Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

Ο 'Ελλην(άρας) ποτέ δεν πεθαίνει...

Ρητορικό ερώτημα (στο status μου στο facebook):  

Ποιος περιμένεις να υλοποιήσει όσα ονειρεύτηκες σήμερα?

Αριστουργηματική απάντηση του φίλου Ιάσωνα Καιροφύλα:

O Λαζόπουλος, ο Τσίπρας, η Παπαρήγα, ο Θεοδωράκης, ο Φωτόπουλος, ο άλλος συνδικαλιστής των οδηγών ΤΑΧΙ, τα mass media, το Κράτος, η Κυβέρνηση, ο Άνθιμος, το ΠΑΜΕ, το ΕΛΑ, η Χρυσή Αυγή, ο Καρατζαφέρης, οι Αναρχικοί, αλλά όχι εγώ. Εγώ μονάχα θα κλαίω, θα διαμαρτύρομαι και θα διαδηλώνω που όλοι αυτοί είναι κακοί και δεν πραγματοποιούν το όνειρο μου, θα δοξολογώ όσους τους μουτζώνουν, όσους ονομάζουν το συμφέρον τους αντίδραση και δεν πληρώνουν, θα θεωρώ μάγκα όποιον παραβαίνει τους νόμους που ψηφίζουν, φοροδιαφεύγει και εισφοροδιαφεύγει, αφήνει τους "μαλάκες" να πληρώνουν εκείνοι φόρους και εισφορές, και περιμένει όλα να γίνουν με πρωθυπουργό Σαμαρά, υπουργό Φαήλο και τα "λεφτά των πλούσιων" που θα πληρώσουν. 

Στο μεταξύ οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι θα με πληρώνουν με 150+ δισ. ευρώ, τα οποία αθροίζονται στα 206 δισ. ευρώ που έχει δώσει ΕΕ και ΕΟΚ στην Ελλάδα από το 1984 και εξής, σε επιδοτήσεις για τη δημιουργία υποδομών που η κακιές κυβερνήσεις δεν ενημέρωσαν τους αγρότες, μικρομεσσαίους επιχειρηματίες, εμπόρους, βιοτέχνες, μεταποιητές, κτηνοτρόφους, κ.α. ότι ΔΕΝ πρέπει αντί να αγοράζουν τρακτέρ να τα κάνουν εξοχικά με ή χωρίς πισίνα, Mercedes, Σαββατο Κύριακα στο εξωτερικό, διακοπές στην Ελούντα και στον Αστέρα. Επίσης οι κυβερνήσεις άφησαν τους αθώους έλληνες να έχουν από 5 πιστωτικές ο καθένας, να ψωνίζουν με προσωπικά δάνεια, να πάνε διακοπές με διακοποδάνεια, να τρώνε τα επιχειρηματικά δάνεια, και οι Κακιές Τράπεζες τους ζήτησαν πίσω τα δανεικά με τόκο, αντί να τους πουν μπράβο και να τους τα χαρίσουν, όπως γίνεται σε άλλες δημοκρατικές χώρες, όπως η Βενεζουέλα, η Αργεντινή, η Λιβύη και ο Ισημερινός. 

Και τώρα διάβασα μόλις στο ΠΡΟΚΤΙΚΟ ότι πέφτουν σαν τα φύλλα του Φθινοπώρου τα παιδάκια από τη πείνα στα σχολεία της Αθήνας και συγκινήθηκα πολύ, οπότε θα πάω στη καφετέρια με τα 6 ευρώ τον καφέ (μη σου κάνει εντύπωση, τώρα φθήνηνε με τη κρίση στο κέντρο της Αθήνας, τι είμαστε, Milano να σου φέρνουν και μπισκοτάκι με 1.8;) κι αν δεν έρθει η Κουλα, η Σούλα και ο Τάκης θα πάω να τους βρω μετά από την Πλάκα (εκεί λόγω κρίσης θα μου χρεώσουν τα ληγμένα κρέατα τους και τους μεζέδες τους μόνο 40 ευρώ το άτομο, και εκεί εκπτώσεις έχουν κάνει) να πιούμε και να φάμε να ξεχάσουμε τη δυστυχία μας που ξαφνικά γίναμε τόσο φτωχοί, αλλά και για σημαντικότερα θέματα, όπως το πως θα ανατρέψουμε τη κυβέρνηση του Δ.Ν.Τ. ή θα αποτινάξουμε τη Κατοχή της Τρόικας. 

Και επίσης, καθώς θα περάσουμε και λίγο από Μοναστηράκι, θα δούμε και θα λυπηθούμε τόσο πολ για τους ναρκομανείς και τους άστεγους, που το κακό Κράτος δεν κάνει κάτι για αυτούς, και θα συζητήσουμε με φρίκη ότι έρχεται κρύο και θα πεθάνουν στο δρόμο, και "κανείς δεν κάνει τίποτα". Μετά πως να έχεις τη δύναμη να ονειρευτείς σε έναν τόπο ρημαγμένο από τις αιμορουφήχτρες τράπεζες, τους ξεπουλημένους Κυβερνώντες, το μπουρδέλο τη Βουλή: ένας Τσίπρας, μια γενναία συντρόφισσα Παπαρήγα, ένας γενναίος σύντροφος Αλαβάνος, ένας αγωνιστής Καρατζαφέρης, τα καλά παιδιά της Χρυσής Αυγής που εσχάτως συμμάχησαν με τα άλλα άξια τέκνα των αντιεξουσιαστικών κινημάτων τύπου 17Ν, Επαναστατικός Αγώνας, Πυρήνες της Πυρκαγιάς μας έμειναν, αλλά, τι να κάνουν και αυτοί; Πως να έχουμε δικαίωμα στο όνειρο αν όλα δεν είναι τέλεια και δημοκρατικά και αν κάθε πρωί δεν μας ρωτάει ένας από τους ελάχιστους δημοσίους υπαλλήλους που διαθέτει το ελληνικό κράτος (γιατί ως γνωστόν, οι χαραμοφάηδες οι Γερμανοί έχουν περισσότερους) και να μας ρωτάνε "Ποιό όνειρο σου θέλεις σήμερα να πραγματοποιήσει το Κράτος;" όπως συμβαίνει σε όλες τις δημοκρατικές χώρες. Αλλά, είπαμε, δυστυχώς δεν έχουμε κράτος κύριοι! Κάνε με εμένα πρωθυπουργό για μιά μέρα και θα δεις!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου