Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Ελλάδα, το 18χρονο φτωχόπαιδο που ψάχνει για ζωή

Η Ελλάδα είναι ένα φτωχόπαιδο από κακόφημη γειτονιά, με τραυματικά παιδικά χρόνια μέσα από πολέμους, καταστροφές και συμφορές και δύσκολα εφηβικά, που φέτος τέλειωσε το σχολείο, κλεισμένα 18. Φέτος, χθες, ενηλικιώθηκε, με τρόπο πικρό και άσχημο. Τώρα, ενώ όλα τα άλλα παιδιά εναγκαλίζονται με προοπτικές και χαρά το μέλλον τους ως φρέσκιοι ενήλικες, η Ελλάδα πρέπει να παλαίψει να φτιάξει και το μέλλον και το παρόν της. Αν σπουδάσει, αν ζήσει "φοιτητικά χρόνια", θα το κάνει εργαζόμενη σε δυό κακοπληρωμένες δουλειές παράλληλα για να τα βγάλει πέρα. Και πάλι τα χρήματα δεν θα της φτάνουν. Είναι πολύ πιθανό να αποτύχει, θα είναι αξιοθαύμαστη αν επιτύχει.

Και, όπως σε όλους τους νέους 18 - 20 χρονών με προβλήματα, τα ναρκωτικά (στρεβλές αλήθειες, ψέμματα που λέμε στον εαυτό μας ότι είμαστε σπουδαίοι, για να νιώσουμε λιγότερο μικροί, ευάλωτοι κι ανήμποροι) καραδοκούν: εθνικισμοί, φασισμοί, χουλιγκανισμοί, βία... Κινδυνεύουμε να μπλέξουμε με το έγκλημα, φλερτάρουμε την παρανομία...

Παρακολουθώντας την σύσκεψη για την διάσωση της Ελλάδας χθες χαράματα, έπιασα τον εαυτό μου να μετράω: 1830=γέννηση, 1840=1, 1850=2, 1860=3 [...] 2000=17, 2010=18. Αν μετρήσεις έναν χρόνο για κάθε δεκαετία από το ~1830 (1828 στην πραγματικότητα), και θεωρήσεις την πρόοδο μας σαν κοινωνία ανά δεκαετία, δεις τους καμιά 10ριά πολέμους και στρατιωτικές συρράξεις, τους παιδικούς και τις εφηβικές κακοποιήσεις μας (πραξικοπήματα), τις μικροαπατεωνιές μας που μας έβγαλαν το χαρτζηλίκι που ποτέ δεν πήραμε και με το παραπάνω μετά τα 15 μας (αλλά μας οδήγησαν σε καταδίκη με αναστολή στα 18 μας).

Τώρα πρέπει να παλαίψουμε. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου