλώσω ξεκάθαρα και συγκεκριμένα ότι δεν δίνω δεκάρα για το πόσο ετεροφυλόφιλος ή ομοφυλόφιλος ήταν ο Κολοκοτρώνης. Σε αυτή την υπόθεση με ενδιαφέρει και με απασχολεί, για μία ακόμη φορά, το θέμα των αξιακών όρων διεξαγωγής του δημοσίου διαλόγου στη χώρα μου, εν έτει 2011. Από τους τόνους βλακωδεστάτων, ρατσιστικών και παρελκυστικών σχολίων που έχουν ακουστεί, γραφεί, μεταδοθεί και συζητηθεί σε δημόσιες και μη, εικονικές και όχι, συναντήσεις, ξεχώρισα το  τραγικό & "επηρμένο", σκοταδιστικό & αναπαράγον τραγικές κοινοτοπίες, όπως και τα περισσότερα άρθρα της άλλωστε, άρθρο της κας.  Ακρίτα που μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ, στο οποίο ο κ. Πέτρος Τατσόπουλος θεώρησε καλό να απαντήσει με δικό του άρθρο που βρίσκεται ΕΔΩ, το οποίο αποτέλεσε αφορμή για μερικές επισημάνσεις μου.

Καταρχήν, το πως απαντάει κανείς στο -πράγματι δημόσιο- προφίλ του στο facebook είναι δική του επιλογή. Αν απαντώντας επιλέγει μάλιστα να "είναι ο εαυτός του", παρά το όποιο κόστος, βρίσκεται σε καλό δρόμο. Θα πρέπει να υπερασπιζόμαστε τα “πιστεύω” τις αντιλήψεις μας και να προτάσσουμε τον τρόπο ζωής που επιθυμούμε, όπως και τις αξίες από τις οποίες θέλουμε να επέχεται η κοινωνία μας.  Εντούτοις, από τις απαντήσεις μας, όπως και τη συνολικότερη στάση μας,  κρινόμαστε. Πολύ δε περισσότερο όταν αυτές δίνονται δημόσια. Όταν εκφράζουμε την άποψη μας δημόσια δεν έχουμε καμία σιγουριά ότι η κριτική που θα μας ασκηθεί θα είναι καλόπιστη. Αν μάλιστα έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας και κοιτάζουμε με καθαρό βλέμμα στη κοινωνία γύρω μας, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι θα είναι κατά ένα μέρος κακόβουλη, όταν στο προφίλ μας έχουμε προσθέσει καθέναν που μας έχει κάνει “αίτημα φιλίας” ώστε να μιλάμε σε “κοινό”. Δεν υπάρχει κάτι το επιλήψιμο σε αυτή τη πρακτική, αλλά ενέχει τους κινδύνους της.

Τελικά, όταν κάποιος επιθυμεί να τον παίρνουν στα σοβαρά και αρθρώνει δημόσιο λόγο, ακόμη και αν καλείται να υπερασπιστεί το αυτονόητο, και μαζί με αυτό τον εαυτό του και τις κοινωνικές ελευθερίες που διαφύλαξε γι' αυτόν, οφείλει να είναι στοιχειωδώς σοβαρός, αν θέλει οι σοβαροί άνθρωποι, να τον παίρνουν στα σοβαρά! Διαβάζω στο άρθρο του κ. Τατσόπουλου: “Αν θελήσει η δίωξη σαφώς και μπορεί να φτάσει και να δει ποιος με απείλησε αλλά δεν ξέρω αν θα μπει στον κόπο πριν συμβεί κάτι...  Ξέρετε δεν έχουμε τόσο υψηλού επιπέδου προληπτική αστυνομία, διότι αυτές οι απειλές δεν μπορούν να ξεχωριστούν ποιες είναι σοβαρές και ποιες αστείες πριν εκδηλωθούν“. Δηλαδή, χωρίς ο ίδιος να κινηθεί νομικά ενάντια σε όσους τον απειλούν θέλει αυτεπάγγελτα η Δίωξη να επικοινωνήσει με το facebook να ζητήσει την άρση του απορρήτου και να αποκαλύψει τη ταυτότητα όσων τον απειλούν, και να κινηθεί εναντίον τους μαζικά, και μάλιστα να αναγνωρίσει ποιες απειλές είναι σοβαρές και ποιες όχι! 

Και για πείτε μου αγαπητοί: Αν αύριο ένα ακροδεξιό, εθνικιστικό, κλπ. γκρουπ κινηθεί νομικά εναντίον κάποιου που “τους έβρισε και τους απείλησε”, και η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος αποκαλύψει ποιοι είναι και κινηθεί εναντίον τους αυτεπάγγελτα, είμαστε σίγουροι ότι ο κ. Τατσόπουλος ή οι συν αυτώ δεν θα μιλήσουν για περιορισμό της ελευθερίας του λόγου και για φασιστικές πρακτικές; Ή μήπως οι “φασιστικές πρακτικές” είναι αρεστές και επιθυμητές μονάχα όταν μας εξυπηρετούν;

Δυστυχώς, για μία ακόμη φορά, στο επίκεντρο της δημοσιότητας βρίσκεται ένας άνθρωπος που αν μη τι άλλο δεν είναι ικανός να αρθρώσει επαρκή λόγο υπεράσπισης των αξιών που ευαγγελίζεται. Όταν διακινδυνεύεις οικειοθελώς να γίνεις “μάρτυρας” διότι αποφάσισες να είναι ο εαυτός σου, θα πρέπει να αντιλαμβάνεσαι την όλη κατάσταση ως ευκαιρία να υπερασπιστείς δημόσια τα πιστεύω σου, να ευαγγελιστείς τις αξίες σου, να ανοίξεις ουσιαστικό δημόσιο διάλογο. Αν δεν αγωνίζεσαι ακόμα και για την ουτοπία σου, ή για να αλλάξεις τα πράγματα κατά τη δική σου "αλήθεια", ενώ όλα τα φώτα της δημοσιότητας έχουν στραφεί πάνω σου, και το μόνο που κάνεις είναι να κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλο σου, και να ρίχνεις ευθύνες κλαυθμιρίζοντας για ό,τι σου συμβαίνει σε άλλους, "είσαι μικρός,  πολύ μικρός για να τ' αλλάξεις" -που τραγουδά κι ο Αγγελάκας, και πολύ δειλός φίλε μου!

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Τι πραγματικά γράφηκε στο facebook profile 
του κ. Πέτρου Τατσόπουλου και τι συνέβει με αυτό 
περιληπτικά ΕΔΩ.

Το πολύ διδακτικό τραγούδι του 
Γιάννη Αγγελάκα, σχετικά με το πως
θα πρέπει να παλεύουμε για
τις ουτοπίες μας ΕΔΩ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου