Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

RIP Mikhail Kalashnikov



O Mikhail Kalashnikov αποχώρησε από την ζωή στα 94 χρόνια του, χθες. Ανήκε στην γενιά εκείνη που είδε τόσο την άνοδο όσο και την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, και είναι αδιαμφησβήτητα ο άνθρωπος που συνέβαλε όσο λίγοι στην ενίσχυση της αδιαμφισβήτητης ροπής του Δυτικού Πολιτισμού: έδωσε το μέσο σε καθέναν που ήθελε να κάνει τον πλανήτη κόλαση, να πραγματοποιήσει τα όνειρα του. 

Ο εξαιρετικά σεμνός αυτός άνθρωπος κατασκεύασε το απλούστερο στην κατασκευή, ευκολόγτερο στην συντήρηση, και φονικότερο ακόμα και αν το κρατούσε ένας εντελώς ανεκπαίδευτος άνθρωπος προσωπικό όπλο του περασμένου αιώνα. Το ΑΚ47. Δεν υπήρξε και δεν υπάρχει εμφύλιος πόλεμος,
ένοπλη εξέγερση, τρομοκρατική ομάδα, τακτικός ή μισθοφορικός στρατός σε όλο τον κόσμο, που να μην έχει ρίξει με το όπλο του. Ο ίδιος, γεννημένος στις 10 Νοεμβρίου του 1919 στην Δυτική Σιβηρία, ήταν το 18ο παιδί μιας φτωχής οικογένειας. Το πλήρες όνομα του ήταν Mikhail Timofeyevich Kalashnikov, και στα 19 του επιστρατεύτηκε στον Κόκκινο Στρατό, και εκπαιδεύτηκε ως σχεδιαστής όπλων. 

Με την έναρξη των συγκρούσεων με την ναζιστική Γερμανία, έγινε φανερή σε όλους τους αντιπάλους τους η υπεροχή των όπλων των γερμανών, όχι μόνο σε εφευρετικότητα, αλλά και σε αρτιότητα λειτουργίας. Ακόμα και αντιγράφοντας γερμανικά όπλα, κανείς από τους συμμάχους τον πρώτο χρόνο του πολέμου δεν κατάφερε να φτιάξει όπλα τόσο ανθεκτικά σε δύσκολες συνθήκες, με τέτοια μηχανική αρτιότητα που να μην μπλοκάρουν, και με τέτοια ευστοχία που "ο,τι σημαδεύουν να πεθαίνει", όπως έλεγε χαρακτηριστικά  άγγλος στρατηγός. Ο Kalashnikov θεώρησε ότι μπορεί να απαντήσει στην πρόκληση. Δεν είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι η πρώτη παρτίδα του όπλου που σχεδίασε χρησιμοποιήθηκε μεσούντος του πολέμου: το πρώτο αυτό μοντέλο ονομαζόταν AKS-47 (S-Skladnoy ή «αναδιπλωμένη»), η οποία ήταν εξοπλισμένη με αναδιπλωμένη στήριξη από μετάλλο. Από την ιστορία όπλων διαβάζουμε ότι πρόκειται για μετεξέλιξη τουν γερμανικού StG44, αν και οι σοβιετικές πηγές δέχονται ότι κατασκευάστηκε πρώτη φορά το 1945, αλλά ότι η μισοκατεστραμένη Ρωσία δεν ήταν σε θέση να το βάλει σε μαζική παραγωγή, αφού προηγούνταν η παραγωγή πυρομαχικών για τον προελαύνοντα πλέον Κόκκινο Στρατό. Μετά τον πόλεμο και συγκεκριμένα το 1946, το AK-46 παρουσιάστηκε για επίσημες στρατιωτικές δοκιμές και το 1947 η σταθερή έκδοση του όπλου εισήχθη σε υπηρεσία με επιλογή των μονάδων του σοβιετικού στρατού. Η πρώτη ανάπτυξη του σχεδίου ήταν το AKS-47 (S-Skladnoy ή «αναδιπλωμένη»), η οποία ήταν εξοπλισμένη με αναδιπλωμένη στήριξη από μετάλλο. Το 1949, το AK-47 έγινε επίσημα δεκτό από τα σοβιετικά στρατεύματα και χρησιμοποιούνταν από την πλειοψηφία των κρατών-μελών του Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Η ονομασία ΑΚ-47 Καλάσνικωφ σημαίνει απλά "αυτόματο τουφέκι", και αυτό που παγιώθηκε στην μορφή του κλασσικού όπλου που όλοι ξέρουμε είναι το μοντέλο του 1947 (ρωσικά: Автомат Калашникова 47, Avtomat Kalashnikova 47). Είναι επίσημα γνωστό ως "Avtomat Kalashnikova" (ή απλά "AK"). Επίσης είναι γνωστό και ως Καλάσνικωφ ή στη ρωσική ορολογία Καλάς. Με εξαιρετικά χαμηλό κόστος παραγωγής, έχει κατασκευαστεί σε πολλές χώρες και είναι σε υπηρεσία σε τακτικές ένοπλες δυνάμεις καθώς και σε παράνομες, επαναστατικές και τρομοκρατικές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο. Το ΑΚ-47 ήταν η βάση για την ανάπτυξη πολλών άλλων ατομικών και ομαδικών πυροβόλων όπλων, γεγονός που οδήγησε τον εφευρέτη του να δηλώσει πρώτη φορά δημόσια ότι στεναχωριέται όταν βλέπει το όπλο του στα χέρια τρομοκρατικών ομάδων και παιδιών-πολεμιστών στην Αφρική και αλλού. Παρά τις "επιθέσεις" που είχε δεχτεί κατά καιρούς από ειρηνιστές (στην δεκαετία του '90 ειρηνιστικές ομάδες έφτασαν να ζητούν την παραδειγματική καταδίκη του από διεθνές δικαστήριο ως εγκληματία) απαντούσε συχνά το αυτονόητο, δηλαδή, ότι δεν ευθύνεται για την χρήση του όπλου του ο κατασκευαστής του, αλλά οι πολιτικές που οδηγούν στην χρήση του. 

Ως άνθρωπος ο .Kalashnikov έζησε μία εξαιρετικά εργατική και σεμνή ζωή, παρά το γεγονός ότι τιμήθηκε με τα σημαντικότερα παράσημα και διαφημίστηκε ως πρότυπο μπολσεβίκου από αλλεπάλληλες ηγεσίες της Σοβιετικής Ένωσης. Κάποτε είχε πει: "Θα έβγαινα πιότερο κερδισμένος αν είχα σχεδιάσει μια μηχανή κουρέματος του γκαζόν, παρά το τουφέκι μου". 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου