Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2013

Ποιός θα μας προστατέψει από τους υπέρμαχους της Δημοκρατίας;



ΦΙΛΟΣ νομικός επιστήμονας δημοσίευσε στο προφίλ του στο facebook το διευκρινιστικό σημείωμα που ακολουθεί, αποδεικνύοντας τεκμηριωμένα, πως όποιος χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο επιχείρημα στρέφεται ενεργά κατά της Δημοκρατίας και δεν την υπερασπίζεται.   


"Δεν έχουμε Δημοκρατία κι αυτό φαίνεται απ' τ' ότι οι βουλευτές παίρνουν τεράστιους μισθούς και πετσοκόβουν τους δικούς μας"

Πόσες φορές κι αν έχει ακουστεί αυτή η φράση με τις παραλλαγές της...
Λοιπόν, είναι σχεδόν αυτονόητο, αλλά δυστυχώς πρέπει να διευκρινιστεί γιατί σ' αυτόν τον λαϊκισμό παρασύρονται αρκετοί.

Πρώτ' απ' όλα, οι βουλευτές δεν παίρνουν μισθό. Δεν είναι κανενός υπάλληλοι, δεν προσλαμβάνονται, αλλά εκλέγονται από τον λαό στο δημόσιο αυτό αξίωμα για όσο αυτός το επιλέξει, είναι αντιπρόσωποι του λαού και όχι υπάλληλοί του. Η χρηματική απολαβή που τους δίνεται ονομάζεται αποζημίωση.
 

Πράγματι, αυτή η αποζημίωση βρίσκεται σε ψηλά επίπεδα (νομίζω σήμερα είναι γύρω στα 7 χιλιάδες ευρώ το μήνα). Όμως αυτό γίνεται για τον εξής λόγο: Έστω ότι αυτή η αποζημίωση δεν υπήρχε καθόλου, ήταν 0 ευρώ. Για να γίνει κάποιος βουλευτής, δεδομένου ότι για τον καιρό που θα είναι βουλευτής δεν θα εργάζεται και άρα δεν θα έχει εισόδημα από πουθενά και δεδομένων των αυξημένων εξόδων που έχει ένας βουλευτής (συνεχή μεταφορικά έξοδα από και προς Αθήνα που γίνονται οι συνεδριάσεις, έξοδα για συντήρηση -υπάλληλοι κ.α.- ενός ή δύο πολιτικών γραφείων κ.ο.κ.) θα πρέπει να δαπανά απ' την τσέπη του ένα τεράστιο ποσό κάθε μήνα. Είναι προφανές ότι αν κάποιος είναι φτωχός δεν θα το έχει αυτό το ποσό, και άρα, έτσι, θα αποθαρρύνεται απ' το να θέσει υποψηφιότητα για βουλευτής.
 

Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο υπάρχει η βουλευτική αποζημίωση, για να μην αποθαρρύνεται ο οποιοσδήποτε πολίτης αποκλειστικά για οικονομικούς λόγους να ασκεί το αναφαίρετο δικαίωμα του εκλέγεσθαι, για να μην γίνονται βουλευτές, δηλαδή, μόνο οι έχοντες την οικονομική άνεση, μόνο οι πλούσιοι, οι λίγοι. Γι' αυτόν τον λόγο η βουλευτική αποζημίωση συνταγματικά αποτελεί "θεσμική εγγύηση": σκοπός της, δηλαδή, είναι η προστασία του θεσμού της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και όχι ο πλουτισμός των βουλευτών.

Τότε και μόνον τότε, αν καταργούσαμε δηλαδή την βουλευτική αποζημίωση, πράγματι δεν θα είχαμε Δημοκρατία. Μέχρι να γίνει αυτό, όμως, η βουλευτική αποζημίωση μας εγγυάται την ισότιμη συμμετοχή των πολιτών στην άσκηση της εξουσίας, εν ολίγοις την ύπαρξη της ίδιας της Δημοκρατίας.


 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου