Σάββατο, 16 Απριλίου 2016

Το άδικο των δίκαιων

Πυκνώνουν οι φωνές των πολιτικοποιημένων (ή ασκούντων πολιτική) φίλων που καλούν "να κάνουμε κάτι πέρα από τους τοίχους του facebook ή τις μεταξύ μας συζητήσεις" για να σταματήσουμε την λαίλαπα του ΣΥΡΙΖΑ. Τους θυμίζω ότι κάποιοι εξ ημών κάνουμε κάτι, που, εξαιτίας συγκυριών, οι ίδιοι και πολλοί άλλοι δεν μπορούν να κάνουν: την δουλειά μας. Βλέπετε, ορισμένοι ξεσκιζόμαστε στην δουλειά, συχνά όχι μόνο "για τα προς το ζην", αλλά και  για να κρατήσουμε όρθια οικοσυστήματα εργασίας / δουλειάς / παραγωγής, και ενόσω η προαναφερθείσα λαίλαπα προσπαθεί να μας ισοπεδώσει. Ο ρόλος μας δεν είναι ούτε ένδοξος, ούτε θα τον γράψει η ιστορία. Είναι όμως απαραίτητος, το ίδιο με τον δικόν σας, τουλάχιστον με όσους από εσάς επιλέξατε την κεντρική πολιτική σκηνή ως πεδίο δράσης, ή ακόμα και τον δρόμο -την καθοδήγηση της κοινωνίας να αντιληφθεί τα αδιέξοδα των εύκολων λύσεων και να αγωνιστεί, να ανοίξει τον δικό της δρόμο. Αν άνθρωποι όπως εγώ δεν αγωνιστούμε να κρατήσουμε όρθιες τις δραστηριότητες που υπηρετούμε για τον εαυτό μας και για άλλους πολλούς των οποίων η δουλειά και το μέλλον τους εξαρτάται από την επιτυχία μας, αλλά τα παρατήσουμε όλα για να γίνουμε ευαγγελιστές της αλλαγής, η αλλαγή, δεν θα έχει τίποτα να σώσει που να αξίζει να σωθεί, δεν θα έχει κανένα έρεισμα για να σταθεί όρθια όταν επιτευχθεί, θα είναι ένα όχημα χωρίς μηχανή και χωρίς ρόδες.

Φυσικά, αν θέλετε, μπορείτε να διατηρήσετε την ανάγνωση της κατάστασης με τα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ και των νεόκοπων Ελλήνων Αριστερών που διαλαλούν ότι όποιος κοιτάζει την δουλειά του είναι "νοικοκοιραίος", βολεμένος, κλπ., αλλά η στάση σας δεν θα σας βοηθήσει ιδιαίτερα. Βλέπετε, αν προσεταιριστείτε με την διαλεκτική του ΣΥΡΙΖΑ, μέρος των παραδόσπιστων που πηγαίνουν όπου φυσά ο άνεμος, αυτοί θα σας εγκαταλείψουν το ίδιο άμεσα που εγκαταλείπουν το βυθιζόμενο καράβι του ΣΥΡΙΖΑ, όταν δεν ικανοποιείται το απόλυτο συμφέρον τους.

Οι αμερικάνοι έχουν μία διάκριση που ενίοτε χρησιμοποιούν ως μειοτική στον καθημερινό λόγο τους. Λένε "He is not a doer, he's a talker" (σε ελεύθερη μετάφραση: "δεν είναι άνθρωπος των πράξεων, αλλά των λέξεων"), αναφερόμενοι σε ανθρώπους που μιλούν πολύ, αλλά πράττουν λίγο ή καθόλου. Υπάρχουν άνθρωποι που κάθε μέρα δίνουν τον αγώνα τους για να σταθούν όρθιοι, και, ευτυχώς, αρκετοί από αυτούς το επιτυγχάνουν. Αντιλαμβάνομαι την συγκίνηση σας  όταν ανάμεσα στους μυριάδες "talkers" συναντάτε τους ελάχιστους από εμάς που είμαστε "doers" και "makers". Ωστόσο φοβάμαι φίλοι μου ότι την επανάσταση σας, θα πρέπει να την κάνετε μεταστρέφοντας τους "talkers" σε "doers" και όχι πείθοντας τους ελάχιστους "doers" αυτής της χώρας να παρατήσουν ό,τι κάνουν για να εξυπηρετήσουν την απαραίτητη διαδικασία ανατροπής που διαβλέπετε ότι πρέπεινα συμβεί. Διαφορετικά, η μεγάλη ανατροπή που θέλετε να επιτύχετε, απλά θα επιταχύνει την ατζέντα του υπάρχοντος καθεστώτος να ισοπεδώσει την Ελλάδα, ή, θα οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα: απλώς εσείς θα βρίσκεστε στο τιμόνι. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου