Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Η Πορνογραφία ως κριτήριο πολιτισμικής ανέλιξης

Εικονογράφηση:
Έργο της Άννας - Μαρίας Θεοδώρογλου, από την έκθεση της Πτυχιακής της
στην Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας
στην Φλώρινα. Όλη η σειρά των έργων είναι ένα σχόλιο
στην οπτική της διαφορετικότητας και στον βαθμό εξοικείωσης του θεατή,
που όταν είναι μικρός γεννάει τέρατα κατά την αντίληψη του,
ενώ όσο αυξάνεται, γίνεται αντιληπτό -ιδίως στην σφαίρα του ερωτισμού-
ότι η έννοια του ωραίου, οι διαφορές των φύλων και των φυλών,
η έλξη, η επιθυμία, είναι κοινοί τόπoι που δένουν όλους,
αμφισβητώντας φανερά την κάθε norma. Έτσι,
αν και το έργο δεν σχετίζεται άμεσα με το θέμα του άρθρου,
δεν μπορούσα να μην σκεφτώ την καλλιτέχνη καθώς το έγραφα,
καθώς γνωρίζω ότι συναφή θέματα διατρέχουν το έργο της.
Περισσότερα έργα της θα βρείτε ΕΔΩ.
Η τρέχουσα Βρετανική κυβέρνηση φέρεται να ζητά από τους παροχείς υπηρεσιών διαδικτύου να "φιλτράρουν", δηλαδή να ελέγχουν, να καταγράφουν -και πιθανώς μελλοντικά να σταματούν σε κάποιες περιπτώσεις- την διακίνηση πορνογραφικού υλικού από επίσημα πορνογραφικά sites ενηλίκων (δείτε ΕΔΩ), με έναυσμα την φανερή αδυναμία και απροθυμία τους να ελέγχουν σχολαστικά την ηλικία όποιου απολαμβάνει (κυριολεκτικά) τις υπηρεσίες τους. Προς τούτου προτείνεται να θεσπιστεί σύνδεση με τους τραπεζικούςλογαριασμούς κάποιου, ώστε να 1000% επιβεβαβιωμένο ότι είναι ενήλικος.

Η είδηση με ενόχλησε. Ακριβώς όπως οι περισσότεροι φίλοι μου, έτσι κι εγώ, δεν θα αποφύγω να παραδεχθώ, αν εκκινηθεί σχετική συζήτηση, ότι βλέπω τσόντες, ότι θεωρώ τυχερή, κατά μια έννοια, την γενιά αγοριών και κοριτσιών που δεν είναι υποχρεωμένα σε όλες εκείνες τις ντροπιαστικές και αμήχανες συζητήσεις με περιπτεριούχους, ψιλικατζήδες, και άλλους ανθρώπους για κάτι καθαρά ιδιωτικό. Βεβαίως αντιλαμβάνομαι την αρνητική συμβολή της σχετικής "αγοράς" στην ανάπτυξη προτύπων σεξουαλικής συμπεριφοράς, και ως ενήλικας άντρας την έχω εισπράξει πολαπλώς όσες φορές έχω συνευρεθεί με πολύ μικρότερες μου γυναίκες, οπότε αντιλαμβάνομαι, παράλληλα, το πρόβλημα που "βλέπουν" πολλοί γονείς όταν σκέπτονται ότι αν οι τσόντες ήταν πιο περιορισμένες τα βλαστάρια τους δεν θα τις παρακολουθούσαν από την 5η δημοτικού. Όπως και άλλων ειδών απαγορεύσεις, έτσι και αυτή ίσως μπορεί να λειτουργήσει με ήπιο τρόπο και ως μορφή ελευθερίας και όχι περιορισμού.

Σε κάθε περίπτωση πάντως η κίνηση είναι ενοχλητική. Η ουσιαστική ταυτοποίηση δεν θα ήταν προβληματική βεβαίως, αν η κοινωνία μας ήταν ανοικτή σε αυτά τα ζητήματα. Αν, δηλαδή, δεν ευαγγελιζόταν ότι θεωρεί από προβληματικό μέχρι ανώμαλο κάποιος να ηδονίζεται παρακολουθώντας μια ερωτική πράξη, να φαντασιωνεται την συμμετοχή του, να "τελειώνει" μόνος του. Αν παραδεχόταν πως λειτουργεί η ίδια, και δεν ασχολιόταν με το πως λειτουργούν οι άλλοι. Αν η έννοια της ανωτερότητας ήταν μαζικά παραδεγμένο ότι έλκει στην καταγωγή από την συνολική -κατά το δυνατόν- πρόοδο και δεν εδράζεται στην υποτίμηση των άλλων. Όσο θεωρούμε βρώμικο κάθε τι που το όποιο δικό μας σύστημα αξιών δεν πρεσβεύει, και ιδίως εκείνο στο οποίο ρέπουμε αλλά δεν θέλουμε να παραδεχτούμε, καμία κοινωνική πρόοδος δεν είναι εφικτή αφ' εαυτή, ήτοι αν δεν είναι επιβεβλημένη. Στην πραγματικότητα, καμία πολιτιστική πρόοδος δεν θα επιτευχθεί, όσο ο ετεροπροσδιορισμός μας έχει αρνητικό φορτίο, αυτό της αδυναμίας παραδοχής του Εαυτού. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου