Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2013

Φέτος το καλοκαίρι γράφουμε ιστορία σε ελληνικό μάρμαρο



ΣΤΙΣ 10 Μαΐου που ξεκινήσαμε να συγκεντρώνουμε γύρω μας γλύπτες από όλη την Ελλάδα για να υλοποιήσουμε την Greek Marble Initiative, δεν βρισκόμασταν στην αρχή, αλλά στην πορεία της υλοποίησης μιας ιδέας που ξεκίνησε περίπου έναν χρόνο νωρίτερα, αν και, η υλοποίηση μιας σειράς άλλων πρωτοβουλιών δεν μας άφησε τον χρόνο να υλοποιήσουμε. Εξάλλου, δεν είναι μονάχα αρνητικός παράγοντας ο χρόνος που πέρασε. Αντίθετα, προσμετράται θετικά, αφού στο χρονικό αυτό διάστημα τις σκέψεις διαδέχτηκαν οι συζητήσεις, τις συζητήσεις η αναζήτηση, της αναζήτησης ακολούθησαν οι πρώτες κρούσεις και οι διαβουλεύσεις.



 Ο Σταύρος Μυρωνίδης και κάποιοι από τους συνεργάτες, ακούσαμε την γνώμη πολλών ανθρώπων σε αυτό το χρονικό διάστημα, μάθαμε λίγο καλύτερα τι συμβαίνει στον χώρο της ελληνικής γλυπτικής, και οι απορίες μας μάλλον αυξήθηκαν παρά περιορίστηκαν. Ακούσαμε, επί παραδείγματι, ότι η γλυπτική σε μάρμαρο είναι παρωχημένη. Διαπιστώσαμε, μετά από έρευνα, ότι αν ένας νέος καλλιτέχνης στο πλαίσιο των σπουδών του στις σχολές Καλών Τεχνών της χώρας θέλει να μάθει μάρμαρο, ίσως δυσκολευτεί περισσότερο από άλλες επιλογές. Μάθαμε, διαρκούσης της έρευνάς μας, ότι αν θέλει κανείς να μάθει άπταιστα μαρμαρογλυπτική στην χώρα με την μεγαλύτερη ποικιλία και την καλύτερη ποιότητα μαρμάρων παγκοσμίως, που γέννησε την συγκεκριμένη τέχνη και μεγαλούργησε σε αυτή, θα πρέπει να φοιτήσει στο Σχολείο Καλών Τεχνών Πανόρμου Τήνου, όπου θα διδαχτεί καλύτερα από οπουδήποτε στην χώρα μας γλυπτική σε μάρμαρο, αλλά η ίδια η σχολή δεν εκτιμάται ιδιαίτερα από την Ακαδημαϊκή κοινότητα, ακόμα κι αν αυτή δεν έχει να εισφέρει ιδιαίτερα στο θέμα. Ειρήσθω εν παρόδω, ότι  η εν λόγω Σχολή ακολούθησε την παράδοση του Χαλεπά, και από αυτή έχουν αποφοιτήσει μερικοί από τους καλύτερους έλληνες γλύπτες του σήμερα. Επίσης, μας είπαν ότι, τάχα, η τέχνη προχώρησε, και ξεπερνά την “χρήση παραδοσιακών υλικών”. Άλλωστε, μας μίλησαν για το σύστημα χρηματοδότησης από τοπικές κοινότητες και την Τοπική Αυτοδιοίκηση μαρμαρογλυπτών προκειμένου αυτοί να φτιάξουν μνημεία, και πολλοί -ανάμεσα τους και αρκετοί καλλιτέχνες- αναρωτήθηκαν πως είναι δυνατόν ιδιώτης να επενδύσει στην σύγχρονη ελληνική γλυπτική σε μάρμαρο, χωρίς να απολαμβάνει τις διασφαλίσεις του Δημοσίου.



 Όλα αυτά μάλλον μας ενθάρρυναν να προχωρήσουμε στο σχέδιο μας. Είδαμε, δηλαδή, ότι η αρχαία βασίλισσα των τεχνών έχει “κλειστεί” -με κάθε έννοια- σε μοναστήρι. Διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν δεκάδες μαρμαρογλύπτες ανά την Ελλάδα που θα μπορούσαν να μεγαλουργούν, αλλά, εμποδίζονται από το κόστος του υλικού, το οποίο είναι υψηλό, και από την έλλειψη επαρκούς κινήτρου, παρά την δυνατότητα, το ταλέντο και την ικανότητα τους. Επιπρόσθετα, είδαμε συζητώντας με ξένους φίλους και πελάτες σε άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες μας, ότι υπάρχει έντονο ενδιαφέρον στο εξωτερικό για την γλυπτική σε μάρμαρο. Για παράδειγμα, μάθαμε περισσότερα για την ιταλική Carrara , που βρίσκεται στην Βόρεια Ιταλία, στην ευρύτερη περιοχή της Τοσκάνης, της οποίας τα -στην καλύτερη περίπτωση- ισότιμα σε ποιότητα με κάποια ελληνικά μάρμαρα της, προβάλλονται διεθνώς, κι οι γλύπτες που δημιουργούν με αυτό το υλικό προωθούνται και τιμώνται παγκοσμίως. Αντίθετα στην Ελλάδα, το μάρμαρο συναντάται κυρίως σε ταφικά μνημεία, σε δημόσια μνημεία που υμνούν τους ήρωες του παρελθόντος και κατατάσσεται συχνά – πυκνά στα οικοδομικά  υλικά. Η μικρή αλλά κραταιά κοινότητα ελλήνων γλυπτών μαρμάρου συνευρίσκεται στα λίγα και μικρά συμπόσια που λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα, και συχνότερα στα περισσότερα, καλύτερα οργανωμένα, περισσότερο προβεβλημένα και συχνά χρηματοδοτούμενα, συμπόσια του εξωτερικού.  Το ελληνικό μάρμαρο είναι υλικό πολύ ακριβό ακόμα και για παχυλά βαλάντια, οπότε, το να αγοράζει ο ίδιος ο καλλιτέχνης τους όγκους που χρειάζεται, καθίσταται αδύνατο. Από την άλλη, είτε Συμπόσιο λέγεται, είτε παραγγελία από Δήμο / Ίδρυμα / Κληροδότημα / Εκκλησία κι α λέγεται η όποια εναλλακτική, περιορίζει την καλλιτεχνική ελευθερία και κόβει τα φτερά της δημιουργίας. Σκεφτήκαμε πως αυτό πρέπει να αλλάξει: δεν είναι δυνατόν στην Ελλάδα το μάρμαρο να χρησιμεύει μονάχα για πατώματα, ή η γλυπτική δημιουργία να υποτάσσεται στις απόψεις του χρηματοδότη για την τέχνη...



 Στις 10 Μαΐου 2013 λοιπόν, ξεκινήσαμε να απευθυνόμαστε ανοικτά σε κάθε γλύπτη ανά την Ελλάδα αρχικά, που θα ήθελε να δουλέψει μαζί μας. Προσφέρουμε εκλεκτής ποιότητας μάρμαρο (κυρίως θασίτικο λευκό, αυτό που οι γλύπτες αποκαλούν “γάλα”), αλλά και άλλα μάρμαρα από όλη την Βόρεια Ελλάδα, προσφέρουμε φιλοξενία σε όσους καλλιτέχνες έρχονται από μακρυά, προσφέρουμε αμοιβή για κάθε γλυπτό που θα γίνει στις εγκαταστάσεις μας -όχι παχυλή, αλλά βασική και κλιμακούμενη, επιβραβεύοντας την καλή συνεργασία. Επιλέγουμε τους γλύπτες με βάση τα έργα που θα μας δείξουν και την εμπειρία τους πάνω στο υλικό. Προσπαθούμε να ανοίξουμε αγορές στο εξωτερικό για ελληνικά γλυπτά. Παράλληλα, από την 10η Ιουνίου και εξής, κάναμε την πρόσκληση ενδιαφέροντος για την συμμετοχή γλυπτών διεθνή, καλώντας ξένους γλύπτες να απολαύσουν την ελληνική φιλοξενία και να δουλέψουν πάνω σε εκλεκτό ελληνικό μάρμαρο. Όλοι οι γλύπτες που συνεργάζονται μαζί μας, έλληνες και ξένοι, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας του Σταύρου Μυρωνίδη (στον οποίο ανήκει η αρχική ιδέα, και τα χρήματα που με μεγάλο επιχειρηματικό ρίσκο επενδύθηκαν) υλοποιούν πρωτότυπα καλλιτεχνικά τους σχέδια για γλυπτά, και δεν δέχονται από κανέναν υποδείξεις, παρεμβάσεις, ή αλλοιώσεις του έργου τους. Ο στόχος μας για τα έργα που παράγονται στο πλαίσιο της Greek Marble Initiative είναι η πώληση, και η αφορμή για να γνωρίσουν ξένοι φιλότεχνοι την Ελλάδα, είτε για την τέχνη της μαρμαρογλυπτικής, είτε για τα εκλεκτά μάρμαρα της. Σκοπός μας είναι η αειφορία της προσπάθειας μας, και να ακολουθήσουν το παράδειγμα του  Σταύρου Μυρωνίδη και άλλοι επιχειρηματίες. Νόημα της πρωτοβουλίας είναι, επιπλέον, να σταματήσουμε όλοι να περιμένουμε όλα από το κράτος, το Δημόσιο, ή τους άλλους: ο καθένας να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί, να διαθέσει ό,τι έχει, με σκοπό να κερδίσει και ο ίδιος και η χώρα, αλλά και να προαχθεί ο τομέας στον οποίον κατατρίβεται. Φέτος την Άνοιξη ξεκινήσαμε κάτι. Ελπίζουμε και (θέλουμε να) πιστεύουμε ότι θα βρούμε μιμητές.


 
Μύηση στο ελληνικό μάρμαρο
Άλλως, και “Ελληνική Πρωτοβουλία Μαρμάρου”. Το ξενικό του τίτλου δεν πρέπει να σας κάνει εντύπωση: ο λόγος είναι επικοινωνιακός, καθώς η πρωτοβουλία έχει διεθνή χαρακτήρα, και όραμα την αναάδειξη της Ελλάδας στο εξωτερικό. Αν και η Greek Marble Initiative δεν είναι για ...εσωτερική κατανάλωση, φιλοδοξούμε να θυμίσουμε στους συμπολίτες μας ότι το μάρμαρο και η γλυπτική είναι έννοιες ελληνικές, και στην καλλιτεχνική κοινότητα ότι η δημιουργία στο λευκό του μαρμάρου κάτω από τον καταγάλανο ουρανό μας δεν είναι μία αμελητέα παράμετρος της σύγχρονης εικαστικής παραγωγής. Η αρχική πρωτοβουλία αποτελεί την πλατφόρμα για ποικιλία από σημαντικές δράσεις. Πέρα από τους 14 εξαιρετικούς γλύπτες που μέχρι στιγμής βρίσκονται κοντά μας, εργάζονται και συνεχίζουν να δημιουργούν για την Greek Marble Initiative, ενθαρρύνουμε νέους καλλιτέχνες, είτε φοιτητές των ελληνικών σχολών Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, είτε όχι, να έρθουν σε επαφή μαζί μας και μέσω ημών με τους γλύπτες που συνεργάζονται μαζί μας. Μπορούμε να προσφέρουμε και σε αυτούς φιλοξενία, κομμάτια μαρμάρου  για να εξοικειωθούν με το υλικό, και άτυπη μαθητεία δίπλα σε όσους απο τους γλύπτες μας θα ήθελαν να τους βοηθήσουν στα πρώτα τους βήματα. Σας διαβεβαιώ προσωπικά πως όλοι θέλουν. Μέχρι στιγμής, με μια άτυπη προσέγγιση, έχει απευθυνθεί σε εμάς μικρός αριθμός φοιτητών και αποφοίτων των σχολών Καλών Τεχνών, και ορισμένοι από αυτούς έμειναν για να περάσουν δημιουργικά και προσοδοφόρα σε γνώσεις -και όχι μόνο- το καλοκαίρι τους.



Αξιοποίηση και του τελευταίου χαλικιού
Οι πόροι του πλανήτη μας λιγοστεύουν διαρκώς, αλλά, πέρα από την γενική προβληματική που μεταφέρει αυτή η προταση, αν πραγματικά θέλουμε να συμβάλλουμε σε μια εξισορρόπηση της κατάστασης, οφείλουμε να μην αφήνουμε τίποτα ανεκλετάλλευτο. Στο πλαίσιο της Greek Marble Initiative κάθε μέρα παράγονται μικρά και μεσσαία κομμάτια μάρμαρο ως περίσσευμα, από όγκους που “ξεχοντρίζονται” (δηλαδή ααπό όγκους του υλικού από τους οποίους ο γλύπτης με βεβαιότητα δεν θα χρειαστεί στην φόρμα που θέλει να βγάλε, τουςς οποίούς κόβει βιαστικά και συχνά άτσαλα). Πολλά από αυτά τα κομμάτια είναι μεγαλύτερα των 10 εκατοστών στην μεγάλη τους διάσταση. Πρόκειται για εκλεκτών ποιοτήτων διαφορετικά μάρμαρα -έγχρωμα και λευκά- που διαθέτουμε σε καθέναν θα ήθελε να κατασκευάσει μικρογλυπτά, ψηφιδωτά, ή, απλά, να πειραματιστεί με το υλικό. Επικοινωνήστε στο 6948813460 για περισσότερες πληροφορίες.




ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
Το πλήρες κείμενο του άρθρου μου στην ηλεκτρονική έκδοση 
του Arts & Antiques Magazine 

Το microsite της Πρωτοβουλίας 

To facebook group της Greek Marble Initiative 

Η διαρκής πρόσκληση ενδιαφέροντος για γλύπτες που 
θα ήθελαν  να λάβουν μέρος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου