Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

(Ποιότητα) Χαμένη στη παράθεση

Σχεδόν δύο εβδομάδες ακόμη προλαβαίνετε να επισκεφτείτε την έκθεση της νέας δουλειάς του Νίκου Ναυρίδη υπο τον τίτλο "Tomorrow will be a Wonderful Day" στη γκαλερί της Ζήνας Αθανασιάδου, στη Θεσσαλονίκη. Αποτελούμενη από περισσότερα των 30 έργων του δημιουργού και από κανένα βίντεο -απροσδόκητο στοιχείο για όσους γνωρίζουν τη πορεία του- η οικογένεια έργων έχει να επιδείξει αρετές από αρχιτεκτονικά, οργανικά, φυτικά μοτίβα, ρέποντας που και που προς αποσπασματικά fractals, αφηγούνται με έναν εναλλακτικό τρόπο τη καθημερινότητα, τις προσδοκίες και τα συναισθήματα. 

Τι να περιμένει κάποιος που θα επισκεφτεί την έκθεση; Ορισμένα κομμάτια είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα, εξ ου και προτρέπω καθέναν που θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη να δει την έκθεση, ενώ άλλα θα φανούν μάλλον "πεζά" σε "βετεράνους" του φιλότεχνου κοινού, καθώς το υπονοούμενο, στιγμές - στιγμές, και με αδόκητο τρόπο καθίσταται κραυγάζον, και τα πρότυπα που αντλούνται δίνουν τη θέση τους σε ευθείς μορφοτυπικές απεικονίσεις, στο πλαίσιο μιάς οπτικής γραφής που μοιάζει να αμφισβητεί ενιοτε η ίδια την αξία της, όχι στο πλαίσιο μιάς αυτοκριτικής, αλλά στην αμφιβολία της στιγμής, και την ανησυχία, μήπως τελικά δεν είναι κατανοητή. Η καλυμμένη από τη τεχνική, μονάχα, ευθεία, κατα τα λοιπά, απεικόνιση συγκεκριμένων μορφότυπων "τσακίζει" τη μαγική ατμόσφαιρα και το μυστικιστικό διάλογο στον οποίο υποβάλει τον "θεατή - αναγνώστη" η υπόλοιπη οικογένεια έργων. 

Εύχομαι ειλικρινά ο δημιουργός να μη πέσει στη καταναλωτική παγίδα του "εύληπτου έργου" ή του "έργου-που-το-κοινο-σιγουρα-θα-αγαπησει", όχι επειδή πρόκειται για έναν καταξιωμένο δημιουργό, αλλά επειδή είναι δανερό ότι έχει πολλά ακόμη να δώσει: είναι κρίμα να τα ρίξει τώρα που έχει γίνει γνωστός στον Καιάδα της εμπορικότητας! Εικάζω βεβαίως ότι η κα. Αθανασιάδου πρέπει να είναι πολύ ικανοποιημένη από την έκθεση της: πέρα από τη δημοσιότητα -η οποία εν πολλοίς απλώς αναπαράγει copy-paste το "ενθουσιώδες" κείμενο της επιμέλειας- οι πωλήσεις φαίνεται να έχουν απογειωθεί σε δύσκολους καιρούς. Ωστόσο είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως ένας καταξιωμένος δημιουργός όχι μόνο αξίζει -όπως κάθε δημιουργός- να μιλάει με τον δικό του κώδικα, να προβάλλει τις δικές του επιλογές και στη τελική να καθοδηγεί το κοινό του προς τους δικούς του δρόμους, ιδίως όταν έχει γνωρίσει τη καταξίωση, γεγονός που δεν του "επιτρέπει", αλλά του επιβάλλει να είναι ο εαυτός του, ώστε να μην φθάνει να γίνεται η Τέχνη του ένα εμπορικό προϊόν με αξιοπρόσεκτες στιγμές!

Η έκθεση διαρκεί μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου, και αν σκέπτεστε να αγοράσετε κάποιον από τους πίνακες, θα πρέπει να σπεύσετε, δεδομένου ότι από τα κομμάτια που έχουν πωληθεί στην έκθεση, εικάζει κανείς με ασφάλεια ότι έχει περάσει από αυτή τόσο μερίδα του φιλότεχνου κοινού, όσο και του φιλοθεάμονος: αν και πλειοψηφούν τα "εμπορικά" ταμπλώ στα ήδη πωληθέντα, έχουν διατεθεί και μερικά από τα ποιοτικότερα. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα μερικά αξιόλογα έργα στα απούλητα, και είναι κρίμα να μην αποκτήσετε κάποιο από αυτά.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου