Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Η παλαβή αριστερά, ο Μάκης Βορίδης και οι διαχρονικοί πολέμιοι του έθνους μας

Επειδή με το προηγούμενο κείμενο με τίτλο “Η ανανεωτική αριστερά, ο Μάκης Βορίδης και οι διαχρονικοί στόχοι του έθνους μας” αναλύσαμε την μία πλευρά του νομίσματος. θεωρούμε χρέος μας να αντιστρέψουμε το ερώτημα. Και κυρίως να το επιστρέψουμε σε όσους δείχνουν σοκαρισμένοι με την συμμετοχή του ΛΑΟΣ στην νέα κυβέρνηση συνεργασία του Λ. Παπαδήμου. Και προφανώς αναφερόμαστε στους αριστερούς πολίτες που εξανίστανται στην υποργοποίηση του Μάκη Βορίδη, του νεολαίου της ΕΠΕΝ με το τσεκούρι (βλέπε εδώ), του δικηγόρου της ΜΑΒΗ (βλέπε εδώ), του Έλληνα υμνητή του Λεπέν και άλλα σχετικά.
Οι αριστεροί αυτοί πολίτες και όλοι όσοι απορούν να ψάξουν την απάντηση στην αυλή τους. Γιατί πια καταντάμε γραφικοί όσοι χρόνια πια υποστηρίζουμε ότι άκρα δεξιά και άκρα αριστερά συμπλέούν εδώ και χρόνια με κοινή ατζέντα και – κυρίως – κοινούς αγώνες.
Είναι υποκρισία να ξεχνάμε την συμπόρευση της παραδοσιακής και αντιδραστικής αριστεράς με τις χειρότερες συνιστώσες της ελληνικής συντήρησης. Τα παραδείγματα πολλά και ποικίλα, ας θυμηθούμε μόνο όσα είδαμε τον τελευταίο χρόνο και αρκεί για να βγάλουμε συμπεράσματα.
  • Αγανακτισμένοι, Συριζαίοι, ΔενΠληρώνω και εξοκοινοβουλευτικές αριστερίζουσες δυνάμεις όχι μόνο συντάχθηκαν αλλά συγκατοίκησαν επί βδομάδες στην πλατεία Συντάγματος καβατζωμένοι πίσω από έναν ιδεολογικό αχταρμά απειλώντας να στείλουν τους 300 στου Γουδή, αφού φύγουν κάποιοι λίγοι νύχτα με ελικόπτερο παίρνοντας φυσικά μαζί τους το μνημόνιο και το χρέος (εεε οοο). Οι άνθρωποι πίσω από τις μούντζες και τις ιαχές πολέμου, οι άνθρωποι που έβλεπαν στην πλατεία Συντάγματος μια νέα πλατεία Ταχρίρ απέδειξαν ότι άκρα αριστερά και άκρα δεξιά, ελληνική και κόκκινη σημαία, παλαιστινιακό μαντήλι και αρχαιοελληνική χλαμύδα, όλα ταιριάζουν, όλα δένουν γλυκά. Αρκεί ένας κοινός εχθρός: το ελληνικό κοινοβούλιο και η ελληνική δημοκρατία στην συγκεκριμένη περίπτωση.
  • Στην Κερατέα επί μήνες παρακολουθούσαμε ένα ιδιότυπο αντάρτικο πόλης με πρωταγωνιστές τις πιο αντιφατικές δυνάμεις του τόπου. Φωτιές, μπάχαλα, σημαίες, μολότοφ, πετροπόλεμος και αστείρευτοι τσαμπουκάδες από ακραία στοιχεία της δεξιάς, της αριστεράς και φυσικά του εξοκοινοβουλευτικού μαυροκόκκινου μπλοκ. Είπαμε αρκεί ένας κοινός εχθρός και όλα γίνονται. Και ο κοινός εχθρός υπήρχε: η ελληνική αστυνομία, η ελληνική πολιτεία και – κυρίως – το μικρό μας προσωπικό / τοπικό συμφέρον.
  • Στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις είδαμε να συντάσσονται όχι μόνο οι πιο αντιφατικές δυνάμεις αλλά και οι πιο σουρεαλιστικές δυνάμεις του τόπου. Χουλιγκάνια των γηπέδων, πολέμιοι του 666 και του Σατανά, Χρυσαυγήτες με ναζιστικούς χαιρετισμούς, οργανωμένοι κομμουνιστές, συριζαϊκές συνιστώσες, οδηγοί ταξί, Σπίθες, συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί, αντάρτες Ευέλπιδες και ότι άλλο χωράει ο νου σας από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά κρατήθηκαν χέρι χέρι και παρέλασαν με χάρη…

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
Το άρθρο δημοσιεύτηκε το Politics.gr, 
και, συγκεκριμένα, 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου