Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

RIP Margaret Thatcher



ΚΑΤΟΙΚΟΥΣΑΜΕ ακόμα στο οροφοδιαμέρισμα μας στη Νέα Σμύρνη, κι είχαμε μια Grundig τηλεόραση, ασπρόμαυρη, μοντέλο ζηλευτό, που κάλυπτε ένα σημαντικό μέρος της δρύινης βιβλιοθήκης. Τα βράδυα, πριν πάω για ύπνο, οι γονείς έβλεπαν ειδήσεις κι εγώ έπαιζα στον μικρό καναπέ της βιβλιοθήκης για να τους κάνω παρέα. Τι ιδέα κι αυτή! Τηλεόραση μέσα σε δωμάτιο βιβλιοθήκης! Σπάνια κοίταζα την κινούμενη εικόνα, σπανιότερα εγκατέλειπα την βιβλιοθήκη για τον μεγαλύτερο και πιο απολαυστικό καναπέ του σαλονιού. Κάποια τέτοια βραδυά ήταν που πρόσεξα αυτή την γυναίκα. Στα παιδικά μου μάτια έκανε μεγάλη εντύπωση: πολύ αργότερα έμαθα ότι εκείνη η ακίνητη γυναίκα με το σιδερένιο βλέμμα και την επιτακτική γλώσσα που δεν καταλάβαινα στα 7 μου χρόνια, ήταν η Margaret Thatcher, που μιλούσε στο βρετανικό κοινοβούλιο για την αναγκαιότητα της εισβολής εκείνη την Άνοιξη στα Falklands. Το νεότερο "Carthago delenda est", αν και έμελλε να συζητηθεί σε οικογενειακά δείπνα και γεύματα, να οδηγήσει ποικίλλες διαφωνίες τους δικούς μου και τους φίλους τους, και να επηρεάσει τις διεθνείς σχέσεις για καιρό -όπως έμαθα πολύ αργότερα- είχε μια ιδιαίτερη προσωπική συμβολή σε μένα. Αποφάσισα ότι θέλω να μάθω να μιλώ σαν αυτή, οπότε ξεκίνησα από πολύ μικρός και με ζήλο την εκμάθηση των αγγλικών (που  ολοκληρωσα μέχρι το Proficiency μέσα σε λιγότερο από 7 χρόνια) και σίγουρα επηρέασε την άνευ ερείσματος συμπάθεια που διέτρεξε τα παιδικά μου χρόνια προς τους Αγγλους. Κάποτε, βεβαίως, επισκέφτηκα το νησί τους, δοκίμασα τα φαγητά τους και άλλαξα γνώμη, αυτό ήταν όμως πολύ αργότερα...

Την "Σιδηρά Κυρία" ξαναβρήκα μπροστά μου στις πρώτες συζητήσεις μας με κομμουνιστές φίλους. Η σκιαγράφηση του τέρατος δεν άφηνε περιθώρια για να αδιαφορήσω γι΄αυτήν. Στην ενηλικίωση μου αναζήτησα να διαβάσω γι αυτήν και αφορμώμενος από αυτό το σημείο εκκίνησης, κατέληξα να έχω την παρθενική μου επαφή με τον Φιλελευθερισμό. Τα διαβάσματα μου  ούτε καθαγίασαν ούτε εκτόξευσαν στο πυρ το εξώτερο την αγγλίδα πρωθυπουργό. Παντοτε αντιμετώπισα την προσωπικότητας της με σεβασμό. Σήμερα, στα 38 μου χρόνια ξέρω ότι η συμβολή της στα πολιτικά πράγματα της Ευρώπης, τα πολιτικά ήθη και τον σύγχρονο ρόλο που επιφυλάσσεται στο Ευρωπαϊκό Κράτος υπήρξε καταλυτική. Αν για κάποιον ταιριάζει πιότερο να αναφωνήσουμε πως "έγραψε ιστορία" από τους νεκρούς εξω-σοβιετικούς ευρωπαίους πολιτικούς ηγέτες της εποχής από την γκλάσνοστ προς την Περεστρόικα, αυτή είναι η Maggie. Έφυγε σήμερα, στα 87 της, πλήρης έργων καιν ημερών....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου