Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Ξεδιάντροπα ψέματα για άβολες αλήθειες

Με εξοργίζουν όσοι λένε ξεδιάντροπα ψέματα, επειδή ντρέπονται για άβολες αλήθειες! Εξαιτίας της επικράτησης του φαινομένου στα δημόσια πράγματα & τον πολιτικό λόγο, ολοένα και περισσότεροι υιοθετούν αυτή την πρακτική και στην καθημερινή ζωή τους, φαλκιδεύοντας τις προσωπικές & επαγγελματικές σχέσεις τους! 

Πάντοτε οι Έλληνες λέγαμε πολλά ψέμματα, για κοινωνικούς λόγους, αλλά έχει παραγίνει το κακό! Θα με καταλάβετε καλύτερα, αν αναλογιστείτε ο,τιδήποτε περιέχει μικρές δεσμεύσεις ή προθεσμίες, και, σίγουρα θα αναγνωρίσετε κάποιες από τις κλασσικότερες δικαιολογίες της λίστας που ακολουθεί. Το πρόβλημα σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι μονάχα η μή τήρηση, δέσμευσης, συμφωνίας, η αργοπορία σε μια συνάντηση, η ακύρωση λίγο μετά την τελευταία στιγμή σε μια εκδρομή/ένα πάρτυ/διακοπές που συχνά προκαλεί πρόβλημα και στους υπόλοιπους συμμετέχοντες, αλλά η απόλυτη άρνηση ανάληψης οποιασδήποτε ευθύνης! Επιπλέον, έχουν στοχο να προκαλέσουν ενοχές στον αποδέκτη, ώστε ακόμα κι αν φανερά λένε ψέμματα, αφενός να μην μπορει να αποδειχθεί ώστε να μην τους εγκαλέσει κανείς γι αυτό, αφετέρου δε, να το παίζουν εν συνεχεία θιγόμενοι, οπότε το θύμα τους να είναι στο τέλος αυτό που περιγράφει η λαϊκή έκφραση "και κερατάς και δαρμένος". Αυτό που διαφεύγει από αυτούς τους ανθρώπους είναι ότι το ζήτημα δεν είναι να σου κλείσουν το στόμα. Διότι, έστω ότι το έκαναν: πλέον δεν είσαι απλά εκνευρισμένος, αλλά είσαι εξοργισμένος επειδή σου λένε κατά πρόσωπο ότι σε θεωρούν ηλίθιο! Συνήθως δε, ή όποια συμφορά καλύπτει και την ερώτηση "γιατί δεν με πήρες ένα τηλέφωνο"...

Φράσεις που θα ακούσετε σπανιότατα  πλέον είναι: 

- Με συγχωρείς.... άργησα να ξεκινήσω/ξεχάστηκα/άργησα να ξυπνήσω
- Δεν είμαι σε καθόλου καλή διάθεση και βαριέμαι να βγω. Συγνώμη που στο λέω τελευταία στιγμή...
- Θέλω πολύ να βγούμε/πάμε εκδρομή//κλπ., αλλά έχω αφραγκιές αυτό τον καιρό/Εχω π.χ. Χ ευρώ για να περάσω μέχρι το τέλος του μήνα και δεν είμαι για έξοδα. Από τον επόμενο ό,τι θες!
- Δεν πρόλαβα να ασχοληθώ καθόλου με το project που ανέλαβα· δεν έχω κάνει τίποτα. Αν μπορείς να μου δώσεις επιπλέον χρόνο μία εβδομάδα θα μπορούσα να το ετοιμάσω...
- Δεν με ενδιαφέρει να συμμετέχω στο τάδε project σου· ελπίζω να μην θιχτείς, αλλά ειλικρινά, δεν είναι του άμεσου ενδιαφέροντος μου και αυτό τον καιρό έχω πολλές υποχρεώσεις στις οποίες με δυσκολία ανταποκρίνομαι.
- Δεν πηγαίνω ποτέ σε κηδείες και σε νοσοκομεία διότι φοβάμαι/καταθλίβομαι/νιώθω τόσο αμήχανα που δεν μπορώ να το διαχειριστώ και φοβάμαι ότι αντί να παρηγορήσω θα γίνω βάρος σε άλλους...
- Δεν είμαι σίγουρη/-ος ότι θέλω να εξακολουθήσουμε να βγαίνουμε/ξαναβρεθούμε


Αντίθετα, λόγοι για κάθε είδους αναβολές & ακυρώσεις λίγο (ή και περισσότερο) μετά την τελευταία στιγμή,  που θα σας είναι πολύ οικείοι είναι οι ακόλουθοι.

Μποτιλιάρισμα
Είναι ο υπ' αριθμόν ένα λόγος που σχεδόν κανείς, ποτέ και  σε καμία Ελληνική πόλη δεν έρχεται ούτε κατ' εξαίρεσιν στην ώρα του!

Θάνατος εύκαιρων συγγενών
Ειλικρινά, αν λάμβανα υπόψιν μου πόσες θείες (για  κάποιον μυστηριώδη λόγο, πολύ σπανιότερα, θείοι!) έχουν τινάξει τα πέταλα κάθε φορά που κάποιος δεν ήρθε ποτέ σε ραντεβού / αποφάσισε τελευταία στιγμή να μην έρθει σε εκδρομη, διακοπές ή πάρτυ, ο πληθυσμός της χώρας θα έπρεπε να έχει μείνει ο μισός! Για να μη πω ότι η αναγνώριση συγγενών μέχρι και 18ου βαθμού συγγένειας θα ήταν συνήθης πρακτική

"Ἁκου να δεις τι μου συνέβει..."
Συνήθως εκφέρεται όταν είναι φανερό ότι ο άνθρωπος που "έστησαν" δεν έχει χρόνο ή έχει φοβερό φόρτο εργασίας. Η διήγηση κατά κανόνα είναι εξαιρετικά πολυεπίπεδη, πολύπλοκη, και, φυσικά, χρονοβόρα σε βαθμό που έπη της παγκόσμιας λογοτεχνικής κληρονομιάς -όπως η Ιλιάδα, η Οδύσσεια, ο Σεβάχ ο Θαλασσινός και τα Παραμύθια της Χαλιμάς να ωχριούν! Τις περισσότερες φορές δε, αν τους διακόψεις, παρεξηγούνται κιόλας. 

"Θα βγω με την ξαδέλφη μου" 
Αν στο εκστομίσει γυναίκα, είσαι άντρας, και περιμένεις να γίνετε ζευγάρι, άρχισε να σκέφτεσαι πορτοκαλιές που βρίσκονται σε διαφορετική τοποθεσία, κάνουν κι αυτές πορτοκάλια και άλλα δημώδη... Για να μην σου πω να τρέξεις όσο  προλαβαίνεις!

"Έπαθα πονοκέφαλο/αλλεργία/υπερκόπωση/πονοδοντο/πυρετό/λουμπάγκο/(και πολλά άλλα)"
 Όλες οι συμφορές χτυπούν πάντα όταν υπάρχει κάποια προθεσμία, ή όταν κάποιος αλλάξει γνώμη και πλέον δεν θέλει να κάνει κάτι. Κυκλοφορεί και σε σχήμα πρωθύστερο: "Ξέρεις έπαθα λουμπάγκο πριν 20 μέρες που δεν σου παρέδωσα το Χ project". Βεβαίως, κυρίες και κύριοι... Διότι το λουμπάγκο (και άλλα πολλά κακά που μππορούν να σε βρουν εκ της ως άνωθεν λίστας) είναι κάτι σαν ηλεκτρομαγνητικός παλμός: όχι μόνο σε αφήνει 20 μέρες στο κρεβάτι, αλλά απενεργοποιεί κάθε δυνατότητα επικοινωνίας με οποιοδήποτε μέσο, ενώ, παράλληλα, με έναν μυστηριώδη τρόπο, ο κλωνος του παθόντα εμφανίζεται σε πάρτυ, αγώνες, ή ποστάρει διαρκώς στα social media! 



Αν σας φερθούν έτσι να μην δίνετε τόπο στην οργή. Δεν έχει νόημα να επαφίεστε σε ανθρώπους οι οποίοι είτε υποτιμούν την νοημοσύνη σας είτε υποτιμούν την μεταξύ σας σχέση τόσο, ώστε με χαρακτηριστική ευκολία να προσπαθούν να σας ξεφορτωθούν με ασύστολα ψέμματα.

Αν πάλι βρίσκεστε από την άλλη όχθη, προκρίνετε πάντα την αλήθεια όσο άβολη και εαν είναι. Τιμήστε τους φίλους, τους ερωτικούς συντρόφους, τους συγγενείς και τους συνεργάτες σας με την αλήθεια  και μην φοβάστε να ταπεινωθείτε μπροστά τους, αν πρέπει, ή να φανείτε λιγότερο  αγαθός και σπουδαίος. Αν το εκμεταλλευτούν εις βάρος σας είτε έχουν κάνει λάθος -οπότε μπορείτε να τους δώσετε με την σειρά σας την επιλογή να επανορθώσουν, ή εναλλακτικά, να αντιληφθείτε ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να χαίρουν της εκτίμησης και της εμπιστοσύνης σας. Να αναλαμβάνετε την ευθύνη ακόμα και των πιο μικρών πράξεων σας που τους έβλαψαν. Να απολογήστε και να εννοείτε κάθε λέξη που θα εκστομίσετε. Να σας γίνει μάθημα και να είστε στο εξής πιο συγκρατημένος στα "ναι", τα "θέλω", και τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνεται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου