Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Ο νεόκοπος "Αριστερός" εν έτει 2013 στο Ελλαδιστάν

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύεται σήμερα σε διάφορες σελίδες και ομάδες του facebook. Από ορισμένους αποδίδεται σε κάποιον κ. Αλέξανδρο Αντωνίου. Παρότι με εκφράζει, πάντως, και ήθελα να το δημοσιεύσω (είναι σα να το έγραψα εγώ) ΔΕΝ είναι δικό μου. Αν είστε από τους "Αριστερούς" και δεν ανήκεται στους Αριστερούς, ΝΑΙ, ΓΙΑ ΕΣΑΣ είναι γραμμένο, μην τρέφετε ψευδαισθήσεις.

Θέλω να γίνω αριστερός. Θέλω να γίνω αριστερός γιατί στην Ελλάδα αυτό είναι καλό πράμα. Δεν ξέρω ακριβώς τι είναι αλλά είμαι σίγουρος πως είναι καλό πράμα.

Οι αριστεροί είναι καλοί άνθρωποι. Θέλουν το καλό. Ελευθερία, δικαιοσύνη, ισότητα! Αγάπη, κατανόηση, αποδοχή! Γενναιοδωρία, παροχές, εξασφάλιση. Θέλουν ο άνθρωπος να δουλεύει λίγο και να αμείβεται πολύ. Οι πιο αριστεροί υπόσχονται πως μπορείς να μην δουλεύεις καθόλου και παρόλα αυτά κάποιος θα φροντίσει για σένα.

Θέλω να γίνω αριστερός. Θέλω να γίνω αριστερός για να προσφέρω κι εγώ. Να προσφέρω δουλειά στον άνεργο. Οχι οποιαδήποτε δουλειά. Δουλειά στο δημόσιο. Ανθρώπινη δουλειά, με σιγουριά και ασφάλεια. Να μην κρέμεται πάνω από το λαιμό του ο κίνδυνος της αξιολόγησης, της πίεσης, της απόλυσης. Μια δουλειά που χρόνο με το χρόνο ο μισθός θα αυξάνεται, σταθερά, πάντα προς τα πάνω.

Θέλω να γίνω αριστερός. Να γίνω αριστερός για να φέρω στη χώρα μου την ανάπτυξη. Δεν θα σας πω το πως. θα σας πω το πώς, όταν θα κυβερνήσω. Αλλά θα σας δώσω μια γεύση. Ας τρέμουν οι πλούσιοι, γιατί θα φορολογηθούν, ας τρέμουν οι τράπεζες, γιατί θα κρατικοποιηθούν, ας τρέμουν όλοι οι εχθροί του αριστερού μου ιδανικού γιατί θα τιμωρηθούν. Μέχρι να μετανοιώσουν.

Οι αριστεροί είναι cool. Κοιτάζουν με αηδία τους ιδιώτες και γελούν με τις μικροαστικές τους συνήθειες. Ξέρουν τι τους περιμένει. Απομεινάρια του παρελθόντος, δεν βλέπουν οι ανόητοι το κύμα του σοσιαλισμού που θα τους σαρώσει όπως σαρώνει τα πεταμένα πλαστικά η θάλασσα.

Θέλω να γίνω αριστερός! Να τα βάζω με τους κακούς του κόσμου. Τους δυνατούς. Τους άπληστους. Τους τραπεζίτες, τους Γερμανούς, Αμερικάνους, βιομηχάνους, χρηματιστές, τα golden boys. Όλους αυτούς που εμποδίζουν τον απλό άνθρωπο να ανασάνει. Να τα βάζω με αυτούς όλους και να νικάω! Να τους ταπεινώνω, έναν έναν και όλους μαζί. Επειδή θα είμαι αριστερός και θα μπορώ.

Θέλω να γίνω αριστερός. Αλλά δεν μπορώ! Ποτέ δεν θα μπορέσω.Θέλει μια άλλη ποιότητα το να είσαι αριστερός και φαίνεται πως δεν την έχω. Ποτέ δεν την είχα. Πάντα κάτι μου έλλειπε.

Και τι είσαι, δεξιός θα με ρωτήσεις; Αλλά αν το κάνεις θα σε κοιτάξω άγρια. Αν ήμουν λίγο πιο βίαιος θα σε χαστούκιζα. Οχι, δεν ξέρω τι θα πει δεξιός. Αλλά ξέρω πως στην Ελλάδα καλύτερα να πεις πως είμαι λεπρός παρά δεξιός. Δεν ξέρω τι ακριβώς είναι ο δεξιός, πάντως είναι κάτι πολύ κακό. Νομίζω πως είναι όλα τα κακά μαζί, σε ένα. Οπότε, δεξιός δεν είμαι.

Τι είμαι λοιπόν; Δεν σου απάντησα, το ξέρω. Δεξιός δεν είμαι, αριστερός δεν μπορώ να γίνω. Είμαι αυτός που η φωνή του δεν ακούγεται στην Ελλάδα. Είμαι αυτός που δεν έχει βουλευτή να τον εκπροσωπήσει στη βουλή εδώ και χρόνια. Είμαι αυτός που πληρώνει τους αριστερούς για να μπορούν να είναι αριστεροί. Γιατί αυτοί μπορούν.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου