Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

Δανιήλ Δανιήλ, μιά λάμψη 25 χρόνια μετά το τέλος



ΑΠΟ αύριο Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2013 ανοίγει μία έκθεση που θα διαρκέσει μονάχα δέκα ημέρες, ως ελάχιστο φόρο τιμής σε έναν από τους τελευταίους έλληνες κλασσικούς, τον Δανιήλ Δανιήλ, ο οποίο μεσουράνησε την δεκαετία του '60 και του '70, για να ξεχαστεί μέσα στο "χωνευτήρι" της δεκαετίας του 80. Η Myrό Gallery που φιλοξενεί από αύριο περισσότερα από 50 έργα κάθε περιόδου και μανιέρας του ζωγράφου θα είναι ανοικτή εκτάκτως όλες τις ημέρες -πλην Κυριακής- από τα εγκαίνια και μέχρι την κατάληξη της έκθεσης, το Σάββατο 9 Νοεμβρίου.

Η σημαντική αυτή έκθεση καλείται να επιτελέσει έναν ρόλο που ξεπερνά την απλή υπεθύμιση του περάσματος από την ελληνική ζωγραφική ενός κορυφαίου δημιουργού. Καλείται να υπενθυμίσει τις αξίες που συνόδεψαν την εποχή, το πνεύμα του τόπου και του χρόνου. Εξαιρετικός τοπιογράφος, ενδιαφέρων πορτρετίστας και εξαιρετικά συλλεκτικός σήμερα αφού ελάχιστα έργα του έχουν κυκλοφορήσει ή διατεθεί στην ελληνική αγορά από την ημερομηνία του θανάτου του και εξής, ο Δανιήλ Δανιήλ πλήρωσε το τίμημα της πίστης όσων αγόρασαν τα έργα του όσο βρισκόταν εν ζωή: ελάχιστοι θέλησαν να τα αποχωριστούν, οπότε ελάχιστα έργα του κυκλοφόρησαν δημοπρατούμενα μέχρι σήμερα. 

Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να τονιστεί ότι τα έργα πωλούνται. Μετά από πρόταση της Myrό Gallery, η οποία πέρυσι τέτοια εποχή δέχτηκε με χαρά την πρόταση της οικογένειας να φιλοξενήσει την έκθεση - αφιέρωμα που τελικώς ανοίγει αύριο, όλα τα έργα είναι διαθέσιμα και μάλιστα σε στάθμιση τιμών που ακολουθεί την μεσοσταθμική προσαρμογή της αγοράς από το 2005 που έλαβε χώρα η τελευταία καταγεγραμμένη αγοροπωλησία έργου του. Το αποτέλεσμα είναι η διαμόρφωση εξαιρετικά χαμηλών τιμών -για το ανάστημα του καλλιτέχνη και το βάρος της υπογραφής του- ως ευκαιρία για τους φιλότεχνους να αποκτήσουν έργα του, και για τους συλλέκτες να διευρύνουν την συλλογή τους. Παρά τις αρχικές ενστάσεις της οικογένειας του εκλιπόντος ζωγράφου, θεωρούμε πως η δυνατότητα απόκτησης έργων από του λάτρεις του είδους είναι κεφαλαιώδους σημασίας ώστε το όνομα ενός μεγάλου έλληνα δημιουργού να μην χαθεί, περεταίρω, για την διάσωση και θεμελίωση της ιστορίας μας, αλλά και την ανατροφή παιδιών, το χτίσιμο της οικιακής ζωής γύρω από παραστάσεις εκλεκτές. Ως εκ τούτου υποσχόμαστε -ο Σταύρος Μυρωνίδης και ο γράφων αυτό το άρθρο- να κάνουμε ό,τι περισσότερο και καλύτερο μπορούμε ώστε 25 χρόνια μετά το τέλος, να γίνει μία νέα αρχή. 

Ένα απόσπασμα -που χρησιμοποίησα και στο Δελτίο Τύπου που εστάλη στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης- μου έκανε εντύπωση από το υλικό που συγκέντρωσε για λογαριασμό μας αθηναία ιστορικός τέχνης που εκπόνησε έρευνα (η οποία εν καιρώ θα λάβει την μορφή βιβλίου για το έργο του Δανιήλ Δανιήλ): «Εάν αξίζω ως καλλιτέχνης θέλω τα έργα μου να μείνουν όταν θα φύγω από τη ζωή…Αν αξίζει το έργο μου θα φανεί μετά θάνατον. Άγνωστοι ή  ελάχιστοι γνωστοί καλλιτέχνες, όπως ο Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης, έλαμψαν μετά το θάνατό τους».





info

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου