Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

Δεσμώτες στα ανέκδοτα του πεπρωμένου: Θανάσης Ζαφειρίου

Προχθές Παρασκευή έφυγε από την ζωή ένας άνθρωπος που πολλοί χαρακτηρίζουν ήρωα, αλλά εγώ προτιμώ να επαναλάβω την ιστορία του, όχι επειδή αποδέχομαι τον χαρακτηρισμό, αλλά επειδή μας αυτή μας διδάσκει ότι όλα είναι πιθανά όσο ζούμε, και αυτό είναι κάτι που πρέπει να θυμίζουμε στον εαυτό μας καθημερινά.

Παρενθετικά, πριν προχωρήσω  θα διευκρινίσω ότι για μένα ήρωας είναι κάποιος που θυσιάζεται για τους άλλους, ανεξάρτητα από το μέγεθος της θυσίας του. Το μέγεθος της θυσίας καθορίζει τον ηρωισμό κατά την κλίμακα και όχι κατά το είδος. Σίγουρα για να πάρει "εισητήριο" για αυτό το αεροπλάνο ο Ζαφειρίου ήταν ήρωας, αλλά, όχι επειδή επέζησε, όπως συχνά υπονοείται στον δημόσιο λόγο, όταν αναφέρεται το όνομα του.

Μια ιστορία θέλω να σας πω, εξ αφορμής  της φυγής από την ζωή του Θανάση Ζαφειρίου, που υπηρξε ο μοναδικός επιζών της κατάριψης του μεταγωγικού αεροσκάφους ΝΟΡΑΤΛΑΣ 4, της επιχείρησης αυτοκτονίας ΝΙΚΗ που πραγματοποιήθηκε την πρώτη μέρα της τουρκικής εισβολής στη Κύπρο. Ο Θανάσης Ζαφειρίου νοσηλευόταν με σοβαρά προβλήματα υγείας στο 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης. Ο 20χρονος τότε καταδρομέας Θανάσης Ζαφειρίου βρισκόταν στο Νοράτλας, με τους άλλους 32 συναδέλφους του που σκοτώθηκαν όταν συνετρίβη το αεροσκάφος. Κατάφερε να επιζήσει όταν άνοιξε την πόρτα και πήδηξε από μεγάλο ύψος. Ο ίδιος είχε πει «Οι χειριστές ήταν νεκροί και το αεροπλάνο ακυβέρνητο δεχόταν πυρά. Είχαν πάρει φωτιά τα κασόνια με τις χειροβομβίδες δίπλα μου και ένιωθα να καίγομαι. Κοίταξα για αλεξίπτωτο, αλλά δεν βρήκα πουθενά. Άνοιξα την πόρτα του αεροσκάφους και πήδηξα στο κενό. Οι γονείς μου έκαναν κηδεία και τα εννιάμερα, ενώ ήμουν ζωντανός. Από το σοκ ο πατέρας μου υπέστη καρδιακή προσβολή και μερικούς μήνες μετά πέθανε». Ο Καταδρομέας Ζαφειρίου βρέθηκε 24 ώρες μετά το σωτήριο άλμα του βαριά τραυματισμένος σε ένα χωράφι δίπλα από το αεροδρόμιο της Λευκωσίας, τον Ιούλιο του 1974. Ειδικοί εμπειρογνώμονες υπολόγισαν- με βάση το σημείο συντριβής του πολεμικού αεροπλάνου και το σημείο όπου βρέθηκε ότι η πτώση του έγινε από ύψος τουλάχιστον 75 μέτρων. Ο Θανάσης Ζαφειρίου επέζησε από θαύμα. «Δεν θυμάμαι τίποτα από τον εντοπισμό μου. Θυμάμαι καθαρά πως έπεφτα σαν μολύβι στο χώμα. Για εφτά μήνες δεν είχα τις αισθήσεις μου και δεν θυμάμαι παρά ελάχιστα από τη νοσηλεία μου στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο 401. Τότε είχαν πει οι γιατροί πως έπρεπε να μου κόψουν το πόδι. Δεν τους άφησα και σήμερα στέκομαι όρθιος- αν και κουτσαίνω λίγο καθώς περπατώ».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου