Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2015

Αιγαίο, ο υγρός τάφος της παγκόσμιας ειρήνης

Ο μόνος τρόπος να σταματήσουν να πνίγονται άνθρωποι, θα ήταν να σταματήσει με κάθε τρόπο και μέσο ο πόλεμος στην Συρία, και να εκδιωχθεί το καθεστώς που εκτελεί εθνοκάθαρση. Λύση δεν είναι ούτε να ανοίξει η Ευρώπη τα σύνορα της και να δεχθεί όσους μπορούν να φύγουν από την Συρία (και να αφήσει τους υπόλοιπους στο έλεος των σφαγέων τους), ούτε να κλειστούν όλες οι χώρες της Ευρώπης στα σύνορα τους, ώστε να διαλυθεί εκ των ενόντων η ΕΕ. Όσο για τους καθ' οδόν πρόσφυγες η προφανής λύση βρίσκεται στην Τουρκία, την οποία η ΕΕ μπορεί να χρηματοδοτήσει προσωρινά την φιλοξενία των προσφύγων, ώστε να μην απαιτείται η διαχείριση όσων καταφέρουμε να σώσουμε από τα νερά του Αιγαίου εντός Ευρωπαϊκών Συνόρων. Το διατεταγμένο stand down των Ευρωπαϊκών Αρχών και η προσπάθεια εκμετάλευσης των προσφύγων από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει από την μία την αδυναμία της ΕΕ να βγάλει κοινή γραμμή άμυνας στην επίθεση που δέχεται απο την υπερδύναμη, η οποία ένιωσε ότι χάνει την πρωτοκαθεδρία σε συγκεκριμένα μέτωπα, και από την άλλη τις διευκολύνσεις που έχει αποφασίσει να παράσχει στα συμφέροντα αυτά η κυβέρνηση μας, καθόσον το Plan A (διάρρηξη της νομισματικής ένωσης με όργανο την Ελλάδα και το Grexit  τον περασμένο Ιούνιο) ήταν ο σκόπελος που η ΕΕ κατάφερε να διαζειριστεί. Όσο οι θάνατοι αυξάνονται στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, τόσο η παράλογη απαίτηση να ανοίξουν τα σύνορα αυξάνεται, και τόσο οι σε άνοδο ακροδεξιές, εθνικιστικές και φασίζουσες μειοψηφίες ενισχύονται μέσω προταγμάτων φόβου προς τους πολίτες των χωρών τους. Οι χώρες η μία μετά την άλλη κλείνουν τα σύνορα τους. Προς το παρόν οι υιοθετούμενες πολιτικές δεν έχουν άμεσες εμπορικές ή οικονομικές συνέπειες, αλλά οι πολιτικοί κρανδασμοί κάνουν ανυπολόγιστη ζημιά, καθώς πλέον οι αποφάσεις και οδηγίες του Ευρωκοινοβουλίου γίνονται ολοένα και λιγότερο σεβαστές, ενώ οι επιμέρους πολιτικές πιέσεις σε εθνικό επίπεδο υπερισχύουν κάθε επιταγής της ενιαίας Ευρωπαϊκής πολιτικής.

Η απάντηση της Al Qaeda προς την εκδήλωση πρόθεσης περεταίρω εμπλοκής της Ρωσίας ειναι τρομακτική. Η Ρωσία επιχειρεί να κρατήσει μία τακτική ισορροπία τρόμου μεταξύ της διατήρησης της επιροής της στην Συρία, πολεμώντας υπέρ του καθεστώτος του Bashar al-Assad, προκειμένου να σταθεροποιήσει την κατάσταση. Η εμπλοκή όμως αποθαρρύνει κάθε ιδέα για εμπλοκή Ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνάμεων (αν ποτέ υπήρξε τέτοια). Η κινητοποίηση του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο έχει επενδύσει στην διάλυση της Συρίας, ώστε στην συνέχεια να κυριαρχήσει σε αυτό, αποτελεί ισχυρή ένδειξη. Η στάση των ΗΠΑ, οι οποίες στο παρελθόν έχουν επέμβει σε υποθέσεις όπως αυτή της Συρίας με πολύ μικρότερη επιρροη (π.χ. Λιβύη) είναι ενδεικτική των προθέσεων και της αδιαφανούς εμπλοκής αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων. Εχει αποφασιστεί ότι οι Υπερδυνάμεις δεν μπορούν να γίνουν τρεις.

Η φωτογραφία είναι του γνωστού φωτορεπόρτερ Άρη Μεσσίνη, για το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑFP), και μιλάει ευθεώς και έυγλωττα για την στάση της FRONTEX αλλά και του διατεταγμένου Ελληνικού κράτος, οι οποίες, κατά την γνώμη μου, την τηρούν για τους λόγους που προκύπτουν από την εφαρμογή της δριμείας επίθεσης με όργανο τους Σύριους πρόσφυγες και τον ISIS. Με όρους Διεθνών Σχέσεων, η Ελλάδα είναι το πεδίο εφαρμογής. Η αξία της ανθρώπινης ζωής υποτιμάται κάθε μέρα ολοένα και περισσότερο στα αγριεμένα νερά της mare nostrum.

Το ρεπορτάζ του Άρη Μεσσίνη ΕΔΩ.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου