Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Μια σημείωση για τον Nonda



ΜΙΑ προσωπικότητα απολύτως παραμελημένη κι ξεχασμένη ανάμεσα στους ιστορικούς τέχνης, παρά το αδιαμφησβήτο γεγονός της πρωτοπορίας του έργου του, του παραδείγματος του που βρήκε μιμητές ανάμεσα σε σύγχρονους εκλεκτούς δημιουργούς, θα σας επισημάνω σήμερα. Πρόκειται για έναν από τους λίγους έλληνες χαρακτηριστικά εξπρεσσιονιστές ζωγράφους που έγινε παγκοσμίως γνωστός, αλλά, ως συνήθως συνέβαινε πριν την δεκαετία του '80, έμεινε στην αφάνεια στην Ελλάδα, σε βαθμό που -όπως θα διαβάσετε- έργα του βρέθηκαν μετά τον θάνατο του στην χωματερή...

Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι δικό μου. Το δημοσίευσε προ ημερών τη αφορμή της επετείου του θανάτου του, ο συνεργάτης μας στην Myrό Gallery Τάσος Παπαναστασίου. 

"Το 1922 σαν σήμερα γεννήθηκε ο Επαμεινώνδας Παπαδόπουλος, ένας από τους χαρακτηριστικούς εκπροσώπους του Εξπρεσιονισμού, παγκοσμίως γνωστός ως Nonda. (Θαν. 30/10/2005) Ο Nonda έζησε και εργάστηκε 50 χρόνια στο μεταπολεμικό Παρίσι. Καλλιτέχνης της πρωτοπορίας, ανήκε στην περίφημη Ecole de Paris. ”Σπάνιο καλλιτεχνικό ταμπεραμέντο” του απέδιδε ο Δημήτρης Γαλάνης, ενώ ο κριτικός J. P. Crespelle τον αποκαλούσε καλλιτέχνη που ”κρατούσε την παράδοση της επαναστατικής ζωγραφικής στην κορυφή της Μονμάρτης”). Έλαβε μέρος σε όλες τις ιστορικές εκθέσεις του Grand Palais (Salon d’Hiver, Salon d’Automne, Salon des Independants, Salon des Surindependants), μαζί με τους Picasso, Braque, Miro, Leger, Chagall και πολλούς άλλους.  Δημιούργησε μνημειώδεις εγκαταστάσεις σε δημόσιους χώρους (θρυλικές παραμένουν οι Εκθέσεις της Pont Neuf, που διοργανώθηκαν με τη στήριξη του τότε υπουργού πολιτισμού Andre Malraux), ενώ αναζήτησε μη συμβατικά υλικά (αίμα από σπλήνα βοοειδών, κάρβουνο και άμμος), προκειμένου να δημιουργήσει έργα που παρουσιάστηκαν κατά κύριο λόγο στις υπαίθριες αγορές τροφίμων των Halles. Το σύνολο του έργου του περιλαμβάνει ζωγραφική, γλυπτική, χαρακτικά, χειροποίητα έπιπλα και αντικείμενα.  H γραφή του ήταν πάντα εξπρεσιονιστική με επιρροές από συμβολισμό, κυβισμό, σουρεαλισμό, τέχνη της Aφρικής, βραχογραφίες. H έμπνευσή του προέρχεται πάντα από τη γυναικεία φιγούρα (πορτρέτα, γυμνά, ερωτικά συμπλέγματα). Kάποιες φορές παρουσιάζεται με σύμβολα, όπως άλογα ή ταύρους που της δίνουν δύναμη.  Το 1952, ένας 30χρονος ζωγράφος με το όνομα Eπαμεινώνδας Παπαδόπουλος εκθέτει στον «Παρνασσό» μια σειρά γυμνών που σκανδαλίζουν τους πουριτανούς Aθηναίους. Δημιουργείται τεράστιο σκάνδαλο, οι Aρχές θέλουν να καθηλώσουν τα έργα, τα οποία για να σωθούν καλύπτονται αρχικά με μαύρες κουρτίνες και μετά με φύλλα συκής στα επίμαχα σημεία.  Tο 1986, φτασμένος και αναγνωρισμένος πια καλλιτέχνης και μάλιστα στο Παρίσι, όπου είχε εκθέσει με Πικάσο, Mπρακ, Mιρό, Σαγκάλ και άλλους μεγάλους, ο Nonda (έτσι τον έλεγαν στην Eυρώπη) παρουσιάζει στη Δεξαμενή μνημειακά γλυπτά από τσιμέντο. O ίδιος αρρωσταίνει βαριά και τα έργα, αν και τεράστια, εξαφανίζονται. Oι υπηρεσίες του Δήμου Aθηναίων είπαν πως τα πήγαν σε αποθήκες. Tελικά, βρέθηκαν σε χωματερή. Σώθηκαν δύο".

info:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου