Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Τσικνοπέμπτη με τα παραμύθια των παιδικών μας χρόνων

Η απομυθοποίηση συνήθως είναι κακό, ή τουλάχιστον αμήχανο πράγμα. Παίρνεις μια ιδέα, μία σφηνωμένη στο μυαλό κατάσταση, μία νοσταλγική αναπόληση και την διυλίζεις από το φίλτρο της λογικής, την ανατέμνεις και ενατενίζεις τους εσωτερικούς μηχανισμούς της. Ή μήπως όχι; Θα πειραματισμούμε με αυτό διατηρώντας την γοητεία των παραμυθιών αύριο το βράδυ, μαζί με την Χριστίνα Ζυγούρη, στην γκαλερί Myrό. Η Χριστίνα θα παρουσιάσει μιαν εργασία της, προϊόν της ενδιαφέρουσας έρευνας της αναφορικά με όλα εκείνα τα αιματοβαμένα παραμύθια που διδάσκουν στα παιδιά -τους σημερινούς ενήλικες- την σκληρότητα της ζωής, το πως να είσαι συμφεοντολόγος, ατομιστής, τεμπέλης και στρεψόδικος, πονηρός και κρυψίνους, αλλά, που, ανέθρεψαν γεννεές ολόκληρες εδώ και εκατοντάδες χρόνια, μέλη των οποίων απάδουν από αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά. 

Η ίδια επισημαίνει "Ο μαγικός κόσμος των παραμυθιών, με τις πριγκίπισσες και τα στοιχειωμένα δάση υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας. Σαν ενήλικη όμως κι έχοντας έναν τετράχρονο ανιψιό, ανατρέχοντας σε αυτές τις μνήμες, διαπίστωσα ότι εμπεριέχουν πολλά φοβικά στοιχεία. Στο παραμύθι του «Χανς και της Γκρέτελ», για παράδειγμα, οι γονείς αφήνουν τα παιδιά στο δάσος ολομόναχα για να μην αποτελούν βάρος στους γονείς τους, στο «μικρό καράβι» ρίχνουν τον κλήρο για να δούνε ποιος θα φαγωθεί κλπ… Έτσι λοιπόν, άρχισα να αναρωτιέμαι εάν αυτά τα παραμύθια, όντως προορίζονται για παιδιά. [...] Μέσα από αυτή την προσέγγιση των παραμυθιών, τι δηλαδή κρύβεται κάτω από τις απλές φαινομενικά ιστορίες και τι πληροφορίες στην ουσία λαμβάνει ο ακροατής στο άκουσμά τους, μου προέκυψαν σκέψεις. Ακόμα και σήμερα τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα στο στενό πλαίσιο στερεοτύπων, καθορισμένων ρόλων στην κοινωνία, συγκεκριμένα πρότυπα (με λίγες εξαιρέσεις ανάλογα την οικογένεια). Οι ενοχές σε όλα τα επίπεδα, κληροδοτούνται σαν «προίκα». Ενοχές ως προς την εμφάνιση, τη συμπεριφορά, την ίδια τη λειτουργία των σημερινών παιδιών και αύριο ενηλίκων στη ζωή τους.  Μπορεί να αισθάνεται κανείς την «κάθαρση» όταν ο κυνηγός σκοτώνει τον «κακό» λύκο στην κοκκινοσκουφίτσα, όμως κοιτάζοντας την κάθε ιστορία από άλλο πρίσμα, διαπίστωσα ότι ακόμα και με τα παραμύθια καλλιεργούμε υποσυνείδητα αυτά τα ίδια πρότυπα.  … Κι άρχισα να αναρωτιέμαι… Κι αν στο παραμύθι της ωραίας κοιμωμένης ήταν ο πρίγκιπας εκείνος που έπεφτε σε βαθύ ύπνο και όχι η βασιλοπούλα; Κι αν εκθρονιζόταν η τρελή βασίλισσα στην «Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» και στο θρόνο ανέβαινε το πιο ασήμαντο όλων, το πιόνι; Θα μαγευόταν από την ξαφνική δύναμη και θα διέταζε κι εκείνο με τη σειρά του να πάρουν το κεφάλι σε όποιον του φέρνει αντίρρηση;"

Το εισαγωγικό κείμενο στην βραδυά -για να είστε οι "διαβασμένοι", θα το βρείτε στο site της γκαλερί, και, συγκρκιμένα, για να μην "ψάχνεστε", ΕΔΩ

Η εκδήλωση θα διεξαχθεί αύριο (Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου) στις 20.00, στη γκαλερί Myrό, Νικηφόρου Φωκά 8, στην περιοχή του Λευκού Πύργου. Αν χρειαστείτε ο,τιδήποτε καλέστε μας στο 2310-269187. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου