Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Ο καθρέφτης βλέπει μόνο το τελευταίο μου πρόσωπο

"Με τον συμμαθητή που πέθανε πριν από 45 χρόνια χωρίς να προλάβει να μεγαλώσει αισθάνομαι συνομήλικος. Οι παλιοί μου καθηγητές όμως είναι 'οι γέροι', όπως τους αποκαλούσαμε όλους, παραμένουν γέροι στην μνήμη μου, παρόλο που οι πιο μεγάλοι από αυτούς ήταν στην ηλικία που είμαι εγώ τώρα που γράφω αυτά εδώ. Αισθανόμαστε πάντα πιο νέοι από όσο είμαστε. Μέσα μου φέρω τα προηγούμενα πρόσωπα μου, όπως το δέντρο φέρει τους ετήσιους δακτύλιους του. Είναι το σύνολο των εαυτών μου. Ο καθρέφτης βλέπει μόνο το τελευταίο μου πρόσωπο, εγώ γνωρίζω όλα τα προηγούμενα".

Ο Tomas Tranströmer (προφέρεται Τούμας Τράνστρεμερ) ήταν γνωστός Σουηδός ποιητής, ψυχολόγος και μεταφραστής. Το αυτοβιογραφικό τούτο βιβλιαράκι το "τσίμπησα" μια μέρα που επισκέφτηκα το αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο "Σαιξπηρικόν" στην Θεσσαλονίκη, οι εκδόσεις του οποίου το έχουν εκδώσει έτσι κι αλλιώς. Μάλλον λιτό ως προς τα εκφραστικά μέσα -πολλοί θα πουν: "ελαφρύ", και θα είναι τόσο λάθος- το βιβλίο περιέχει διάσπαρτα  ψήγματα υπαρξιακής φιλοσοφίας διατυπωμένα στην πορεία της ζωής, αποπνέοντας γαλήνη και αυτογνωσία. Κατά μία έννοια, και αυτό το βιβλίο είναι αναπόφευγα ποιητικό, χωρίς να περιέχει ίχνος στίχου...

Tomas Tranströmer, Οι μνήμες με βλέπουν, Εκδ. Σαιξπηρικόν, Θεσσαλονίκη 2014, 
ISBN 978-960-9517-51-5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου